لِلفُقَراءِ المُهاجِرينَ الَّذينَ أُخرِجوا مِن دِيارِهِم وَأَموالِهِم يَبتَغونَ فَضلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضوانًا وَيَنصُرونَ اللَّهَ وَرَسولَهُ ۚ أُولٰئِكَ هُمُ الصّادِقونَ برای آن دسته از فقیرانِ مهاجر است؛ همان کسانی که از سرزمینها و داراییهایشان بیرون رانده شدند، در حالی که فضل و بخشش و خشنودیِ خدا را میجویند و خدا و پیامبرش را یاری میکنند. اینان همان راستگویان (راستینان) هستند.
- لِلفُقَراءِ المُهاجِرينَ
ترجمه: «برای فقیرانِ مهاجر» تحلیل واژگان : - لِـ: حرف جر، برای –
- الفُقَراءِ: اسم مجرور، جمع فَقير؛ ریشه: ف-ق-ر، معنای اصلی: نیازمند، تهیدست –
- المُهاجِرينَ: اسم مجرور به تبعیّت از «الفُقَراءِ»، جمع مُهاجِر (اسم فاعل از باب مُفاعَلَة)، ریشه: ه-ج-ر، معنای اصلی: کوچکننده، ترککنندهٔ وطن برای خدا.
- الَّذينَ أُخرِجوا مِن دِيارِهِم وَأَموالِهِم
ترجمه: «[یعنی] همان کسانی که از سرزمینها و داراییهایشان بیرون رانده شدند» تحلیل واژگان : - الَّذينَ: اسم موصول، جمع مذکّر عاقل، به «المُهاجِرينَ» برمیگردد، معنی: کسانی که –
- أُخرِجوا: فعل ماضی مجهول، جمع غایب؛ ریشه: خ-ر-ج؛ باب إفعال (أَخرَجَ – یُخرِجُ)؛ معنی در مجهول: بیرون رانده شدند / خارج گردانده شدند –
- مِن: حرف جر، از –
- دِيارِهِم: «دِيارِ» اسم مجرور، جمع «دار»؛ ریشه: د-و-ر (یا د-ي-ر در بعض آراء)، معنی: خانهها، سرزمینها؛ «ـهِم» ضمیر متصل، مضافٌإلیه، معنی: ایشان –
- وَ: حرف عطف، و –
- أَموالِهِم: «أموالِ» اسم مجرور، جمع «مال»؛ ریشه: م-و-ل، معنی: اموال، داراییها؛ «ـهِم» ضمیر متصل، مضافٌإلیه، معنی: ایشان.
- يَبتَغونَ فَضلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضوانًا
ترجمه: «[آنان که] فضل و بخششی از جانب خدا و خشنودی او را میجویند» تحلیل واژگان : - يَبتَغونَ: فعل مضارع مرفوع، جمع غایب؛ ریشه: ب-غ-ي؛ باب اِفتِعال (ابتَغى – يَبتَغي)؛ معنی: میجویند، طلب میکنند –
- فَضلًا: مفعولٌبه منصوب، نکره؛ ریشه: ف-ض-ل؛ معنی: بخشش، افزونی، فضل –
- مِنَ: حرف جر، از جانب –
- اللَّهِ: اسم جلاله، مجرور بعد از «مِن»، معنی: خدا –
- وَ: حرف عطف، و –
- رِضوانًا: مفعولٌبه منصوب (معطوف بر «فَضلًا»)، ریشه: ر-ض-و (ر-ض-ي)، معنی: خشنودی بزرگ، رضایت کامل الهی.
- وَيَنصُرونَ اللَّهَ وَرَسولَهُ
ترجمه: «و خدا و پیامبرش را یاری میکنند» تحلیل واژگان : - وَ: حرف عطف، و –
- يَنصُرونَ: فعل مضارع مرفوع، جمع غایب؛ ریشه: ن-ص-ر؛ معنی: یاری میکنند، مدد میدهند –
- اللَّهَ: مفعولٌبه منصوب، اسم جلاله؛ معنی: خدا –
- وَ: حرف عطف، و –
- رَسولَهُ: «رَسولَ» مفعولٌبه منصوب معطوف بر «اللَّهَ»؛ ریشه: ر-س-ل، معنی: فرستاده، پیامبر؛ «ـهُ» ضمیر مضافٌإلیه، به خدا برمیگردد، یعنی «پیامبرِ او».
- أُولٰئِكَ هُمُ الصّادِقونَ
ترجمه: «آنان همان راستگویان (راستینان) هستند.» تحلیل واژگان : - أُولٰئِكَ: اسم اشاره برای جمع دور، معنی: آنان، آنها –
- هُمُ: ضمیر فصل / ضمیر منفصل مبتدا یا تأکید، معنی: خودِ ایشان، همانها –
- الصّادِقونَ: خبر مرفوع (با واو جمعمذکر سالم)، ریشه: ص-د-ق؛ اسم فاعل از «صَدَقَ – یَصدُقُ»، معنی: راستگویان، راستینان، کسانی که در ادعای ایمان و هجرت و یاری خدا صادقاند.
| 