وَإِمّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيطانِ نَزغٌ فَاستَعِذ بِاللَّهِ ۚ إِنَّهُ سَميعٌ عَليمٌ
و اگر وسوسهای از شیطان تو را برانگیزد، پس به خدا پناه ببر؛ بیگمان او شنوا و داناست.
تجزیه و تحلیل و بررسی دستوری واژهها: - وَإِمّا
- وَ: حرف عطف (و)
- إِمّا: حرف شرط، به معنای «اگر» یا «چنانچه»
- يَنزَغَنَّكَ
- يَنزَغَ: فعل مضارع، ریشه «ن-ز-غ» به معنی وسوسه کردن یا تحریک کردن
- نَّ: تاکید (نون مشدد)
- كَ: ضمیر متصل، به معنای «تو را»
- کل واژه: «تو را وسوسه کند» یا «تو را تحریک کند»
- مِنَ الشَّيطانِ
- مِنَ: حرف جر، به معنای «از»
- الشَّيطانِ: اسم، به معنای «شیطان»
- نَزغٌ
- اسم، به معنای «وسوسه» یا «تحریک»
- فَاستَعِذ
- فَ: حرف نتیجه یا فاء تفریع، به معنای «پس»
- استَعِذ: فعل امر از ریشه «ع-و-ذ»، به معنای «پناه ببر»
- بِاللَّهِ
- بِ: حرف جر، به معنای «به»
- اللَّهِ: اسم جلاله، به معنای «خدا»
- إِنَّهُ
- إِنَّ: حرف تاکید، به معنای «بیگمان»
- هُ: ضمیر، به معنای «او»
- سَميعٌ
- عَليمٌ
- اسم، به معنای «دانای مطلق»
نوع جمله و معنای کلی: - نوع جمله: جمله شرطی و امری (اگر چنین شد، چنین کن)
- معنا: اگر شیطان تو را وسوسه کرد، به خدا پناه ببر؛ زیرا خداوند شنوا و داناست.
- پیام: راه مقابله با وسوسههای شیطان، پناه بردن به خداست و خداوند از همه چیز آگاه و شنواست.
ریشههای واژهها: - يَنزَغَ: ریشه «ن-ز-غ» (وسوسه کردن، تحریک کردن)
- استَعِذ: ریشه «ع-و-ذ» (پناه بردن)
- سَميع: ریشه «س-م-ع» (شنیدن)
- عَليم: ریشه «ع-ل-م» (دانستن)
جمعبندی: این آیه به انسان میآموزد که در برابر وسوسههای شیطان باید به خدا پناه برد، چون خداوند همواره شنوا و داناست و از حال بندگانش آگاه است. | 