- وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ
- و هنگامی که بامدادان از نزد خانوادهات بیرون رفتی
- غَدَوْتَ: فعل ماضی، ریشه: غَدَا/غَدْوٌ، وزن: فَعَلْتَ، باب: ثلاثی مجرد، معنا: صبحگاه رفتی/بیرون شدی
- إِذْ: ظرف زمان، معنا: هنگامی که
- مِنْ: حرف جر، معنا: از
- أَهْلِكَ: اسم مضافالیه (أهل + کاف خطاب)، ریشه: أَهْل، وزن: فَعْل، باب: اسم جامد، معنا: خانوادهات
- تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ
- مؤمنان را در جایگاههایی برای جنگ مستقر میکردی
- تُبَوِّئُ: فعل مضارع، ریشه: بَوْأ، وزن: تُفَعِّلُ، باب: تفعیل، معنا: جای میداد/مستقر میکرد
- الْمُؤْمِنِينَ: اسم مفعولبه (منصوب)، ریشه: أَمَنَ، وزن: مُفْعِلِين (جمع مُؤْمِن)، باب: اسم فاعل از إفعال، معنا: مؤمنان
- مَقَاعِدَ: اسم مفعولبه دوم/تمییز موضع (منصوب، جمع)، ریشه: قَعَدَ، وزن: مَفَاعِل (جمع مَقْعَد)، باب: اسم مکان، معنا: جایگاهها/مواضع
- لِلْقِتَالِ: جار و مجرور، ریشه: قَتَلَ، وزن: فِعَال (مصدر قتال)، باب: مفاعلة، معنا: برای جنگ
- وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
- و خدا شنوا و داناست
- وَ: حرف عطف، معنا: و
- اللَّهُ: اسم جلاله (مبتدا)، معنا: خدا
- سَمِيعٌ: خبر اول، ریشه: سَمِعَ، وزن: فَعِيل (صیغه مبالغه)، باب: ثلاثی مشتق، معنا: بسیار شنوا
- عَلِيمٌ: خبر دوم، ریشه: عَلِمَ، وزن: فَعِيل (صیغه مبالغه)، باب: ثلاثی مشتق، معنا: بسیار دانا
ترجمه کل آیه: و هنگامی که بامدادان از نزد خانوادهات بیرون رفتی و مؤمنان را در جایگاههایی برای جنگ مستقر میکردی؛ و خدا شنوا و داناست. |