024-015-102-نور

إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ

آنگاه که آن را با زبان‌های خود می‌گرفتید و با دهان‌های خود چیزی می‌گفتید که به آن دانشی نداشتید، و آن را کاری آسان می‌پنداشتید، در حالی که نزد خداوند بزرگ و خطیر است.

إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ

آنگاه که آن را با زبان‌های خود می‌گرفتید

توضیح واژگانی و گرامری:

• إِذْ: ظرف زمان، به معنی «آنگاه که».
• تَلَقَّوْنَهُ: فعل مضارع، مخاطب جمع؛ از ریشهٔ ل-ق-ي (دریافت کردن، گرفتن). «هُ» ضمیر مفعولی، اشاره به سخن یا تهمت.
• بِ: حرف جر، به معنی «با».
• أَلْسِنَتِكُمْ: جمع «لسان» به معنی زبان؛ مضاف‌الیه «کم» یعنی «شما». کنایه از سخن گفتن و شایعه‌پراکنی.

وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ

و با دهان‌های خود می‌گفتید

توضیح واژگانی و گرامری:

• وَ: حرف عطف.
• تَقُولُونَ: فعل مضارع، مخاطب جمع؛ از ریشهٔ ق-و-ل (گفتن).
• بِأَفْوَاهِكُمْ: «أفواه» جمع «فم» به معنی دهان؛ تأکید بر گفتار زبانی بدون اندیشه و تحقق.

مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ

چیزی که شما را بدان دانشی نبود

توضیح واژگانی و گرامری:

• مَا: اسم موصول یا نفی، اشاره به «چیزی که».
• لَيْسَ: فعل ناقص، برای نفی.
• لَكُمْ: جار و مجرور، متعلق به «لیس».
• بِهِ: جار و مجرور؛ «به آن».
• عِلْمٌ: مصدر به معنی دانایی، آگاهی؛ نکره برای تأکید بر نبودِ مطلق علم.

وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا

و آن را آسان و ناچیز می‌پنداشتید

توضیح واژگانی و گرامری:

• وَ: حرف عطف.
• تَحْسَبُونَهُ: فعل مضارع، مخاطب جمع؛ از ریشهٔ ح-س-ب (پنداشتن، گمان بردن). «هُ» مفعول.
• هَيِّنًا: صفت، به معنی سهل، سبک، بی‌اهمیت.

وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ

در حالی که نزد خداوند بزرگ است

توضیح واژگانی و گرامری:

• وَ: حرف حالیه.
• هُوَ: ضمیر فصل یا مبتدا.
• عِنْدَ اللَّهِ: جار و مجرور؛ کنایه از معیار و داوری الهی.
• عَظِيمٌ: صفت، از ریشهٔ ع-ظ-م (بزرگ، سنگین، خطیر)؛ بیان شدت گناه و پیامد.