033-047-104-أحزاب

« Back to Glossary Index
بنابر این به کسانی که ایمان آوردند، مژده بده که برای ایشان از طرف الله، فضل بس بزرگی خواهد بود (47)
وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيرًا

و مؤمنان را بشارت ده که برای آنان از سوی خداوند بخششی بزرگ است.


وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

وَ: حرف عطف، به معنای «و» برای پیوند جمله‌ها
بَشِّرْ: فعل امر، باب تفعیل، ریشه «ب‌ ش‌ ر»، به معنای «بشارت بده، خبر خوش بده»
الْمُؤْمِنِينَ: اسم جمع مذکر سالم، منصوب به عنوان مفعول‌به، ریشه «أ‌ م‌ ن»، به معنای «ایمان‌آورندگان»


بِأَنَّ لَهُم مِّنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيرًا

بِ: حرف جر، برای تعدیه و پیوند معنایی
أَنَّ: حرف مشبه بالفعل، برای تأکید و نصب اسم و رفع خبر
لَهُم: لِـ حرف جر + هُم ضمیر متصل جمع مذکر غایب، به معنای «برای آنان است»
مِّنَ: حرف جر، برای بیان مبدأ و سرچشمه
اللَّهِ: اسم جلاله، مجرور به «مِن»، به معنای «خداوند»
فَضْلًا: اسم منصوب، ریشه «ف‌ ض‌ ل»، به معنای «بخشایش، افزونی، عطا»
كَبِيرًا: صفت منصوب برای «فضلًا»، ریشه «ك‌ ب‌ ر»، به معنای «بزرگ، عظیم»

Nach oben scrollen