اصْرًا

« Back to Glossary Index

کلمه: إِصْرًا


معانی کلمه:

کلمه «إِصْرًا» در زبان عربی به معانی زیر به کار می‌رود:

  1. بار سنگین
  2. عهد و پیمان محکم
  3. مسئولیت یا تعهد سخت
  4. فشار یا سخت‌گیری در مسئولیت‌ها
  5. گاهی به معنای گناه و خطا نیز به‌کار می‌رود (در برخی متون).

ریشه کلمه:

ریشه این کلمه از فعل ثلاثی مجرد „أَصَرَ“ (باب فَعَلَ) گرفته شده است.
ریشه أ-ص-ر به معنای بستن، محکم کردن و یا سخت گرفتن است.


ویژگی‌های دستوری:

  1. نوع کلمه: اسم
  2. جنس: مذکر
  3. حالت اعرابی:
    • منصوب: إِصْرًا (در حالت مفعولی یا منصوب)
    • مرفوع: إِصْرٌ (در حالت مبتدا یا خبر)
    • مجرور: إِصْرٍ (در حالت اضافه)
  4. جمع: جمع این کلمه به صورت «آصار» (أَصَار) می‌آید.

ریشه و فرم اصلی:

  • فعل اصلی: أَصَرَ (بستن، محکم کردن)
  • مشتقات: إِصْر (اسم)، أَصَرَ (فعل ماضی)، يُصِرُ (فعل مضارع)، إِصْرَار (مصدر باب افعال)

اطلاعات ریشه‌شناسی (اتیمولوژی):

ریشه أ-ص-ر در اصل به معنای بستن و گره زدن چیزی به کار می‌رفته است. این مفهوم به مرور زمان به معنای تعهد و مسئولیت سنگین گسترش یافته است. در متون قرآنی و ادبی، این کلمه به معنای مسئولیت‌های دشوار یا تعهدات سنگین اخلاقی و دینی آمده است. برای مثال، در قرآن کریم، در آیه 286 سوره بقره آمده است:

„رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا“
(پروردگارا، بر ما بار سنگینی (إِصْرًا) قرار مده، همان‌گونه که بر کسانی که پیش از ما بودند قرار دادی.)


کاربرد در زبان عربی:

  1. قرآن کریم: این کلمه در متون قرآنی به معنای بار سنگین مسئولیت‌ها یا عهدهای دشوار آمده است.
  2. ادبیات: در اشعار و متون کلاسیک عربی، «إِصْر» به معنای سخت‌گیری یا تعهد قوی به کار می‌رود.
  3. محاوره: در زبان امروزی کمتر استفاده می‌شود و بیشتر در متون دینی و قدیمی دیده می‌شود.

Noun – burden, covenant

(2:286:24) iṣ’rana burdenرَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا
(3:81:25) iṣ’rīMy Covenantقَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَىٰ ذَٰلِكُمْ إِصْرِي
(7:157:26) iṣ’rahumtheir burdenوَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ

Nach oben scrollen