| متن کامل عربی: وَإِنَّ مِنكُم لَمَن لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُن مَعَهُمْ شَهِيدًا ترجمهٔ فارسی: و بیگمان از میان شما کسی هست که قطعاً درنگ میکند؛ پس اگر به شما مصیبتی برسد، میگوید: قطعاً خدا بر من نعمت داد، آنگاه که همراه آنان حاضر نبودم.
وَإِنَّ مِنكُم لَمَن لَيُبَطِّئَنَّ و بهراستی از میان شما کسی هست که قطعاً سستی میورزد / درنگ میکند. توضیح گرامر و واژگان: - وَ: حرف عطف، برای پیوند دادن جمله به قبل.
- إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ اسم را منصوب و خبر را مرفوع میکند و معنای تأکید میدهد.
- مِنكُم: جار و مجرور؛ «از میان شما».
- لَمَن:
- لَـ: لام تأکید.
- مَن: اسم موصول به معنای «کسی که».
- لَيُبَطِّئَنَّ:
- لَـ: لام تأکید.
- يُبَطِّئُ: فعل مضارع باب تفعیل، به معنای سستی کردن، کند کردن.
- نَّ: نون تأکید ثقیله، برای تأکید شدید.
معنای کلی جمله: تأکید چندلایه بر وجود فردی در میان مخاطبان که عمداً در حرکت یا همراهی سستی میکند.
فَإِنْ أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ پس اگر مصیبتی به شما برسد، توضیح گرامر و واژگان: - فَـ: حرف تفریع، دلالت بر نتیجه یا پیامد.
- إِنْ: حرف شرط.
- أَصَابَتْ:
- فعل ماضی مؤنث، از ریشه «أصاب» به معنای رسیدن یا برخورد کردن.
- كُم: ضمیر متصل مفعولی، «به شما».
- مُّصِيبَةٌ: اسم مؤنث، فاعل برای «أصابت»، به معنای بلا، حادثه ناگوار.
جمله شرطی است و مقدمهای برای پاسخ شرط در جملهٔ بعد.
قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُن مَعَهُمْ شَهِيدًا میگوید: همانا خدا بر من نعمت بخشید، آنگاه که با آنان حاضر نبودم. توضیح گرامر و واژگان: - قَالَ: فعل ماضی، «گفت / میگوید».
- قَدْ: حرف تحقیق، برای تأکید وقوع فعل.
- أَنْعَمَ: فعل ماضی، به معنای نعمت دادن.
- اللَّهُ: فاعل مرفوع.
- عَلَيَّ: جار و مجرور، «بر من».
- إِذْ: ظرف زمان، به معنای «آنگاه که».
- لَمْ: حرف نفی و جزم.
- أَكُنْ: فعل مضارع مجزوم از «كان»، «نبودم».
- مَعَهُمْ: جار و مجرور، «با آنان».
- شَهِيدًا: خبر «كان» به صورت منصوب؛ به معنای حاضر، شاهد.
معنای کلی: شخصی که از همراهی خودداری کرده، نرسیدن بلا به خود را نعمت الهی میپندارد و از عدم حضورش خرسند است.
| 