| پس آنان در آخر کار به نعمت و فضلی از الله رسیدند و به ایشان بد نرسید و باز هم خوشنودی الله را دنبال کردند و الله صاحب فضل بس بزرگی است (این مؤمنان با شهامت و مطيع در درجه اول تمام مهاجر و انصاری هستند که بعد از جنگ احد زنده ماندند و روز به روز بر ترقی مقام و بهره های نفوذشان در اسلام افزوده گردید و بهترین مقام و نعمت آخرت نصیب ایشان شد و آنان بودند که پایه گذاران اولیه اسلام و تربیت شدگان اولیه پیغمبر اسلام بودند و می بینید که خالق عالم درباره اینها نیز میفرماید به شرطی مورد فضل الله هستند که تا آخر عمر به نیکوکاری و پرهیز از گناه خود ادامه دهند) (174) |
متن کامل (عربی): فَانقَلَبوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ جملهها:
جمله 1: فَانقَلَبوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ
جمله 2: لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
جمله 3: وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ
جمله 4: وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ
ترجمه کل آیه: پس با نعمتی از سوی خدا و فضلی (افزون) بازگشتند؛ هیچ آسیبی به آنان نرسید، و خشنودی خدا را پی گرفتند؛ و خداوند دارنده فضلی بزرگ است. |