087-015-008-أعلى

1. وَ: حرف عطف به معنی „و“ که برای اتصال دو جمله یا عبارت به کار می‌رود.
2. ذَكَرَ: فعل ماضی، صیغه سوم شخص مفرد مذکر. ریشه این فعل „ذ-ك-ر“ است که به معنی „یاد کردن“ یا „به خاطر آوردن“ می‌باشد.
3. اسْمَ: اسم مفرد منصوب و مضاف. ریشه این کلمه „س-م-و“ است که به معنی „نام“ می‌باشد.
4. رَبِّهِ:
   • رَبِّ: اسم مجرور و مضاف. ریشه این کلمه „ر-ب-ب“ است که به معنی „پروردگار“ یا „مالک“ می‌باشد.
   • هِ: ضمیر متصل مجرور، صیغه سوم شخص مفرد مذکر به معنی „او“ که به „پروردگار او“ اشاره دارد.
5. فَصَلَّىٰ:
   • فَ: حرف عطف به معنی „پس“ که دلالت بر نتیجه یا ترتیب دارد.
   • صَلَّىٰ: فعل ماضی، صیغه سوم شخص مفرد مذکر. ریشه این فعل „ص-ل-و“ است که به معنی „نماز خواندن“ یا „دعا کردن“ می‌باشد.

تحلیل معنا:

این آیه نوع جمله اش خبری است و بیانگر این است که شخصی نام پروردگارش را به یاد آورده و سپس نماز گزارده است. در این جمله، ابتدا ذکر نام خدا و سپس انجام عمل نماز بیان شده است که نشان‌دهنده اهمیت یادآوری خداوند پیش از عبادت است.