004-070-099-نساء

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ عَلِيمًا

ترجمهٔ کامل فارسی:
اين است فضل و بخشش از سوی خداوند، و خداوند به دانايی كافی است.

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ

ترجمهٔ فارسی:
اين است فضل و بخشش از سوی خداوند.

تحليلِ گرامری و واژگانی:

• ذٰلِكَ
  اسم اشاره برای مفرد مذكّر دور
  در اينجا در محلِّ مبتدا قرار دارد
  اشاره به امری والاست و بزرگ، نه صرفاً دوری مكاني
• الْفَضْلُ
  اسم معرفه با «ال»
  خبر برای «ذٰلِكَ»
  به‌معنای بخشش، افزونی، احسان فراتر از استحقاق
• مِنْ
  حرف جر
  برای بيان منشأ و مبدأ
• اللَّهِ
  اسم جلاله، مجرور به‌وسيلهٔ «مِن»
  بيان می‌كند كه منبع و سرچشمهٔ اين فضل خداوند است

وَكَفَىٰ بِاللَّهِ عَلِيمًا

ترجمهٔ فارسی:
و خداوند به دانايی كافی است.

تحليلِ گرامری و واژگانی:

• وَ
  حرف عطف
  جملهٔ دوم را به جملهٔ نخست پيوند می‌دهد
• كَفَىٰ
  فعل ماضی
  معنا: بس است، كفايت می‌كند
  فعل جامد است و برای بيان نهايت بسندگی به‌كار می‌رود
• بِاللَّهِ
  «باء» حرف جر زايد برای تأكيد
  «اللَّهِ» اسم مجرور لفظاً، ولی فاعلِ معنايی برای فعل «كَفَىٰ»
• عَلِيمًا
  تمييز منصوب
  بيان می‌كند كه خداوند در چه چيزی كفايت می‌كند: در علم و دانايی
  صفتی مبالغه‌آميز به‌معنای دانای مطلق و فراگير