003-162-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
آیا کسی که رضایت الله را دنبال کرد به مانند کسی میباشد که بسوی خشمی از الله رفت؟ دومی جایگاهش دوزخ است که مکان بازگشت بسیار بدی است (162)

أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضوانَ اللَّهِ كَمَن باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأواهُ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئسَ المَصيرُ

— — — — — — — — — — — — — — — —

جمله ۱: أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضوانَ اللَّهِ

ترجمه فارسی: آیا کسی که رضای خدا را پیروی کرده است…

واژه‌ها:

  • أَ: حرف استفهام؛ معنا: آیا؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
  • فَ: حرف عطف/تفریع؛ معنا: پس/بنابراین؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
  • مَن: اسم موصول؛ معنا: هر کس/کسی که؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
  • اتَّبَعَ: فعل ماضی؛ معنا: پیروی کرد؛ ریشه: ت‌بَع؛ وزن: افتعل؛ باب: افتعال
  • رِضوانَ: اسم مصدر/مصدر مبالغه؛ معنا: خشنودیِ بسیار؛ ریشه: ر‌ض‌و/ر‌ض‌ی؛ وزن: فِعوان؛ باب: —
  • اللَّهِ: اسم جلاله؛ معنا: خدا؛ ریشه: أ‌ل‌ه (با ال التعريف)؛ وزن/باب: —

— — — — — — — — — — — — — — — —

جمله ۲: كَمَن باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ

ترجمه فارسی: همانند کسی است که با خشمی از جانب خدا بازگشت؟

واژه‌ها:

  • كَ: حرف تشبیه/جار؛ معنا: مانند/همچون؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
  • مَن: اسم موصول؛ معنا: کسی که؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
  • باءَ: فعل ماضی؛ معنا: بازگشت/برگشت با [سهمی]؛ ریشه: ب‌و‌ء؛ وزن: فَعَلَ (باءَ بر وزن فاعَ با اعلال)؛ باب: ثلاثی مجرد
  • بِسَخَطٍ: جار و مجرور؛ معنا: با خشمی؛ ریشه: س‌خ‌ط؛ وزن: فَعَل؛ باب: —
  • مِنَ: حرف جر؛ معنا: از؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
  • اللَّهِ: اسم جلاله؛ معنا: خدا؛ ریشه: أ‌ل‌ه؛ وزن/باب: —

— — — — — — — — — — — — — — — —

جمله ۳: وَمَأواهُ جَهَنَّمُ

ترجمه فارسی: و جایگاه او دوزخ است.

واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف؛ معنا: و؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
  • مَأواهُ: اسم مکان با ضمیر؛ معنا: پناهگاه/جایگاه او؛ ریشه: أ‌و‌ی؛ وزن: مَفعل (مَأوى با اعلال؛ مَأواهُ = مأوى + ضمیر هُ)؛ باب: —
  • جَهَنَّمُ: اسم عَلَم (نام دوزخ)؛ معنا: جهنم؛ ریشه: متفاوت‌انگاری/معرّب؛ وزن/باب: —

— — — — — — — — — — — — — — — —

جمله ۴: وَبِئسَ المَصيرُ

ترجمه فارسی: و چه بد فرجامی است!

واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف؛ معنا: و؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
  • بِئسَ: فعل جامد ذم؛ معنا: چه بد است؛ ریشه: ب‌ئ‌س؛ وزن: فِعْل جامد؛ باب: —
  • المَصيرُ: اسم مصدر/اسم مکانِ عاقبت؛ معنا: فرجام/بازگشت‌گاه؛ ریشه: ص‌ي‌ر؛ وزن: مَفيل (مصير بر وزن مفعيل با اعلال یایی)؛ باب: —

— — — — — — — — — — — — — — — —

ترجمه کل آیه: آیا کسی که رضای خدا را پیروی کرده، همانند کسی است که با خشمی از جانب خدا بازگشته است؟ جایگاه او جهنم است، و چه بد فرجامی.

Nach oben scrollen