022-047-105-حج

« Back to Glossary Index
و از تو عجولانه، دیدن عذابی را می خواهند که بارها بایشان وعده داده شده و حال آنکه الله، هرگز وعده ای را که داده، خلاف نخواهد کرد (این عذاب، عذاب کافران در دنیاست که کافران مدینه و اطراف آن تا زمانیکه مسلمانان در فتح مکه بر ایشان پیروز نشده بودند، روی تمسخر آن را از پیغمبر اسلام زودتر میخواستند) و بدان که نزد پروردگارت زمانی می باشد که اندازه اش هزار سال به سالِ موردِ شمارشِ شماست (یعنی عذاب دنیا چیزی نیست، جز یک کشته شدن و مرگ که برای غیر کافران نیز ممکن است پیش آید و مهمتر از آن، عذابِ بزرگ آخرت است که مقدمه آن یک عذاب بس سختی است، برای ارواح مردگانِ کافر که آن را هنگام متلاشی شدن زمین در عالم برزخ خواهند دید. همانطور که در اول این سوره چیزی از آن بیان شد و مقدمه این متلاشی شدن یک زمان هزار ساله است که به قيامت اول در تورات و انجیل و قرآن مشهور شده و آن هزاره آخر دنیاست که بر طبق این کتاب های آسمانی، هم علوم در آن زمان ترقی بسیاری خواهد کرد و هم ملتهای مظلوم بر عليه ستمکاران خود قیام میکنند و هم دینِ حق قیام می نماید و هم اوضاعِ زمین و خورشید و جوِ زمین نشان میدهند که مرگ زمین نزدیک است) (47)
وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ ۚ وَإِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ

و از تو شتاب‌زده عذاب را می‌خواهند، در حالی که خدا هرگز وعدهٔ خود را خلاف نخواهد کرد؛ و همانا یک روز نزد پروردگار تو، همانند هزار سال از سال‌هایی است که شما می‌شمارید.


وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ

و از تو درخواست شتاب در عذاب می‌کنند.

شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن جمله به قبل.
  • يَسْتَعْجِلُونَكَ: فعل مضارع مرفوع، از ریشهٔ «ع ج ل» باب استفعال؛ «شتاب می‌طلبند».
    • يَسْتَعْجِلُونَ: فعل + واو جمع (فاعل: آنان).
    • كَ: ضمیر متصل، مفعولٌ‌به؛ «تو».
  • بِالْعَذَابِ:
    • بِ: حرف جر.
    • الْعَذَابِ: اسم مجرور، از ریشهٔ «ع ذ ب»؛ به معنای کیفر، عذاب.


وَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ

و خدا هرگز وعدهٔ خود را تخلف نمی‌کند.

شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • لَنْ: حرف نفی و تأکید برای آینده.
  • يُخْلِفَ: فعل مضارع منصوب به «لن»، از ریشهٔ «خ ل ف» باب إفعال؛ «خلاف کردن، وفا نکردن».
  • اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل مرفوع.
  • وَعْدَهُ:
    • وَعْدَ: مفعولٌ‌به منصوب، از ریشهٔ «و ع د»؛ وعده.
    • هُ: ضمیر متصل، مضاف‌الیه؛ «او».


وَإِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ

و همانا یک روز نزد پروردگار تو، مانند هزار سال از آن چیزی است که شما می‌شمارید.

شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
  • يَوْمًا: اسم «إنّ» منصوب، از ریشهٔ «ي و م»؛ روز.
  • عِنْدَ: ظرف مکان یا زمان؛ «نزدِ».
  • رَبِّكَ:
    • رَبِّ: اسم مجرور، از ریشهٔ «ر ب ب»؛ پروردگار.
    • كَ: ضمیر متصل، مضاف‌الیه؛ «تو».
  • كَأَلْفِ:
    • كَ: حرف تشبیه؛ مانندِ.
    • أَلْفِ: اسم مجرور، عدد؛ هزار.
  • سَنَةٍ: تمییز مجرور، از ریشهٔ «س ن و / س ن ه»؛ سال.
  • مِمَّا:
    • مِنْ: حرف جر.
    • ما: اسم موصول یا مصدریه؛ آنچه.
  • تَعُدُّونَ: فعل مضارع مرفوع، از ریشهٔ «ع د د»؛ شمردن.
    • واو جمع: فاعل؛ شما.
Nach oben scrollen