آیه: إِنَّ الَّذينَ كَفَروا بَعدَ إيمانِهِم ثُمَّ ازدادوا كُفرًا لَن تُقبَلَ تَوبَتُهُم وَأُولٰئِكَ هُمُ الضّالّونَ - جمله ۱: إِنَّ الَّذينَ كَفَروا بَعدَ إيمانِهِم
- ترجمه: بیگمان کسانی که پس از ایمانشان کفر ورزیدند
- إِنَّ: حرف مشبه بالفعل؛ معنی: همانا/بیگمان؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
- الَّذينَ: اسم موصول (جمع مذکر عاقل)؛ معنی: کسانی که؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
- كَفَروا: فعل ماضی (جمع مذکر غایب)؛ معنی: کفر ورزیدند؛ ریشه: ك-ف-ر؛ وزن: فَعَلُوا؛ باب: ثلاثی مجرد
- بَعدَ: ظرف زمان/حرف جرّ؛ معنی: پس از؛ ریشه: ب-ع-د؛ وزن: فَعْل؛ باب: —
- إيمانِهِم: اسم + ضمیر متصل (مضافالیه)؛ معنی: ایمانِ آنان؛ ریشه: أ-م-ن؛ وزن: إِفْعَال (مصدر)؛ باب: افعال (برای اشتقاق مصدر)
- جمله ۲: ثُمَّ ازدادوا كُفرًا
- ترجمه: سپس بر کفر خود افزودند
- ثُمَّ: حرف عطف تراخی؛ معنی: سپس؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
- ازدادوا: فعل ماضی (جمع مذکر غایب)؛ معنی: افزونتر شدند/افزودند؛ ریشه: ز-ي-د؛ وزن: افْتَعَلُوا (اِزْدادوا)؛ باب: افتعال
- كُفرًا: مصدر/منصوب (تمییز/مفعول مطلق نوعی)؛ معنی: کفر؛ ریشه: ك-ف-ر؛ وزن: فُعْل؛ باب: ثلاثی مجرد
- جمله ۳: لَن تُقبَلَ تَوبَتُهُم
- ترجمه: هرگز توبهشان پذیرفته نخواهد شد
- لَن: حرف نفی و تأکید برای آینده؛ معنی: هرگز/هرگز نخواهد؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
- تُقبَلَ: فعل مضارع مجهول منصوب؛ معنی: پذیرفته شود/نخواهد شد؛ ریشه: ق-ب-ل؛ وزن: تُفْعَلَ (مجهول)؛ باب: ثلاثی مجرد
- تَوبَتُهُم: اسم مرفوع + ضمیر متصل (نائب فاعل/فاعل در معنی)؛ معنی: توبهی آنان؛ ریشه: ت-و-ب؛ وزن: فَوعَلَة/تَفْعَلَة (مصدر: تَوبَة)؛ باب: — (مصدر سماعی)
- جمله ۴: وَأُولٰئِكَ هُمُ الضّالّونَ
- ترجمه: و آنان همان گمراهاناند
- وَ: حرف عطف؛ معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
- أُولٰئِكَ: اسم اشاره برای جمع دور؛ معنی: آنان؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
- هُمُ: ضمیر فصل/ضمیر منفصل؛ معنی: ایشان/همانها؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
- الضّالّونَ: اسم فاعل جمع مذکر سالم؛ معنی: گمراهان؛ ریشه: ض-ل-ل؛ وزن: فاعِل (ضالّ) + جمع سالمون؛ باب: باب ضلال از ثلاثی مجرد (ضَلَّ يَضِلُّ)
ترجمه کل آیه: بیگمان کسانی که پس از ایمانشان کفر ورزیدند، سپس بر کفر خود افزودند، هرگز توبهشان پذیرفته نخواهد شد، و آنان همان گمراهاناند. | 