003-044-095-آل عمران

« Back to Glossary Index

این اطلاعات از خبرهای پنهانی است که آنرا ما به تو وحی میکنیم، در زمانی که پیشوایان مذهبی یهود قرعه های خود را افکندند تا معلوم کنند کدامشان باید سرپرستی مریم را قبول کنند و هم زمانی که آنان برای پذیرفتن مریم با هم ستیزه میکردند تو نزد ایشان نبودی (برطبق مطالب باب 23 و 24 از کتاب اول تواریخ ایام يهود از زمان داوود پیشوایان مذهبی یهود که باید از نسل دو پسر هارون باشند و امور مذهبی مرکز عبادت یهود را اداره نمایند 24 نفر بودند که یکی از آنان که نامش ابیا بود مامور بود در عبادتگاه بزرگ یهود که اورشلیم یا هیکل یا مسجد قدس نام داشت پیشوای مربوط به نماز و حمد الله باشد و زکریا از نسل ابيا بود و در زمان خودش عهده دار نماز جماعت یهودیان در عبادتگاه یهود بود و چون مریم به عبادتگاه سپرده شد این 24 پیشوا با هم گفتگو کردند که مریم خادمه کدامشان باشد و هر یک میگفتند خادم من باشد و لذا مجبور شدند که قرعه کشی کنند و مریم در قسمت نماز خانه خادمه زکریا شد و این مطالب که در کتب یهود نیست از موضوعاتی بود که فقط از طریق وحی به پیغمبر اسلام رسیده، گر چه اگر هم در کتب یهود یا مسیحی میبود، پیغمبر اسلام که مردی غیر یهودی و بیسواد بود نمی توانست آنرا بداند) (44)

ذٰلِكَ مِن أَنباءِ الغَيبِ نُوحِيهِ إِلَيكَ
- ذٰلِكَ: اسم اشاره؛ آن، ریشه: ذ-ل-ك؛ وزن/باب: اسم مبنی
- مِن: حرف جر؛ از، ریشه: — ؛ باب: —
- أَنباءِ: جمع «نَبَأ» (اسم جامد)؛ خبرها/روایات، ریشه: ن-ب-أ؛ وزن: أَفْعَال (جمع تَکسیر)
- الغَيبِ: اسم؛ ناپیدا/پنهان، ریشه: غ-ي-ب؛ وزن: فَعْل، معرفه با «ال»
- نُوحِيهِ: فعل مضارع متکلم مع الغیر + ضمیر مفعولی؛ ما آن را وحی می‌کنیم، ریشه: و-ح-ي؛ وزن: نُفْعِلُهُ (باب أفعل: أَوْحَى یُوحِي)، «نُوحِي» + «هِ»
- إِلَيكَ: جار و مجرور + ضمیر مخاطب؛ به سوی تو، ریشه: — ؛ «إلى» + «كَ»
وَما كُنتَ لَدَيهِم إِذ يُلقونَ أَقلامَهُم أَيُّهُم يَكفُلُ مَريَمَ
- وَ: حرف عطف؛ و، ریشه: —
- ما: حرف نفی؛ نه/نبودی، ریشه: —
- كُنتَ: فعل ماضی ناقص + ضمیر فاعلی؛ بودی، ریشه: ك-و-ن؛ وزن: فُعْلْتَ (کان)
- لَدَيهِم: ظرف مکان + ضمیر جمع؛ نزدِ ایشان، ریشه: ل-د-ي؛ وزن: فَعَل، «لَدَى» + «هِم»
- إِذ: ظرف زمان؛ آنگاه‌که/وقتی‌که، ریشه: —
- يُلقونَ: فعل مضارع مرفوع جمع؛ می‌افکندند/می‌انداختند، ریشه: ل-ق-ي؛ وزن: يُفْعِلون (ألقى یُلقي – باب إفعل)، جمع مذکر سالم
- أَقلامَهُم: اسم جمع + ضمیر؛ قلم‌هایشان، ریشه: ق-ل-م؛ وزن: أَفْعَال (جمع «قَلَم»)، + «هم»
- أَيُّهُم: اسم استفهام/موصول تفسیری + ضمیر جمع؛ کدام‌یک از آنان، ریشه: — ؛ «أَيُّ» + «هُم»
- يَكفُلُ: فعل مضارع؛ کفالت می‌کند/عهده‌دار می‌شود، ریشه: ك-ف-ل؛ وزن: يَفْعُلُ (باب فَعَلَ يَفْعُلُ)
- مَريَمَ: اسم علم؛ مریم، ریشه: عبری/سریانی، وزن: عَلَم، منصرف/غیرمنصرف: غالباً غیرمنصرف
وَما كُنتَ لَدَيهِم إِذ يَختَصِمونَ
- وَ: حرف عطف؛ و، —
- ما: حرف نفی؛ نه/نبودی، —
- كُنتَ: فعل ماضی ناقص + ضمیر؛ بودی، ریشه: ك-و-ن؛ وزن: کان
- لَدَيهِم: ظرف مکان + ضمیر؛ نزدِ ایشان، ریشه: ل-د-ي
- إِذ: ظرف زمان؛ آنگاه‌که/وقتی‌که
- يَختَصِمونَ: فعل مضارع جمع؛ نزاع می‌کردند/می‌ستیزند، ریشه: خ-ص-م؛ وزن: يَفْتَعِلون (اختصم – باب افتعل)

ترجمه کل آیه: این از خبرهای ناپیداست که به سوی تو وحی می‌کنیم؛ و آن‌گاه که قلم‌های خود را می‌افکندند تا ببینند کدام‌یک سرپرستی مریم را بر عهده گیرد، نزدشان نبودی؛ و هنگامى که با یکدیگر ستیز و گفت‌وگو می‌کردند نیز نزدشان نبودی.