033-011-104-أحزاب

« Back to Glossary Index
در آن زمان مؤمنان، درجه ی ایمانشان آزموده شد و اکثر ایشان سخت متزلزل شدند (از آیه ۲۲ پیداست که مؤمنان قدیمی یعنی مهاجر و انصار که سایر مؤمنان را تحت نظر داشتند، متزلزل نشدند بلکه يقين داشتند پیروزی نهائی نصیب مسلمانان خواهد شد اگر چه آنان در این راه کشته شوند) (۱۱)
هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالًا شَدِيدًا

در آن‌جا مؤمنان آزمایش شدند و به لرزشی سخت دچار گشتند.


هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالًا شَدِيدًا

در آن‌جا مؤمنان آزمایش شدند و به لرزشی سخت دچار گشتند.

شرح واژه‌به‌واژه (ریشه، گرامر، معنا):

  • هُنَالِكَ: اسم اشاره به مکان دور؛ مبنی؛ نقش قید مکان؛ معنا: «در آن‌جا، در همان موقعیت».
  • ابْتُلِيَ: فعل ماضی مجهول؛ ریشه ب ل و؛ باب افتعال؛ صیغهٔ مفرد مذکر غایب؛ معنا: «آزمایش شد».
  • الْمُؤْمِنُونَ: اسم؛ جمع مذکر سالم؛ ریشه أ م ن؛ مرفوع (نایب فاعل برای فعل مجهول)؛ معنا: «مؤمنان».
  • وَ: حرف عطف؛ معنا: «و».
  • زُلْزِلُوا: فعل ماضی مجهول؛ ریشه ز ل ز ل؛ باب تفعیل (تضعیف)؛ صیغهٔ جمع مذکر غایب؛ معنا: «به شدت لرزانده شدند».
  • زِلْزَالًا: مصدر؛ ریشه ز ل ز ل؛ منصوب (مفعول مطلق برای تأکید فعل)؛ معنا: «لرزشی، تکانی».
  • شَدِيدًا: صفت؛ ریشه ش د د؛ منصوب؛ تابع «زِلْزَالًا»؛ معنا: «سخت، شدید».
Nach oben scrollen