| ریشهٔ ثلاثی «ق د م» در قرآن ۴۸ بار به کار رفته است، در هشت ساخت صرفی: |
دو بار به صورت فعل باب اول «(قَدِمْ – آمد، پیش آمد)» |
۲۷ بار به صورت فعل باب دوم «(قَدَّمَ – پیش فرستاد، جلو انداخت، مقدّم داشت)» |
معنای ریشهای و کلی «قَدَّمَ» «قَدَّمَ» یک فعل ثلاثی مزید (باب تفعیل) از ریشه «ق د م» است. ساخت آن چنین است: در اصل «قَدَّمَ» به معنی «پیش آوردن، جلو گذاشتن، جلو انداختن» است و از همین معنا، کاربردهای متعددی پیدا کرده است، هم در زبان روزمره و هم در متون دینی و ادبی. ریشه «ق د م» در عربی با «پیش بودن، جلو بودن، قدم (پا)، قدیم بودن» پیوند دارد؛ بنابراین بیشتر معانی فعل «قَدَّمَ» حول محور «جلو بردن در مکان، زمان، رتبه یا اهمیت» میچرخد. ۱. معانی اصلی و فرعی «قَدَّمَ» مهمترین معانی «قَدَّمَ» در عربی (با توضیح فارسی):
۲. کاربردهای نحوی «قَدَّمَ»
۳. صرف فعل «قَدَّمَ»
۴. اطلاعات ریشهشناسی (اتیمولوژی) ریشه: «ق د م»
۵. نمونههای کاربرد «قَدَّمَ» در عربی
۶. معانی مجازی و نکتههای معنایی
بنابراین «قَدَّمَ» فقط حرکت فیزیکی به جلو نیست؛ میتواند:
۷. مشتقات و واژههای همخانواده چند واژه مهم از همین ریشه که به فهم بهتر «قَدَّمَ» کمک میکند:
۸. هممعنیها (مترادفها) با توجه به معنی توجه: این مترادفها بسته به بافت جمله، کامل یا جزئی هممعنیاند، نه در همه موارد.
۹. واژههای متضاد (متضاد نسبی «قَدَّمَ») باز هم بسته به معنی:
۱۰. جمعبندی معنایی
همه این معانی، تصویری واحد را نشان میدهند: چیزی را از عقبتر یا پایینتر به جلوتر یا بالاتر منتقل کردن؛ چه در فضا، چه در زمان، چه در اعتبار و ارزش. |
دو بار به صورت فعل باب پنجم «(تَقَدَّمَ – جلو رفت، پیشی گرفت)» |
چهار بار به صورت فعل باب دهم «(يَسْتَقْدِمُ – میخواهد جلو بیفتد / پیش افتادن میطلبد)» |
یک بار به صورت اسم «(أَقْدَمُون – پیشینیان، گذشتگان)» |
هشت بار به صورت اسم «(قَدَم – پا، قدم، پیشی، موقعیت [شرافت و مقام])» |
سه بار به صورت صفت «(قَدِيم – قدیم، کهن، از پیش بوده)» |
یک بار به صورت اسم فاعل باب دهم «(مُسْتَقْدِمِين – کسانی که میخواهند جلو بیفتند / پیشیگیرندگان)» |
ق-د-م
« Back to Glossary Index
