024-035-102-نور

اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ ۖ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ ۖ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ ۙ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ ۙ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ۚ نُورٌ عَلَىٰ نُورٍ ۗ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

خدا نورِ آسمان‌ها و زمین است. مَثَلِ نورِ او چون چراغدانی است که در آن چراغی باشد؛ چراغ در شیشه‌ای است؛ شیشه چنان است که گویی ستاره‌ای درخشان است؛ افروخته می‌شود از درختی پربرکت، زیتونی که نه شرقی است و نه غربی؛ روغنش نزدیک است که روشنایی دهد، هرچند آتشی به آن نرسیده باشد؛ نوری بر فراز نور. خدا هر که را بخواهد به سوی نور خود هدایت می‌کند، و خدا برای مردم مثال‌ها می‌زند، و خدا به هر چیزی داناست.

۱)

جملهٔ عربی:
اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ

ترجمهٔ فارسی:
خدا نورِ آسمان‌ها و زمین است.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• اللَّهُ: اسم جلاله، مبتدا، مرفوع.
• نُورُ: خبر مبتدا، مضاف. نور به معنای روشن‌کننده، هدایت‌کننده.
• السَّمَاوَاتِ: مضافٌ‌الیه، جمع مؤنث سالم، مجرور.
• وَالْأَرْضِ: معطوف بر السماوات، مجرور.

  معنا: خدا سرچشمه و پدیدآورندهٔ هدایت و روشنایی هستی است.

۲)

جملهٔ عربی:
مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ

ترجمهٔ فارسی:
مَثَلِ نورِ او مانند چراغدانی است که در آن چراغی باشد.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• مَثَلُ: مبتدا، به معنای نمونه و توصیف.
• نُورِهِ: مضافٌ‌الیه، «ـه» ضمیر غایب مفرد، اشاره به خدا.
• كَـ: حرف تشبیه.
• مِشْكَاةٍ: اسم مجرور به کاف، به معنای چراغدانِ دیواری.
• فِيهَا: جار و مجرور، «ها» ضمیر مؤنث، اشاره به مشکاة.
• مِصْبَاحٌ: مبتدا یا خبر مؤخر، به معنای چراغ.

۳)

جملهٔ عربی:
الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ

ترجمهٔ فارسی:
چراغ در شیشه‌ای است.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• الْمِصْبَاحُ: مبتدا، معرفه.
• فِي: حرف جر.
• زُجَاجَةٍ: اسم مجرور، به معنای شیشه.

  بیانگر حفاظت و تمرکز نور است.

۴)

جملهٔ عربی:
الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ

ترجمهٔ فارسی:
شیشه چنان است که گویی ستاره‌ای درخشان است.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• الزُّجَاجَةُ: مبتدا.
• كَأَنَّ: حرف مشبهه بالفعل، برای تشبیه و تأکید.
• هَا: اسم کأنّ، ضمیر مؤنث.
• كَوْكَبٌ: خبر کأنّ، به معنای ستاره.
• دُرِّيٌّ: صفت برای کوکب، به معنای بسیار درخشان و تابناک.

۵)

جملهٔ عربی:
يُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ

ترجمهٔ فارسی:
افروخته می‌شود از درختی پربرکت، زیتونی که نه شرقی است و نه غربی.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• يُوقَدُ: فعل مضارع مجهول، به معنای افروخته می‌شود.
• مِن: حرف جر.
• شَجَرَةٍ: اسم مجرور، درخت.
• مُبَارَكَةٍ: صفت، پرخیر و پرثمر.
• زَيْتُونَةٍ: بدل یا صفت برای شجرة.
• لَا شَرْقِيَّةٍ: نه شرقی، صفت منفی.
• وَلَا غَرْبِيَّةٍ: نه غربی؛ کنایه از تعادل کامل و نورگیری کامل.

۶)

جملهٔ عربی:
يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ

ترجمهٔ فارسی:
روغنش نزدیک است که روشنایی دهد، هرچند آتشی به آن نرسیده باشد.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• يَكَادُ: فعل ناقص، دلالت بر نزدیک بودن وقوع.
• زَيْتُهَا: اسم یکاد، روغنِ آن.
• يُضِيءُ: خبر یکاد، روشن می‌شود.
• وَلَوْ: حرف شرط.
• لَمْ: حرف نفی و جزم.
• تَمْسَسْهُ: فعل مضارع مجزوم، «ه» ضمیر مفعولی.
• نَارٌ: فاعل.

  بیان شدت خلوص و آمادگی نور.

۷)

جملهٔ عربی:
نُورٌ عَلَىٰ نُورٍ

ترجمهٔ فارسی:
نوری بر فراز نور.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• نُورٌ: مبتدا یا خبر، نکره برای تعظیم.
• عَلَىٰ: حرف جر، دلالت بر افزونی.
• نُورٍ: اسم مجرور.

  اشاره به تراکم و شدت هدایت الهی.

۸)

جملهٔ عربی:
يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ

ترجمهٔ فارسی:
خدا هر که را بخواهد به سوی نور خود هدایت می‌کند.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• يَهْدِي: فعل مضارع.
• اللَّهُ: فاعل.
• لِنُورِهِ: جار و مجرور، نور هدایت الهی.
• مَنْ: اسم موصول.
• يَشَاءُ: فعل مضارع، بخواهد.

۹)

جملهٔ عربی:
وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ

ترجمهٔ فارسی:
و خدا برای مردم مثال‌ها می‌زند.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• وَ: حرف عطف.
• يَضْرِبُ: فعل مضارع، به معنای بیان می‌کند.
• اللَّهُ: فاعل.
• الْأَمْثَالَ: مفعول به، جمع مثل.
• لِلنَّاسِ: جار و مجرور، برای عموم انسان‌ها.

۱۰)

جملهٔ عربی:
وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

ترجمهٔ فارسی:
و خدا به هر چیزی داناست.

شرح واژه‌ها و نکات گرامری:

• وَاللَّهُ: مبتدا.
• بِكُلِّ: جار و مجرور، همهٔ.
• شَيْءٍ: اسم مجرور، هر چیز.
• عَلِيمٌ: خبر، بسیار دانا.