024-057-102-نور

آیه عربی:
لا تَحسَبَنَّ الَّذينَ كَفَروا مُعجِزينَ فِي الأَرضِ ۚ وَمَأواهُمُ النّارُ ۖ وَلَبِئسَ المَصيرُ

ترجمه دقیق‌تر آیه:
«گمان مبر کسانی که کفر ورزیده‌اند، در زمین ناتوان و عاجزند، جایگاهشان آتش است و بازگشتشان بسیار بد است.»

مقایسه با ترجمه شما:

• «کسانی که کفران راهنمایی‌های قرآن و سنت کرده‌اند» → در آیه آمده «الَّذينَ كَفَروا» یعنی کسانی که کافر شده‌اند. اشاره مستقیم به «کفران راهنمایی‌ها» نکرده، بلکه به کفر عام اشاره دارد.
• «تصور نکنند که با روش فریبکارانه خود در زمین دیگران را زیر دست خود کرده‌اند» → در آیه «مُعجِزينَ فِي الأَرضِ» آمده که معنای آن «ناتوان و عاجز» است، نه لزوماً «فریبکارانه» یا «زیر دست کردن دیگران».
• «این یک دلخوشی موقتی است» → در آیه این جمله نیامده.
• «جایگاه ایشان آن آتش معروف می‌باشد که بازگشت بسیار بدی برای ایشان است» → در آیه آمده «وَ مَأواهُمُ النّارُ ۖ وَلَبِئسَ المَصيرُ» که همین معنا را به خوبی می‌رساند.

نتیجه

ترجمه شما از نظر کلیت مفهوم نزدیک است اما نکات زیر در آن دقیق نیست:

• اضافه کردن «راهنمایی‌های قرآن و سنت» که در آیه نیست.
• تعبیر «روش فریبکارانه» وجود ندارد و به جای آن عجز و ناتوانی ذکر شده.
• عبارت «دلخوشی موقتی» در آیه نیست.

اگر بخواهید ترجمه‌ای دقیق‌تر و ساده ارائه دهید، می‌توانید بگویید:
«گمان نکنید کسانی که کفر ورزیده‌اند در زمین توانا هستند، جایگاهشان آتش است و بازگشتشان بسیار بد است.»

لا تَحسَبَنَّ الَّذينَ كَفَروا مُعجِزينَ فِي الأَرضِ ۚ وَمَأواهُمُ النّارُ ۖ وَلَبِئسَ المَصيرُ

هرگز مپندار کسانی که کافر شدند می‌توانند در زمین ناتوان‌کننده و گریزان باشند؛ و جایگاه آنان آتش است، و چه بد سرانجامی است.

لا تَحسَبَنَّ الَّذينَ كَفَروا مُعجِزينَ فِي الأَرضِ

ترجمهٔ فارسی:
هرگز مپندار کسانی که کافر شدند می‌توانند در زمین ناتوان‌کننده و گریزان باشند.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• لا: «لا»ی نهی و نفی، برای منع و تأکید بر ترک پندار.
• تَحسَبَنَّ: فعل مضارع، مخاطب مفرد، مؤکد به نونِ ثقیله؛ از ریشهٔ «حَسِبَ» به معنای گمان بردن و پنداشتن.
• الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر، به معنای «کسانی که».
• كَفَروا: فعل ماضی جمع، از ریشهٔ «کفر» به معنای انکار و نپذیرفتن؛ فاعل ضمیر «واو» جمع.
• مُعجِزينَ: اسم فاعل جمع، منصوب به عنوان مفعول دوم «تحسب»؛ از ریشهٔ «عجز»، به معنای ناتوان‌کننده یا فرارکننده از قدرت.
• فِي: حرف جر، به معنای «در».
• الأَرضِ: اسم مجرور، به معنای «زمین».

جملهٔ عربی دوم

وَمَأواهُمُ النّارُ

ترجمهٔ فارسی:
و جایگاه آنان آتش است.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• وَ: حرف عطف، برای پیوند جمله‌ها.
• مَأواهُمُ: «مَأوى» اسم به معنای جایگاه و پناهگاه، مضاف؛ «هم» ضمیر متصل جمع به معنای «آنان».
• النّارُ: اسم معرفه، مبتدا یا خبر (به اعتبار تقدیم و تأخیر)، به معنای آتش.

جملهٔ عربی سوم

وَلَبِئسَ المَصيرُ

ترجمهٔ فارسی:
و چه بد سرانجامی است.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• وَ: حرف عطف.
• لَـ: لامِ تأکید، برای شدت و قطعیت معنا.
• بِئسَ: فعل جامد ذم، برای نکوهش و بد دانستن.
• المَصيرُ: فاعل «بئس»، اسم معرفه به معنای بازگشتگاه و سرانجام.