022-023-105-حج

بی‌گمان خداوند کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، به باغ‌هایی درمی‌آورد که از زیر آن‌ها نهرها روان است؛ در آنجا با دست‌بندهایی از طلا و مروارید آراسته می‌شوند، و پوشاکشان در آنجا ابریشم است.

إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ

بی‌گمان خداوند کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، به باغ‌هایی درمی‌آورد که از زیر آن‌ها نهرها روان است.

شرح واژه‌ها:

• إِنَّ: حرف توکید و نصب؛ برای تأکید جمله اسمیه، اسمش منصوب می‌شود.
• اللَّهَ: اسم جلاله؛ اسم «إنّ» و منصوب.
• يُدْخِلُ: فعل مضارع، باب إفعال، ریشه «د خ ل»؛ به‌معنای داخل می‌کند.
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ مفعول‌به «يُدْخِلُ».
• آمَنُوا: فعل ماضی جمع، ریشه «أ م ن»؛ ایمان آوردند.
• وَ: حرف عطف.
• عَمِلُوا: فعل ماضی جمع، ریشه «ع م ل»؛ انجام دادند.
• الصَّالِحَاتِ: جمع مؤنث سالم، ریشه «ص ل ح»؛ کارهای شایسته، مفعول‌به برای «عَمِلُوا».
• جَنَّاتٍ: جمع «جَنَّة»، ریشه «ج ن ن»؛ باغ‌ها، مفعول‌به دوم برای «يُدْخِلُ».
• تَجْرِي: فعل مضارع مؤنث مفرد، ریشه «ج ر ي»؛ روان است.
• مِنْ: حرف جر.
• تَحْتِهَا: «تحت» اسم مکان + ضمیر «ها»؛ زیرِ آن‌ها.
• الْأَنْهَارُ: جمع «نَهْر»، ریشه «ن ه ر»؛ نهرها، فاعل «تَجْرِي».

يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا

در آنجا با دست‌بندهایی از طلا و مروارید آراسته می‌شوند.

شرح واژه‌ها:

• يُحَلَّوْنَ: فعل مضارع مجهول جمع، باب تفعیل، ریشه «ح ل ي»؛ آراسته می‌شوند.
• فِيهَا: حرف جر + ضمیر؛ در آن (باغ‌ها).
• مِنْ: حرف جر، برای بیان جنس.
• أَسَاوِرَ: جمع «أَسْوِرَة / سِوَار»، ریشه «س و ر»؛ دست‌بندها.
• مِنْ: حرف جر.
• ذَهَبٍ: اسم، ریشه «ذ ه ب»؛ طلا.
• وَ: حرف عطف.
• لُؤْلُؤًا: اسم، ریشه «ل أ ل أ»؛ مروارید، معطوف بر «ذَهَبٍ».

وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ

و پوشاکشان در آنجا ابریشم است.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• لِبَاسُهُمْ: «لباس» اسم، ریشه «ل ب س» + ضمیر «هم»؛ پوشاکِ آنان.
• فِيهَا: حرف جر + ضمیر؛ در آنجا.
• حَرِيرٌ: اسم، ریشه «ح ر ر»؛ ابریشم، خبر برای «لِبَاسُهُمْ».