إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ مگر کسانی که پس از آن توبه کردند و اصلاح نمودند، پس همانا خداوند آمرزنده و مهربان است.
۱) إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَدر فارسی:
جز کسانی که بعد از آن توبه کردند توضیح واژگانی و دستوری: - إِلَّا
- نوع: حرف استثناء
- معنا: مگر، جز
- کاربرد: خارج کردن گروهی از حکم جملهٔ پیشین
- الَّذِينَ
- نوع: اسم موصول جمع مذکر
- معنا: کسانی که
- نقش: معرفی گروه مستثنا
- تَابُوا
- ریشه: ت و ب
- نوع فعل: فعل ماضی جمع
- معناهای ریشه: بازگشت، رجوع
- معنا در جمله: توبه کردند، بازگشتند
- مِنْ
- بَعْدِ
- ریشه: ب ع د
- نوع: ظرف زمان، مجرور به واسطهٔ «مِن»
- معنا: بعد، پس از
- ذَٰلِكَ
- نوع: اسم اشاره دور
- معنا: آن، آن موضوع یا آن واقعه
۲) وَأَصْلَحُوادر فارسی:
و اصلاح کردند توضیح واژگانی و دستوری: - وَ
- نوع: حرف عطف
- معنا: و
- نقش: پیوند دادن عمل دوم به قبلی
- أَصْلَحُوا
- ریشه: ص ل ح
- نوع فعل: فعل ماضی جمع
- معناهای ریشه: درست شدن، شایسته بودن، صلاح یافتن
- معنا در جمله: اصلاح کردند، به سامان آوردند
۳) فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌدر فارسی:
پس همانا خداوند آمرزنده و مهربان است توضیح واژگانی و دستوری: - فَ
- نوع: حرف تفریع و نتیجه
- معنا: پس، در نتیجه
- إِنَّ
- نوع: حرف توکید و نصب
- معنا: همانا، بهراستی
- اثر نحوی: اسم بعد از خود را منصوب میکند
- اللَّهَ
- نوع: اسم جلاله
- حالت نحوی: منصوب به دلیل ورود «إِنَّ»
- معنا: خداوند
- غَفُورٌ
- ریشه: غ ف ر
- نوع: صیغه مبالغه
- معناهای ریشه: پوشاندن، آمرزیدن
- معنا در جمله: بسیار آمرزنده
- رَحِيمٌ
- ریشه: ر ح م
- نوع: صفت مشبهه
- معناهای ریشه: مهربانی، دلسوزی، رحمت
- معنا در جمله: مهربان، بخشاینده
| 