003-168-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
و این نفرات در حالی که خود از جنگ احد با آن بهانه دروغ خود داری کردند پس از اینکه دیدند گروهی از برادران کم ایمان ایشان در جنگ کشته شدند، درباره ایشان گفتند، اگر آنان قبل از شروع جنگ از ما اطاعت میکردند و مانند ما به جنگ نمی رفتند، کشته نمی شدند، بگو اگر راست میگوئید مرگهائی را که در غیر جنگ برای شما پیش آمد، میتوانید از خودتان دور کنید (از این آیات پیداست که قبل از شروع جنگ احد غیر از دو گروهی که در آیه ۱۲۲ هست که میخواستند سست شوند و به جنگ نروند ولی روی تقویت روحی آنان عاقبت به جنگ رفتند و همانها روی دنیا خواهی که داشتند، باعثِ شکست از پس پیروزی برای مسلمانان شدند، گروهی دیگر نیز بودند که بواسطه دوروئی حاضر به رفتن جنگ نشدند و شکست مسلمانان در جنگ احد و کشته شدن عده ای از کم ایمانان دنیا خواه باعث شد که این دورویان باطن خود را آشکار سازند و اظهار کنند به دیگران نیز گفته بودند به جنگ نروند و به مسلمانان کمک نکنند و کشته شدن آنان برای نشنیدن سخن دورویان بود) (168)

الَّذينَ قالوا لِإِخوانِهِم وَقَعَدوا لَو أَطاعونا ما قُتِلوا ۗ قُل فَادرَءوا عَن أَنفُسِكُمُ المَوتَ إِن كُنتُم صادِقينَ


جمله ۱: الَّذينَ قالوا لِإِخوانِهِم وَقَعَدوا لَو أَطاعونا ما قُتِلوا

ترجمه: آنان که به برادران خود گفتند و خود نشستند: اگر از ما فرمان می‌بردند، کشته نمی‌شدند.

  • الَّذينَ: اسم موصول؛ معنی: کسانی که؛ ریشه: ل ذ ي؛ وزن: —؛ باب: —
  • قالوا: فعل ماضی جمع مذکر؛ معنی: گفتند؛ ریشه: ق و ل؛ وزن: فَعَلُوا (قالوا از قال)؛ باب: ثلاثی مجرد
  • لِإِخوانِهِم: جار و مجرور + مضاف‌الیه؛ معنی: به برادرانشان؛ ریشه: أ خ و/إخ؛ وزن: إِفْعال (جمع تكسير: إخوان)؛ باب: —
  • وَقَعَدوا: فعل ماضی معطوف (واو عطف)؛ معنی: و [خود] نشستند/کناره گرفتند؛ ریشه: ق ع د؛ وزن: فَعَلُوا؛ باب: ثلاثی مجرد
  • لَو: حرف شرط غیر جازم؛ معنی: اگر (شرط غیرواقعی/امتناع لامتناع)؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • أَطاعونا: فعل ماضی مزید + ضمیر مفعولی/متصل؛ معنی: از ما اطاعت می‌کردند؛ ریشه: ط و ع؛ وزن: أَفْعَلُوا (أطاعوا) + نا (ضمیر متکلم مع الغیر)؛ باب: إفعال
  • ما: حرف نَفْیِ حجازیه/نفی جمله؛ معنی: نمی‌/نه؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • قُتِلوا: فعل ماضی مجهول جمع؛ معنی: کشته شدند؛ ریشه: ق ت ل؛ وزن: فُعِلُوا؛ باب: ثلاثی مجرد

جمله ۲: قُل فَادرَءوا عَن أَنفُسِكُمُ المَوتَ إِن كُنتُم صادِقينَ

ترجمه: بگو: پس اگر راست می‌گویید مرگ را از خودتان دفع کنید.

  • قُل: فعل امر؛ معنی: بگو؛ ریشه: ق و ل؛ وزن: فُل (امر قال)؛ باب: ثلاثی مجرد
  • فَادرَءوا: فاء تفریع + فعل امر جمع؛ معنی: پس دفع کنید/دور کنید؛ ریشه: د ر أ؛ وزن: اِفْعَلُوا (اِدرَؤوا؛ همزه تسهیل شده)؛ باب: إفعال
  • عَن: حرف جر؛ معنی: از/دور از؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • أَنفُسِكُمُ: اسم مجرور + ضمیر؛ معنی: خودتان؛ ریشه: ن ف س؛ وزن: أَفْعُل (جمع: أنفس)؛ باب: —
  • المَوتَ: اسم منصوب مفعول‌به؛ معنی: مرگ؛ ریشه: م و ت؛ وزن: فَعْل؛ باب: —
  • إِن: حرف شرط جازم/توكيد در اینجا شرطیه؛ معنی: اگر؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • كُنتُم: فعل ماضی ناقص (كان) جمع؛ معنی: بودید؛ ریشه: ك و ن؛ وزن: فُعلتُم (كُنتُم)؛ باب: ثلاثی مجرد
  • صادِقينَ: اسم فاعل جمع مذکر سالم خبر كان؛ معنی: راستگویید/راستگو؛ ریشه: ص د ق؛ وزن: فاعِلین؛ باب: ثلاثی مجرد

ترجمه کل آیه: کسانی که به برادران خود گفتند و خود کناره گرفتند: اگر از ما فرمان می‌بردند، کشته نمی‌شدند. بگو: پس اگر راست می‌گویید مرگ را از خودتان دفع کنید.

Nach oben scrollen