فَأَمَّا الَّذينَ آمَنوا بِاللَّهِ وَاعتَصَموا بِهِ فَسَيُدخِلُهُم في رَحمَةٍ مِنهُ وَفَضلٍ وَيَهديهِم إِلَيهِ صِراطًا مُستَقيمًا
پس امّا کسانی که به خدا ایمان آوردند و به او چنگ زدند، بهزودی آنان را در رحمتی از سوی خود و افزونیای [از فضل خویش] وارد میکند و آنان را به سوی خود به راهی راست هدایت مینماید.
فَأَمَّا الَّذينَ آمَنوا بِاللَّهِ ترجمهٔ فارسی:
پس امّا کسانی که به خدا ایمان آوردند توضیح گرامری، ریشه و معناها: - فَ: حرف عطف یا تفریع، بهمعنای «پس» یا «بنابراین».
- أمّا: ادات تفصیل، برای جدا کردن و تأکید بر یک گروه در برابر گروه دیگر.
- الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر، بهمعنای «کسانی که».
- آمَنوا: فعل ماضی جمع، از ریشهٔ «أ م ن»، بهمعنای «ایمان آوردند»، «باور کردند»، «ایمن شدند».
- باللَّهِ: «بِـ» حرف جر + «اللَّه»، بهمعنای «به خدا».
وَاعتَصَموا بِهِ ترجمهٔ فارسی:
و به او چنگ زدند توضیح گرامری، ریشه و معناها: - وَ: حرف عطف، بهمعنای «و».
- اعتَصَموا: فعل ماضی جمع، باب افتعال، از ریشهٔ «ع ص م»، بهمعنای «چنگ زدند»، «پناه گرفتند»، «خود را حفظ کردند».
- بِهِ: «بِـ» حرف جر + «هِ» ضمیر، بهمعنای «به او»، «به وی».
فَسَيُدخِلُهُم في رَحمَةٍ مِنهُ وَفَضلٍ ترجمهٔ فارسی:
پس بهزودی آنان را در رحمتی از سوی خود و فضلی وارد میکند توضیح گرامری، ریشه و معناها: - فَ: حرف تفریع، بیان نتیجه.
- سَـ: حرف استقبال، دلالت بر آیندهٔ نزدیک.
- يُدخِلُهُم: فعل مضارع + ضمیر مفعولی، از ریشهٔ «د خ ل»، بهمعنای «وارد میکند آنان را».
- في: حرف جر، بهمعنای «در».
- رَحمَةٍ: اسم مفرد نکره، از ریشهٔ «ر ح م»، بهمعنای «مهربانی»، «بخشش»، «رحمت».
- مِنهُ: «مِن» حرف جر + «ـه» ضمیر، بهمعنای «از سوی او».
- وَفَضلٍ: «و» حرف عطف + «فضل»، از ریشهٔ «ف ض ل»، بهمعنای «افزونی»، «بخشش اضافی»، «برتری».
وَيَهديهِم إِلَيهِ صِراطًا مُستَقيمًا ترجمهٔ فارسی:
و آنان را به سوی خود به راهی راست هدایت میکند توضیح گرامری، ریشه و معناها: - وَ: حرف عطف.
- يَهديهِم: فعل مضارع + ضمیر مفعولی، از ریشهٔ «ه د ي»، بهمعنای «هدایت میکند آنان را»، «راه مینماید».
- إِلَيهِ: «إلى» حرف جر + «ـه» ضمیر، بهمعنای «به سوی او».
- صِراطًا: اسم مفرد منصوب، بهمعنای «راه»، «مسیر».
- مُستَقيمًا: صفت برای «صراط»، از ریشهٔ «ق و م»، بهمعنای «راست»، «پايدار»، «بیکژی».
| 