| هر یک از این زنان را که گفته شد، میتوانی نزدیک شدن با او را عقب اندازی و یا هر کس را خواستی، نزد خود بخوانی و هر زمان عقب زده ها را خواستی، عیبی بر تو نیست که باز پیش کشی و حتی این برای روشن شدن چشم ایشان و اندوه نخوردن ایشان بهتر است و بهتر است کاری کنی که تمام ایشان به آنچه نسبت به ایشان انجام میدهی راضی شوند و الله چیزهائی را که در دلهای شما مرد و زن میباشد می داند و الله دانا و خود دار است (مطالب آیات بالا مقدمه ایست برای آیه بعد که غیر از آنچه ذکر شد، پیغمبر اسلام نمی تواند، همسر جدیدی برای خود انتخاب کند و این مطالب از یک طرف به دو همسر اصلی پیغمبر حفصه و عایشه خوشحالی میدهد که اگر شرایط سخت زندگی با پیغمبر اسلام را قبول کنند، دیگر پیغمبر اسلام زنی همطراز با آن دو نخواهد گرفت و از طرف دیگر آنان را تهدید میکند که اگر دنیا را برگزیدند و از پیغمبر اسلام طلاق گرفتند، زنانی بهتر از ایشان را نصیب او خواهد کرد که حتی خود را بدون مهر، همسر پیغمبر میکنند. ضمنا در آیات بالا از آن جهت به پیغمبر اسلام اجازه داده شده که میتواند، دختر عمه و دختر خاله و دختر دایی و دختر عموی خودش را بگیرد که معمولا تا کسی مجبور نباشد نمی خواهد، دختران قوم و خویش را که کمتر ارزش همسری دارند، بگیرد، بخصوص که شرطِ هجرت دلیل بر آنست که مسن هم هستند و موضوع دیگری که در این آیات است، ازدواجِ بدون مهر است که بر مسلمانان دیگر غیر از پیغمبر اسلام، از آن رو حرام شده که آنان مانند پیغمبر مورد اعتماد نخواهند بود و ممکن است ظلمی به زن کنند و مثلا بعد از نزدیکی کردن آنها را طلاق بدهند، تذکر فوق میرساند، زنانی که امروز مهر را یک خرید و فروش میدانند، تصور جاهلانه ای دارند، بلکه مهر برای تضمینِ امکان ظلمی است که به زن خواهد شد و الا در متن قرآن هست که زن پس از اطمینان کامل به مردش، میتواند مهرش را ببخشد یا کمتر بگیرد و یا به هر زمان خواست، محول نماید و امروز بیشترِ صاحب نظرانی که نظر میدهند، مهر از بین برود، برای سوءنظریست که به حفظ عفاف و علاقه های خانوادگی جامعه دارند تا زن و مرد تضمینی نسبت بهم نداشته باشند و هر زمان بخواهند بسوی همسر بهتری متمایل شوند و این نتیجه تمایل مردم به آزادی از قیود قوانین صحيح مذهبی است) (۵۱) |
| تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ ۖ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَا آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًا هر کدام از آنان را که بخواهی به تأخیر میاندازی و هر کدام را که بخواهی نزد خود جای میدهی، و اگر از میان کسانی که کنار گذاشتهای دوباره کسی را طلب کنی، بر تو گناهی نیست. این کار به آن نزدیکتر است که چشمهایشان روشن شود و اندوهگین نگردند و همگی به آنچه به آنان دادهای خشنود باشند. و خدا آنچه را در دلهای شماست میداند، و خداوند دانا و بردبار است. تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّهر که از آنان را بخواهی به تأخیر میاندازی.
وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُو هر که را بخواهی نزد خود جای میدهی.
وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَو اگر از میان کسانی که کنار گذاشتهای، کسی را دوباره طلب کنی، گناهی بر تو نیست.
ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّاین کار نزدیکتر است به اینکه چشمهایشان روشن شود.
وَلَا يَحْزَنَّو اندوهگین نشوند.
وَيَرْضَيْنَ بِمَا آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّو همگی به آنچه به آنان دادهای خشنود باشند.
وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي قُلُوبِكُمْو خدا آنچه را در دلهای شماست میداند.
وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًاو خدا همواره دانا و بردبار بوده است.
|
033-051-104-أحزاب
« Back to Glossary Index