وَما خَلَقَ الذَّكَرَ وَالأُنثىٰو آنکه نر و ماده را آفرید. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف یا استیناف.
گرامر: حرف ربط؛ «و» برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین آمده است.
معنی: و. ما
ریشه: ندارد؛ اسم موصول.
گرامر: اسم موصول مبنی، در اینجا به معنای «آنکه»؛ جملهٔ «خَلَقَ الذَّكَرَ وَالأُنثىٰ» صلهٔ موصول است و محل اعرابی ندارد.
معنی: آنکه، کسی که. خَلَقَ
ریشه: خلق.
گرامر: فعل ماضی، مفرد مذکر غایب؛ فاعل آن ضمیر پنهان «هُوَ» است.
معنی: آفرید، خلق کرد. الذَّكَرَ
ریشه: ذکر.
گرامر: اسم معرفه با «الـ»، مفرد مذکر، منصوب؛ مفعولٌبه برای «خَلَقَ».
معنی: نر، جنس مذکر. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف.
گرامر: حرف ربط؛ «الأُنثىٰ» را به «الذَّكَرَ» پیوند میدهد.
معنی: و. الأُنثىٰ
ریشه: أنث.
گرامر: اسم معرفه با «الـ»، مفرد مؤنث، منصوب؛ معطوف بر «الذَّكَرَ» و مفعولٌبه برای «خَلَقَ». الف پایانی در رسم قرآنی به صورت «ىٰ» نوشته شده است.
معنی: ماده، جنس مؤنث. | 