| از شما مسلمانان کسانی که به زن خود «ظهار » میکنند با این سخن، زنِ آنان مادر ایشان نمی شود و مادر ایشان جز زنی که آنان را زائیده کسی دیگر نمی باشد و آنان سخن ناپسند و دروغ میگویند و الله توجهی به سخن ایشان ندارد و اگر خلاف سخن خود عمل کنند، گناه ایشان را میبخشد (ظهار از لغت ظهر آمده که به معنای پشت است و ظهار این است که مردی به همسرش بگوید پشت تو برای من، به مانند پشت مادر من است و من نسبت به تو حس شهوانی و زناشوئی ندارم و مانند مادر من در خانه باش، در اعراب قبل از اسلام، رسم این بود اگر کسی چنین سخن به زنش میگفت، آن زن مانند مادرش محسوب میشد و حق نداشت کار زناشوئی با او انجام دهد و طلاقش هم نمی داد و معمولا گاهی این سخن را روی لجبازی و یا کدورتی که پیش آمده بود، میگفتند و در نتیجه زن در خانه شوهر بلاتکلیف میماند و خالق عالم این قانون را در این سوره و سوره احزاب آیه 4 ناپسند معرفی کرد و برای اینکه بعد از آن یکی از مسلمانان اینکار را باز انجام ندهد، برطبق آیه بعد خالق عالم برای کنندگان این کار مجازاتی سنگین گذاشت تا دیگر مسلمانان بترسند و فکر آنرا هم نکنند و به این طریق این رسم غلط کاملا از بین رفت) (۲) |
الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَائِهِم مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ ۖ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُورًا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ کسانی از شما که همسران خود را ظهار میکنند، آنان مادرانشان نیستند؛ مادرانشان فقط زنانی هستند که آنان را زادهاند. و بیگمان آنان سخنی ناپسند و دروغ میگویند، و همانا خداوند بسیار گذشتکننده و آمرزنده است. ۱) جملهٔ عربی الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَائِهِم مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ ترجمهٔ فارسی شرح واژهها
۲) جملهٔ عربی إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ ترجمهٔ فارسی شرح واژهها
۳) جملهٔ عربی وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُورًا ترجمهٔ فارسی شرح واژهها
۴) جملهٔ عربی وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ ترجمهٔ فارسی شرح واژهها
|
يُظَاهِرُونَمعناهای دقیق و گسترده يُظَاهِرُونَ فعل مضارع، صیغهٔ جمع مذکر غایب است و بسته به سیاق، چند معنای مرتبط دارد:
ریشه و ساخت واژه
باب مفاعله غالباً دلالت بر عمل دوطرفه، همکاری یا مشارکت دارد که با معنای «پشتیبانی متقابل» هماهنگ است. کاربرد در زبان عربی
اطلاعات ریشهشناختی (اتیمولوژی) ریشه ظ هـ ر در عربی کلاسیک به معنای «پشت» است. از این معنا، مفاهیم زیر گسترش یافتهاند:
فعل ظَاهَرَ در اصل به معنای «پشت به پشت ایستادن» بوده که بهتدریج به مفهوم «همکاری و حمایت» تحول یافته است. مترادفها (Synonyme) بسته به بافت معنایی:
متضادها (Antonyme)
|
تعریف ظِهارظِهار یک اصطلاح فقهی در حقوق خانوادهٔ اسلامی است. وقتی مردی همسر خود را با یکی از زنانِ محرمِ دائمیاش مقایسه کند و بگوید که همسرش از نظر حرمت مانند مادر، خواهر یا زنانی از این دسته است، این عمل ظهار نامیده میشود. نمونهٔ رایج گفتار:
با گفتن چنین عبارتی، رابطهٔ زناشویی حرام موقت میشود، نه طلاق واقع میشود و نه ازدواج از بین میرود. ریشهٔ واژه و دلیل نامگذاری
جایگاه ظهار در اسلام اسلام این رفتار را:
ظهار در قرآن «گفتاری نادرست و ناپسند» معرفی شده است. حکم شرعی ظهار پس از وقوع ظهار:
تا زمانی که کفاره داده نشود، نزدیکی جایز نیست. کفارهٔ ظهار (به ترتیب الزامی) قرآن ترتیب کفاره را مشخص کرده است و باید دقیقاً به این ترتیب انجام شود:
فقط پس از انجام یکی از این مراحل (طبق توانایی)، نزدیکی دوباره حلال میشود. آیات قرآنی مرتبط سورهٔ مجادله، آیات ۲ تا ۴ بهطور مستقیم به ظهار پرداختهاند:
تفاوت ظهار با طلاق
شرایط تحقق ظهار برای اینکه ظهار از نظر فقهی محقق شود:
وضعیت ظهار در زمان معاصر
|