033-022-104-أحزاب

« Back to Glossary Index
و مؤمنان حقیقی (اشاره به تمام مهاجر و انصار و سایر مؤمنان حقیقی است که مسئولیت های جنگی بعهده آنان بود و تمام پیشرفتهای اسلام بواسطه شجاعت های ایشان بود) وقتی آن حزبها و لشگرها را دیدند گفتند این همان چیزی است که الله و رسولش به ما وعده داده و الله و رسولش، هر چه گفتند، راست گفتند (اشاره به وعده های الله در قرآن است که مؤمنان حقیقی چه کشته شوند و چه کشته نشوند، نجات دو جهان نصیب ایشان است و خوشبخت کسی است که فشار شدید دشمن را ببیند و از کشتن نترسد و بی باکانه بجنگد) و کثرتِ لشگریان دشمن، باعث افزونی ایمان ایشان و تسلیم بیشتر ایشان به دستور الله و پیغمبرش شد (۲۲)
وَلَمّا رَأَى المُؤمِنونَ الأَحزابَ قالوا هٰذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسولُهُ ۚ وَما زادَهُم إِلّا إيمانًا وَتَسليمًا

و چون مؤمنان گروه‌های هم‌پیمان را دیدند، گفتند: این همان است که خدا و فرستاده‌اش به ما وعده داده بودند؛ و خدا و فرستاده‌اش راست گفتند؛ و این [رخداد] جز ایمان و تسلیم آنان را نیفزود.


وَلَمّا رَأَى المُؤمِنونَ الأَحزابَ

و هنگامی که مؤمنان گروه‌های هم‌پیمان را دیدند
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف، برای پیوند جمله‌ها
  • لَمّا: ظرف زمان، به معنای «هنگامی که»
  • رَأَى: فعل ماضی، ریشه «ر أ ی»، دیدن
  • المُؤمِنونَ: اسم جمع مذکر سالم، فاعل؛ ریشه «أ م ن»، ایمان‌آورندگان
  • الأَحزابَ: اسم جمع، مفعول‌به منصوب؛ ریشه «ح ز ب»، گروه‌ها و دسته‌های متحد

قالوا هٰذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسولُهُ

گفتند: این همان است که خدا و فرستاده‌اش به ما وعده داده بودند
شرح واژه‌ها:

  • قالوا: فعل ماضی جمع، ریشه «ق و ل»، گفتند
  • هٰذا: اسم اشاره مفرد مذکر، این
  • ما: اسم موصول، آنچه
  • وَعَدَنا: فعل ماضی + ضمیر مفعولی «نا»؛ ریشه «و ع د»، وعده داد به ما
  • اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل
  • وَ: حرف عطف
  • رَسولُهُ: اسم، معطوف به «اللّه»، ریشه «ر س ل»، فرستادهٔ او

وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسولُهُ

و خدا و فرستاده‌اش راست گفتند
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف
  • صَدَقَ: فعل ماضی، ریشه «ص د ق»، راست گفت، حقیقت داشت
  • اللَّهُ: فاعل
  • وَ: حرف عطف
  • رَسولُهُ: معطوف به «اللّه»، فرستادهٔ او

وَما زادَهُم إِلّا إيمانًا وَتَسليمًا

و این جز ایمان و تسلیم آنان را نیفزود
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف
  • ما: حرف نفی
  • زادَهُم: فعل ماضی + ضمیر مفعولی «هم»؛ ریشه «ز ي د»، افزود آنان را
  • إِلّا: حرف استثنا
  • إيمانًا: مصدر منصوب، ریشه «أ م ن»، ایمان
  • وَ: حرف عطف
  • تَسليمًا: مصدر منصوب، ریشه «س ل م»، تسلیم شدن و فرمان‌برداری
Nach oben scrollen