003-057-095-آل عمران

• وَأَمَّا الَّذينَ آمَنوا
  • و: حرف عطف | و | —
  • أَمَّا: حرف شرط وتفصيل | اما | —
  • الَّذينَ: اسم موصول، جمع مذکر | آنان‌که | ریشه: الذي (لا ریشه ثلاثی) | —
  • آمَنوا: فعل ماضی، جمع مذکر غایب | ایمان آوردند | ریشه: أ م ن | وزن: أَفْعَلُوا (ماضی جمع از باب إفعال) | باب: إفعال
• وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ
  • و: حرف عطف | و | —
  • عَمِلُوا: فعل ماضی، جمع مذکر غایب | عمل کردند | ریشه: ع م ل | وزن: فَعَلُوا | باب: ثلاثی مجرد
  • الصّالِحاتِ: اسم جمع مؤنث سالم معرفه | کارهای شایسته | ریشه: ص ل ح | وزن: فاعِلات (جمع سالمِ صالِح) | باب: — (اسم مشتق از صَلُحَ/صَلَحَ)
• فَيُوَفّيهِم أُجورَهُم
  • فَ: حرف فاء تفریع/سببیه | پس | —
  • يُوَفّيهِم: فعل مضارع مرفوع + ضمیر مفعول به (هم) | به‌تمامی می‌پردازد به آنان | ریشه: و ف ي | وزن: يُفَعِّلُ (باب تفعیل) + هِم ضمیر متصل | باب: تفعیل
  • أُجورَهُم: اسم جمع «أجر» + ضمیر مضاف‌الیه | پاداش‌هایشان | ریشه: أ ج ر | وزن: فُعول (جمع) | باب: — (اسم)
• وَاللَّهُ لا يُحِبُّ الظّالِمينَ
  • و: حرف عطف | و | —
  • اللَّهُ: اسم جلاله، مبتدا | خدا | — | —
  • لا: حرف نفی | نمی‌ | —
  • يُحِبُّ: فعل مضارع مرفوع | دوست می‌دارد | ریشه: ح ب ب | وزن: يُفِعُّ/يُفَعِّل (از حَبَّ)؛ در استعمال: يُحِبُّ | باب: ثلاثی مجرد (أَحَبَّ رباعی هم به‌کار می‌رود، ولی در قرآن «يُحِبُّ» از حَبَّ ثلاثی رایج است)
  • الظّالِمينَ: اسم فاعل جمع مذکر سالم، مفعول به | ستمکاران | ریشه: ظ ل م | وزن: فاعِلين | باب: — (اسم مشتق از ظَلَمَ)

ترجمه کل آیه: و اما کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، پس خدا پاداششان را به‌تمامی می‌دهد؛ و خدا ستمکاران را دوست نمی‌دارد.