074-016-005-مدثر

« Back to Glossary Index
هرگز، زیرا او نسبت به نشانه‌های ما دشمنی می‌کند (حقاً، اگر کسی حق‌جو و بی‌غرض باشد، از طرز پیامبر شدن محمّد بن عبد الله اُمّی و مطالبی که به‌طور فشرده در آیه‌های نازل شده در موضوعات اجتماعی و جهان‌شناسی وجود دارد، و از اینکه دیده می‌شود محمّد اختیاری در گفتن این مطالب نداشته است، با این نشانه‌ها که ما آنها را در صفحات گذشته ذکر کردیم، یقین می‌کند که محمّد پیامبرِ الله است و معجزه‌اش قرآن است). (۱6)
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا

هرگز چنین نیست؛ زیرا او همواره با آیات ما سرِ ستیز داشت.

كَلَّا

هرگز چنین نیست.

كَلَّا
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ گرامر: حرف ردع و زجر، برای بازداشتن و رد کردنِ سخن یا پندار پیشین؛ معنا: هرگز، چنین نیست، دست بردار.

إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا

بی‌گمان او با آیات ما همواره سرِ ستیز داشت.

إِنَّ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ گرامر: حرف توکید و نصب، اسم خود را منصوب و خبر خود را مرفوع می‌کند؛ معنا: همانا، به‌راستی، بی‌گمان.

هُ
ریشه: ضمیر است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ گرامر: ضمیر پیوستهٔ مبنی در محل نصب، اسمِ «إِنَّ»؛ معنا: او.

كَانَ
ریشه: ك و ن؛ گرامر: فعل ماضی ناقص، مفرد مذکر غایب؛ اسم آن ضمیر پنهان «هو» است و خبرش «عَنِيدًا»؛ معنا: بود، بوده است، همواره بود.

لِ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ گرامر: حرف جر؛ معنا: برای، نسبت به، در برابرِ.

آيَاتِ
ریشه: أ ي ي، و بنا بر دیدگاهی أ ي ة؛ گرامر: اسم مجرور به «لِ»، جمع مؤنث سالم، و مضاف؛ معنا: آیات، نشانه‌ها، دلایل روشن.

نَا
ریشه: ضمیر است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ گرامر: ضمیر پیوستهٔ مبنی در محل جر، مضاف‌الیه؛ معنا: ما.

عَنِيدًا
ریشه: ع ن د؛ گرامر: صفت مشبهه یا صیغهٔ مبالغه، مفرد مذکر، منصوب به‌عنوان خبر «كانَ»؛ معنا: سرسخت، لجوج، ستیزه‌گر، روی‌گردان از حق.

Nach oben scrollen