059-013-096-حشر

«شما برای آنان (کفار یا دشمنان) در دل‌هاشان از خداوند ترسناک‌تر هستید، زیرا آنها قومی‌اند که نمی‌فهمند.»

یعنی مؤمنان برای کافران یا دشمنان، ترس و هراس بیشتری نسبت به خود خدا ایجاد می‌کنند، چون آنها اهل فهم و درک نیستند.

ترجمه شما تغییر معنای اصلی را دارد و مفهوم «شما در دل‌هایشان ترس انداخته‌اید» به «شما مؤمنان حقیقی از طرف خداوند سخت در دل ایشان ترس افکنده‌اید» تبدیل شده که درست نیست.

ترجمه درست‌تر می‌تواند به این شکل باشد:

«شما برای آنان (دشمنان) در دل‌هایشان از خداوند ترسناک‌تر هستید، زیرا آنها قومی‌اند که نمی‌فهمند.»

لَأَنتُم أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِمْ مِنَ اللَّهِ، ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ.

به‌راستی شما در سینه‌های آنان از خدا بیم‌انگیزتر هستید؛ این بدان سبب است که آنان گروهی هستند که نمی‌فهمند.

1. لَأَنتُم أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِمْ مِنَ اللَّهِ.

ترجمهٔ جمله: قطعاً شما در دل‌های آنان، ترس‌انگیزتر از خدا هستید.

تحلیل واژه‌ها (نقش، ریشه، معنا):

• لَ: حرفِ تأکید (لامِ ابتدا، برای تأکید بر جمله اسمیه).
• أَنْتُمْ: ضمیر منفصل، مبتدا، جمعِ مخاطب (شما).
• أَشَدُّ: خبرِ مبتدا، اسم تفضیل، ریشه: ش د د، معنای اصلی ریشه: سخت شدن، استحکام؛ معنای واژه: شدیدتر، بیشتر.
• رَهْبَةً: تمییز منصوب برای „أشد“، ریشه: ر ه ب، معنا: ترس، بیم.
• فِي: حرف جر (در).
• صُدُورِهِمْ: اسم مجرور (مجرور به فی)، مضاف + ضمیر مضافٌ‌إلیه، ریشه: ص د ر، معنای ریشه: پیش‌آمدن، جلو، سینه؛ معنا: سینه‌ها، دل‌ها؛ „هم“: ضمیر متصل، «شان».
• مِنَ: حرف جر (از).
• اللَّهِ: اسم جلاله، مجرور به „مِنْ“، ریشه: ا ل ه (اله)، معنا: خدا، معبود بر حق.

2. ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ.

ترجمهٔ جمله: این (موضوع) به خاطر آن است که آنان گروهی هستند که نمی‌فهمند.

تحلیل واژه‌ها (نقش، ریشه، معنا):

• ذَٰلِكَ: اسم اشاره برای دور، مبتدا، معنا: آن، این (اشاره به مضمون قبل).
• بِأَنَّهُمْ: جار و مجرور متعلق به خبر محذوف یا جمله بعد؛ „بِ“ حرف جرِ سببیت (به‌سببِ)، „أَنَّ“: حرف مشبه بالفعل (برای تأکید و نصب اسم خود)، „هم“: ضمیر متصل، اسم „أَنَّ“ (آنان).
• قَوْمٌ: خبر „أَنَّ“ مرفوع، ریشه: ق و م، معنای ریشه: ایستادن، برپا بودن؛ معنا: قوم، گروه، مردم.
• لَا: حرف نفی (نفی حال یا عادت).
• يَفْقَهُونَ: فعل مضارع مرفوع (به ثبوت نون)، فاعل: واو جمع، ریشه: ف ق ه، معنای ریشه: فهم عمیق، دانستن؛ معنا: می‌فهمند، درک می‌کنند (با „لا“: نمی‌فهمند).