غ-ل-و

« Back to Glossary Index

تَغْلُوا

تَغْلُوا فعل مضارع از ریشهٔ غ ل و است و معمولاً به معنای:

  • زیاده‌روی می‌کنید
  • از حد می‌گذرید
  • افراط می‌کنید

به‌کار می‌رود.

در عبارت قرآنیِ زیر، معنی آن «افراط نکنید» است:

لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ
در دین خود غلو و زیاده‌روی نکنید.

ساخت دستوری

  • فعل ماضی: غَلَا — زیاده‌روی کرد / از حد گذشت
  • فعل مضارع: يَغْلُو — زیاده‌روی می‌کند
  • تَغْلُوا — شما زیاده‌روی می‌کنید؛ یا، پس از «لا»ی نهی: زیاده‌روی نکنید

در «لَا تَغْلُوا»، فعل برای مخاطب جمع مذکر است و معنای نهی دارد.


اطلاعات ریشه‌شناختی

این واژه از ریشهٔ سه‌حرفی غ ل و می‌آید. معنای بنیادین این ریشه در عربی کهن، بالاتر رفتن از اندازه، تجاوز از حد و افزایش یافتن بوده است.

از همین ریشه واژه‌های زیر نیز ساخته شده‌اند:

  • غُلُوّ: افراط، تندروی، تجاوز از حد
  • غَالٍ: گران؛ همچنین کسی که افراط می‌کند
  • غَلَا السِّعْرُ: قیمت بالا رفت / کالا گران شد

بنابراین، ریشهٔ «غلو» هم برای افراط در عقیده و رفتار به کار می‌رود و هم برای بالا رفتن قیمت.


۳ مترادف

  1. تُفْرِطُوا — افراط کنید
  2. تُجَاوِزُوا الحَدَّ — از حد بگذرید
  3. تَتَطَرَّفُوا — تندروی کنید

۳ متضاد

  1. تَعْتَدِلُوا — میانه‌روی کنید
  2. تَقْتَصِدُوا — اعتدال و میانه‌روی پیشه کنید
  3. تَلْتَزِمُوا الحَدَّ — حد را رعایت کنید
1. يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِّنْهُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ انتَهُوا خَيْرًا لَّكُمْ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا ‎﴿النساء: ١٧١﴾‏
2. قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِن قَبْلُ وَأَضَلُّوا كَثِيرًا وَضَلُّوا عَن سَوَاءِ السَّبِيلِ ‎﴿المائدة: ٧٧﴾‏
Nach oben scrollen