003-155-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
به يقين کسانی از شما که در آن روز بهم رسیدن آن دو گروه (یعنی در روز جنگ احد که گروه مؤمن در مقابل گروه کافر قرار گرفتند) از جنگ فرار کردند، وسوسه هائی شیطانی آنان را لغزش داد و این وسوسه های شیطانی نیز بواسطه کارهای منحرفی بود که آنان برای نفع شخصی کرده بودند (یعنی هم در قبل از جنگ اشخاص کاملا درستی نبودند و هم دنیا خواهی آنان را به این لغزشها وادار کرد و این عبارات در قرآن میرساند که وسوسه های شیطانی کار یک شیطان معروف جنی نیست بلکه هر چه انسان را از حق منحرف کند و بفریبد شیطان و شیطنت کار است و تمام شیطنت ها از یک رشته روحی مربوط به تکبر اولیه شیطان اول سرچشمه گرفته است همانطور که کارهای مخصوص انسانها نیز از روح انسان اولیه سر چشمه گرفته) و الله از ایشان چشم پوشیده زیرا الله گناه بخشی است خودنگهدار (این گناه بخشی و خود نگهداری در مورد کسانی است که قابلیت هدایت و نیکو کاری بیشتر را دارند ) (۱۵۵)

جمله ۱: إِنَّ الَّذينَ تَوَلَّوا مِنكُم يَومَ التَقَى الجَمعانِ

ترجمه: بی‌تردید کسانی از شما که در روزِ رویارویی دو گروه پشت کردند (گریختند)

واژه‌ها:

  • إِنَّ: حرف مشبه بالفعل؛ معنا: به‌راستی/قطعاً؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ معنا: کسانی که؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • تَوَلَّوا: فعل ماضی جمع؛ معنا: روی گرداندند/پشت کردند؛ ریشه: و-ل-ي؛ وزن: تفعّل (تَوَلَّى)؛ باب: تفعّل
  • مِنكُم: حرف جر + ضمیر؛ معنا: از شما؛ ریشه: م-ن (حرف جر) + —؛ وزن: —؛ باب: —
  • يَومَ: اسم زمان منصوب؛ معنا: روز؛ ریشه: ي-و-م؛ وزن: فَعْل (یوم)؛ باب: —
  • التَقَى: فعل ماضی؛ معنا: برخورد کرد/رویارو شد؛ ریشه: ل-ق-ي؛ وزن: افتعل (التقى)؛ باب: افتعال
  • الجَمعانِ: اسم مثنى معرفه؛ معنا: دو گروه/دو سپاه؛ ریشه: ج-م-ع؛ وزن: فَعَلان (جَمعان)؛ باب: —

جمله ۲: إِنَّمَا استَزَلَّهُمُ الشَّيطانُ بِبَعضِ ما كَسَبوا

ترجمه: جز این نیست که شیطان آنان را به سبب بخشی از آنچه کرده بودند لغزاند

واژه‌ها:

  • إِنَّمَا: أداة حصر؛ معنا: تنها/جز این نیست که؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • استَزَلَّهُمُ: فعل ماضی؛ معنا: لغزانیدشان/به لغزش انداخت؛ ریشه: ز-ل-ل؛ وزن: استفعل (استزلّهم)؛ باب: استفعال
  • الشَّيطانُ: اسم معرفه؛ معنا: شیطان؛ ریشه: ش-ي-ط-ن؛ وزن: فَيْعَال (شیطان)؛ باب: —
  • بِبَعضِ: حرف جر + اسم؛ معنا: به‌سبب بخشی از؛ ریشه: ب (حرف جر) + ب-ع-ض؛ وزن: فَعْل (بعض)؛ باب: —
  • ما: اسم موصول/مصدر؛ معنا: آنچه؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • كَسَبوا: فعل ماضی جمع؛ معنا: کسب کردند/انجام دادند؛ ریشه: ك-س-ب؛ وزن: فَعَلوا (کسبوا)؛ باب: ثلاثی مجرد

جمله ۳: وَلَقَد عَفَا اللَّهُ عَنهُم

ترجمه: و به‌راستی خدا آنان را بخشیده است

واژه‌ها:

  • وَلَقَد: واو عطف + لام تأکید + قد تحقیق؛ معنا: و قطعاً؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • عَفَا: فعل ماضی؛ معنا: بخشید؛ ریشه: ع-ف-و؛ وزن: فَعَلَ (عفا)؛ باب: ثلاثی مجرد
  • اللَّهُ: اسم جلاله؛ معنا: خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فُعّال (الله)؛ باب: —
  • عَنهُم: حرف جر + ضمیر؛ معنا: از آنان؛ ریشه: ع-ن (حرف جر) + —؛ وزن: —؛ باب: —

جمله ۴: إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ حَليمٌ

ترجمه: بی‌تردید خداوند بسیار آمرزنده و بردبار است

واژه‌ها:

  • إِنَّ: حرف مشبه بالفعل؛ معنا: به‌راستی/قطعاً؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • اللَّهَ: اسم جلاله منصوب به إنّ؛ معنا: خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فُعّال (الله)؛ باب: —
  • غَفورٌ: صفت مشبهه/صیغه مبالغه؛ معنا: بسیار آمرزنده؛ ریشه: غ-ف-ر؛ وزن: فَعول؛ باب: —
  • حَليمٌ: صفت مشبهه؛ معنا: بردبار؛ ریشه: ح-ل-م؛ وزن: فَعيل؛ باب: —

ترجمه کل آیه: بی‌گمان کسانی از شما که در روزِ رویارویی دو گروه پشت کردند، تنها شیطان به‌سبب بخشی از آنچه کرده بودند آنان را لغزاند؛ و قطعاً خدا آنان را بخشیده است؛ حقیقتاً خدا بسیار آمرزنده و بردبار است.

Nach oben scrollen