003-160-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
اگر الله شما را یاری کند کسی بر شما غلبه نخواهد کرد و اگر ترک یاری شما را بخواهد از پس او چه کسی میتواند شما را یاری کند پس مؤمنان حقیقی باید بر الله توکل نمایند (160)

إِن يَنصُركُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُم ۖ وَإِن يَخذُلكُم فَمَن ذَا الَّذي يَنصُرُكُم مِن بَعدِهِ ۗ وَعَلَى اللَّهِ فَليَتَوَكَّلِ المُؤمِنونَ

إِن يَنصُركُمُ اللَّهُ اگر خدا شما را ياری كند

  • إِن: حرف مشبه بالفعل، إنّ، تأكيد، بی‌ریشه صرفی
  • يَنصُر: فعل مضارع، نصرَ/ينصرُ، ریشه: ن-ص-ر، وزن: يَفعُل، باب: ثلاثی مجرد (باب نَصَرَ)
  • كُم: ضمیر متصل، شما، بی‌ریشه صرفی
  • اللَّهُ: اسم جلاله، خدا، ریشه: أ-ل-ه، وزن: فَعَّال (علم مرتجل)، باب: —

فَلا غالِبَ لَكُم پس هيچ پيروزكننده‌ای بر شما نيست

  • فَ: حرف عطف/تفریع، پس، بی‌ریشه صرفی
  • لا: لاي نافيه للجنس، نفی كلی، بی‌ریشه صرفی
  • غالِبَ: اسم لا، فاعل‌اسم، پيروزكننده، ریشه: غ-ل-ب، وزن: فاعِل، باب: ثلاثی مزید (اسم فاعل از غلَبَ)
  • لَكُم: جار و مجرور (لام + كم)، برای شما/بر شما، بی‌ریشه صرفی (لام: حرف جر؛ كم: ضمیر)

وَإِن يَخذُلكُم و اگر شما را واگذارد/بی‌ياور بگذارد

  • وَ: حرف عطف، و، بی‌ریشه صرفی
  • إِن: حرف شرط، اگر، بی‌ریشه صرفی
  • يَخذُل: فعل مضارع، خَذَلَ/يَخذُلُ، ریشه: خ-ذ-ل، وزن: يَفعُل، باب: ثلاثی مجرد (باب نَصَرَ)
  • كُم: ضمیر متصل، شما، بی‌ریشه صرفی

فَمَن ذَا الَّذي يَنصُرُكُم مِن بَعدِهِ پس كيست آن‌كه پس از او شما را ياری كند؟

  • فَ: حرف تفريع/جواب، پس، بی‌ریشه صرفی
  • مَن: اسم استفهام، چه كسی، بی‌ریشه صرفی
  • ذَا: اسم اشاره/زائده‌ی وصلی با «من»، این/آن، بی‌ریشه صرفی
  • الَّذي: اسم موصول مفرد مذكر، كه، بی‌ریشه صرفی
  • يَنصُر: فعل مضارع، نصرَ/ينصرُ، ریشه: ن-ص-ر، وزن: يَفعُل، باب: ثلاثی مجرد (باب نصر)
  • كُم: ضمیر متصل، شما، بی‌ریشه صرفی
  • مِن: حرف جر، از/پس از، بی‌ریشه صرفی
  • بَعدِهِ: اسم مجرور + ضمیر، پس از او، ریشه: ب-ع-د، وزن: فَعل، باب: ثلاثی مجرد؛ هِ: ضمیر

وَعَلَى اللَّهِ فَليَتَوَكَّلِ المُؤمِنونَ و بر خداست كه مؤمنان توكل كنند

  • وَ: حرف عطف، و، بی‌ریشه صرفی
  • عَلَى: حرف جر، بر، بی‌ریشه صرفی
  • اللَّهِ: اسم جلاله، خدا، ریشه: أ-ل-ه، وزن: فَعَّال (علم مرتجل)، باب: —
  • فَ: حرف فاء سببیه/تفريع، پس/بنابراین، بی‌ریشه صرفی
  • لْيَتَوَكَّلِ: فعل امر (لام امر + مضارع مجزوم)، توكل كنند، ریشه: و-ك-ل، وزن: يَتَفَعَّل (امر از تَفَعُّل)، باب: تفعّل (ثلاثی مزید)
  • المُؤمِنونَ: اسم جمع مذكر سالم فاعل، مؤمنان، ریشه: أ-م-ن، وزن: مُفعِل (اسم فاعل باب إفعال: آمن يُؤمن إيمانًا → مُؤمِن)، باب: إفعال (ثلاثی مزید)

ترجمه کل آیه: اگر خدا شما را ياری كند، هيچ پيروزی‌جويی بر شما چيره نخواهد شد؛ و اگر شما را واگذارد، پس كيست كه پس از او شما را ياری كند؟ و مؤمنان بايد بر خدا توكل كنند.

Nach oben scrollen