| فَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ پس کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، برای آنان آمرزش و روزیِ ارجمند است. فَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِپس کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند
شرح واژهها: - فَ: حرف عطف یا تفریع، به معنای «پس / بنابراین».
- الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر، به معنای «کسانی که».
- آمَنُوا: فعل ماضی جمع، ریشهٔ «أ م ن»، باب إفعال، به معنای «ایمان آوردند».
- وَ: حرف عطف، به معنای «و».
- عَمِلُوا: فعل ماضی جمع، ریشهٔ «ع م ل»، به معنای «عمل کردند / انجام دادند».
- الصَّالِحَاتِ: جمع مؤنث سالم، ریشهٔ «ص ل ح»، به معنای «کارهای شایسته»، مفعولبه برای «عَمِلُوا».
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌبرای آنان آمرزش و روزیِ ارجمند است
شرح واژهها: - لَهُمْ: جار و مجرور، «لِـ» حرف جر + «هُم» ضمیر جمع، به معنای «برای آنان».
- مَغْفِرَةٌ: اسم مفرد نکره، ریشهٔ «غ ف ر»، به معنای «آمرزش»، مبتدا یا خبر مقدّم بسته به اعراب معنایی.
- وَ: حرف عطف، به معنای «و».
- رِزْقٌ: اسم مفرد نکره، ریشهٔ «ر ز ق»، به معنای «روزی».
- كَرِيمٌ: صفت برای «رِزْق»، ریشهٔ «ك ر م»، به معنای «ارجمند، بزرگوار، باارزش».
| 