022-074-105-حج

« Back to Glossary Index
این مردمی که اینگونه کسان را میخوانند، الله را آنطور که شایسته است، نشناخته اند و باید بدانند که الله، پر قدرتی است بر همه غالب (74)
مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ

آنان خدا را آن‌گونه که شایستهٔ اوست نشناختند و قدر ندانستند؛ همانا خدا نیرومند و شکست‌ناپذیر است.


مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ

آن‌ها خدا را آن‌چنان که سزاوار اوست، به درستی قدر نشناختند.

شرح واژه‌ها:

  • ما: حرف نفی؛ برای انکار وقوع فعل در گذشته.
  • قَدَرُوا: فعل ماضی جمع؛ ریشهٔ «ق د ر»؛ به معنای سنجیدن، شناختن قدر و منزلت، اندازه‌گیری و ارزیابی درست.
  • اللَّهَ: اسم جلاله؛ مفعول‌به منصوب برای فعل «قَدَرُوا».
  • حَقَّ: مصدر به معنای «به‌طور کامل و شایسته»؛ منصوب و در نقش مفعول مطلق یا حال برای تأکید.
  • قَدْرِهِ: «قَدْر» اسم؛ ریشهٔ «ق د ر»؛ به معنای منزلت، عظمت و شأن؛ «ـهِ» ضمیر متصل، مضاف‌الیه و اشاره به خداوند.


إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ

به‌راستی خداوند بسیار نیرومند و شکست‌ناپذیر است.

شرح واژه‌ها:

  • إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ برای تأکید بر مضمون جمله.
  • اللَّهَ: اسم «إِنَّ» و منصوب.
  • لَـ: لام تأکید؛ برای شدت دادن به خبر.
  • قَوِيٌّ: صفت مشبهه؛ ریشهٔ «ق و ي»؛ به معنای دارای قدرت کامل و پایدار.
  • عَزِيزٌ: صفت مشبهه؛ ریشهٔ «ع ز ز»؛ به معنای شکست‌ناپذیر، غالب و دست‌نیافتنی.
Nach oben scrollen