إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ ۗ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ هرگاه منافقان نزد تو آیند، میگویند: گواهی میدهیم که تو قطعاً فرستادهٔ خدایی. و خدا میداند که تو بیگمان فرستادهٔ اویی، و خدا گواهی میدهد که منافقان قطعاً دروغگویند.
إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَترجمه:
هرگاه منافقان نزد تو بیایند توضیح گرامری و واژگانی: - إِذَا: حرف شرط غیرجازم، برای زمان آینده؛ معنی: هرگاه، هنگامی که.
- جَاءَ: فعل ماضی، سومشخص مفرد مذکر؛ ریشه: ج-ي-ء؛ معانی: آمد، رسید.
- كَ: ضمیر متصل مفعولی، دومشخص مفرد؛ معنی: تو.
- الْمُنَافِقُونَ: اسم جمع مذکر سالم، معرفه؛ فاعل فعل «جاء»؛ ریشه: ن-ف-ق؛ معانی: دورویی، دوچهرگی، نفاق.
قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِترجمه:
گفتند: گواهی میدهیم که تو قطعاً فرستادهٔ خدایی توضیح گرامری و واژگانی: - قَالُوا: فعل ماضی، جمع مذکر؛ ریشه: ق-و-ل؛ معانی: گفتن، بیان کردن.
- نَشْهَدُ: فعل مضارع، اولشخص جمع؛ ریشه: ش-ه-د؛ معانی: گواهی دادن، دیدن، حضور داشتن.
- إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ برای تأکید مضمون جمله اسمیه.
- كَ: ضمیر متصل اسمی، اسم «إنّ»؛ معنی: تو.
- لَـ: لام تأکید؛ برای تقویت خبر.
- رَسُولُ: اسم، خبر «إنّ» مرفوع؛ ریشه: ر-س-ل؛ معانی: فرستاده، پیامآور.
- اللَّهِ: اسم جلاله، مضافالیه؛ معنی: خدا.
وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُترجمه:
و خدا میداند که تو بیگمان فرستادهٔ اویی توضیح گرامری و واژگانی: - وَ: حرف عطف؛ معنی: و.
- اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل؛ معنی: خدا.
- يَعْلَمُ: فعل مضارع، سومشخص مفرد؛ ریشه: ع-ل-م؛ معانی: دانستن، آگاهی داشتن.
- إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
- كَ: ضمیر متصل، اسم «إنّ»؛ معنی: تو.
- لَـ: لام تأکید.
- رَسُولُهُ: خبر «إنّ»؛ «رسول» از ریشه ر-س-ل به معنی فرستاده، ضمیر «هُ» به خدا بازمیگردد؛ معنی: فرستادهٔ او.
وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَترجمه:
و خدا گواهی میدهد که منافقان قطعاً دروغگویند توضیح گرامری و واژگانی: - وَ: حرف عطف؛ معنی: و.
- اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل.
- يَشْهَدُ: فعل مضارع؛ ریشه: ش-ه-د؛ معانی: گواهی دادن، شهادت دادن.
- إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
- الْمُنَافِقِينَ: اسم جمع، منصوب بهعنوان اسم «إنّ»؛ ریشه: ن-ف-ق؛ معانی: دورویی، نفاقکنندگان.
- لَـ: لام تأکید.
- كَاذِبُونَ: خبر «إنّ» جمع مذکر سالم؛ ریشه: ك-ذ-ب؛ معانی: دروغگو، خلافگو.
| 