آیه: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِلْعَالَمِينَ - إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ
- ترجمه: حقیقتاً نخستین خانه
- إِنَّ: حرف مشبّه بالفعل، تأکید و نصب اسم خود | معنی: بهراستی | ریشه: — | وزن/باب: —
- أَوَّلَ: اسم تفضیل (منصوب به إنّ)، صفت برای بيت | معنی: نخستین | ریشه: أ و ل | وزن: أَفْعَل | باب: —
- بَيْتٍ: اسم مفرد نکره مجرور/منصوب (اسم إنّ مؤخر تقدیراً؛ اینجا در ترکیب «أول بيت» مضافالیه/تمییز) | معنی: خانه | ریشه: ب ي ت | وزن: فَعْل | باب: —
- وُضِعَ لِلنَّاسِ
- ترجمه: نهاده شد برای مردم
- وُضِعَ: فعل ماضی مجهول، غایب مفرد | معنی: نهاده شد/قرار داده شد | ریشه: و ض ع | وزن: فُعِلَ | باب: ثلاثی مجرد
- لِلنَّاسِ: جار و مجرور | معنی: برای مردم | ریشه: ن و س/أناس | وزن: فَعال (ناس) | باب: —
- لَلَّذِي بِبَكَّةَ
- ترجمه: همانا آنکه در بَکّه است
- لَ: لام ابتداء/تأکید متصل به «الذي» | معنی: بهراستی/هرآینه | ریشه: — | وزن/باب: —
- الَّذِي: اسم موصول مفرد مذکر | معنی: آنکه/همان که | ریشه: — (موصول مبنی) | وزن/باب: —
- بِبَكَّةَ: جار و مجرور (بکّه اسم مکان) | معنی: در بَکّه | ریشه: ب ك ك | وزن: فَعَّة | باب: — توضیح نحوی: «لَلَّذِي بِبَكَّةَ» بدل یا عطف بیان برای «أول بيت» است و جایگاه آن را توضیح میدهد.
- مُبَارَكًا
- ترجمه: پربرکت
- مُبَارَكًا: اسم مفعول/صفت، حال از «أول بيت» | معنی: پربرکت | ریشه: ب ر ك | وزن: مُفَاعَل (در اصل مُبارَك بر وزن مُفاعَل) | باب: تفعیل (برَكَ → بارَكَ → مُبارَك)
- وَهُدًى لِلْعَالَمِينَ
- ترجمه: و راهنمایی برای جهانیان
- وَ: حرف عطف | معنی: و | ریشه: — | وزن/باب: —
- هُدًى: مصدر/اسم نکره منصوب (حال یا خبر ثانی/عطف بر «مباركًا») | معنی: هدایت/راهنمایی | ریشه: ه د ي | وزن: فُعَلَى/فُعَل (هدى: مصدر) | باب: ثلاثی مجرد
- لِلْعَالَمِينَ: جار و مجرور | معنی: برای جهانیان | ریشه: ع ل م | وزن: فاعَلِين (جمع سالم) | باب: —
ترجمه یکجا: بیگمان نخستین خانهای که برای مردم نهاده شد، همان است که در بَکّه است، پربرکت و راهنما برای جهانیان. | 