033-021-104-أحزاب

بی‌تردید برای شما در [روش و رفتار] فرستادهٔ خدا الگویی نیکوست؛ برای کسی که به خدا و روز واپسین امید دارد و خدا را بسیار یاد می‌کند.

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ

بی‌گمان برای شما در فرستادهٔ خدا الگویی نیکو وجود دارد.

شرح واژه‌ها:

• لَـ: لام تأکید، برای تقویت معنا
• قَدْ: حرف تحقیق، دلالت بر قطعیت
• كَانَ: فعل ماضی ناقص، دلالت بر تحقق و ثبوت
• لَكُمْ: «لِ» حرف جر + «كُمْ» ضمیر جمع مخاطب، به معنای «برای شما»
• فِي: حرف جر، به معنای «در»
• رَسُولِ: اسم مجرور، از ریشه «ر س ل» به معنای فرستاده
• اللَّهِ: مضاف‌الیه، نام خاص، ذات یکتا
• أُسْوَةٌ: اسم، از ریشه «أ س و»، به معنای الگو و سرمشق
• حَسَنَةٌ: صفت برای «أُسْوَة»، از ریشه «ح س ن»، به معنای نیکو و شایسته

لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ

برای کسی که به خدا و روز آخرت امید دارد.

شرح واژه‌ها:

• لِمَنْ: «لِ» حرف جر + «مَنْ» اسم موصول، به معنای «برای کسی که»
• كَانَ: فعل ناقص ماضی، بیانگر حالت مستمر
• يَرْجُو: فعل مضارع، از ریشه «ر ج و»، به معنای امید داشتن
• اللَّهَ: مفعول‌به، ذات یکتا
• وَ: حرف عطف
• الْيَوْمَ: اسم، به معنای روز
• الْآخِرَ: صفت، از ریشه «أ خ ر»، به معنای واپسین و نهایی

وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا

و خدا را بسیار یاد می‌کند.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف
• ذَكَرَ: فعل ماضی، از ریشه «ذ ك ر»، به معنای یاد کردن
• اللَّهَ: مفعول‌به
• كَثِيرًا: قید، از ریشه «ك ث ر»، به معنای فراوان و بسیار