وَأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ و در میان مردم برای حج ندا بده، تا پیاده و بر هر شتر لاغراندامی به سوی تو بیایند، که از هر راه دور و ژرف میآیند.
وَأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّو در میان مردم برای حج ندا بده. شرح واژهها: - وَ: حرف عطف؛ برای پیوند جملهها.
- أَذِّنْ: فعل امر، مفرد مذکر، از ریشهٔ «أ ذ ن»؛ به معنای اعلام کردن، ندا دادن، آگاه ساختن.
- فِي: حرف جر؛ به معنای «در».
- النَّاسِ: اسم جمع، مجرور به «في»، از ریشهٔ «أ ن س» یا «ن و س»؛ به معنای مردم، انسانها.
- بِالْحَجِّ: «بِ» حرف جر + «الْحَجِّ» اسم مجرور، از ریشهٔ «ح ج ج»؛ به معنای قصد کردن، و در اصطلاح: عبادت ویژهٔ حج.
يَأْتُوكَ رِجَالًاتا پیاده به سوی تو بیایند. شرح واژهها: - يَأْتُوكَ: فعل مضارع، جمع مذکر، از ریشهٔ «أ ت ي»؛ به معنای آمدن؛ «کَ» ضمیر متصل مفعولی به معنای «تو».
- رِجَالًا: حال منصوب، جمع «رَجِل»؛ به معنای پیاده، نه سوار.
وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍو بر هر شتر لاغراندام. شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- عَلَىٰ: حرف جر؛ به معنای «بر».
- كُلِّ: اسم، مضاف، مجرور به «على»؛ به معنای هر.
- ضَامِرٍ: اسم مفرد، مجرور، از ریشهٔ «ض م ر»؛ به معنای لاغر، باریکاندام؛ کنایه از شترانی که در سفرهای طولانی لاغر شدهاند.
يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍکه از هر راه دور میآیند. شرح واژهها: - يَأْتِينَ: فعل مضارع، جمع مؤنث، از ریشهٔ «أ ت ي»؛ به معنای آمدن؛ فاعل آن «ضامر» است که مؤنث مجازی گرفته شده.
- مِنْ: حرف جر؛ به معنای «از».
- كُلِّ: اسم مضاف، مجرور؛ به معنای هر.
- فَجٍّ: اسم مفرد، مجرور، از ریشهٔ «ف ج ج»؛ به معنای راه گسترده، گذرگاه.
- عَمِيقٍ: صفت، مجرور، از ریشهٔ «ع م ق»؛ به معنای دور، ژرف، بسیار دوردست.
| 