- فَنادَتهُ المَلائِكَةُ
- ترجمه: پس فرشتگان او را ندا دادند
- تحلیل واژهها:
- فَ: حرف عطف/تفریع؛ معنا: پس
- نادَتْ: فعل ماضی، ریشه: ن د و/ن د ي (ندا کردن)، وزن: فاعَلَ (باب مفاعلة/ثلاثی مزید)، باب: مُفاعلة
- هُ: ضمیر متصل مفعولی؛ معنا: او را
- المَلائِكَةُ: اسم جمع، ریشه: م ل ك (ملَک/فرشته)، وزن مفرد: مَلَك، نوع: اسم جامد معرفه (با أل)
- وَهُوَ قائِمٌ يُصَلّي فِي المِحرابِ
- ترجمه: در حالی که ایستاده در محراب نماز میگزارد
- تحلیل واژهها:
- وَ: حرف عطف؛ معنا: و/در حالی که
- هُوَ: ضمیر منفصل؛ معنا: او
- قائِمٌ: اسم فاعل، ریشه: ق و م (ایستادن/برخاستن)، وزن: فاعِل، نوع: خبر
- يُصَلّي: فعل مضارع، ریشه: ص ل و/ص ل ي (نماز گزاردن)، وزن: يُفَعِّلُ، باب: تفعیل (صَلّى یُصَلّي)
- فِي: حرف جر؛ معنا: در
- المِحرابِ: اسم مکان، ریشه: ح ر ب (محل عبادت/جایگاه پیشنماز)، وزن: مِفْعال، نوع: اسم مجرور
- أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ
- ترجمه: که خدا تو را مژده میدهد
- تحلیل واژهها:
- أَنَّ: حرف مشبه بالفعل؛ معنا: که
- اللَّهَ: اسم جلاله، منصوب به أَنَّ
- يُبَشِّرُكَ: فعل مضارع + ضمیر مفعولی، ریشه: ب ش ر (مژده دادن)، وزن: يُفَعِّلُ، باب: تفعیل؛ کَ: ضمیر مفعولی مفرد مذکر (تو را)
- بِيَحيىٰ
- ترجمه: به [آمدنِ] یحیی
- تحلیل واژه:
- بِ: حرف جر؛ معنا: به
- يَحيىٰ: عَلَم (نام خاص)، ریشه: ح ي ي (حیات/زنده بودن)، نوع: اسم علم، غیرمنصرف در رسمخط قرآنی
- مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ
- ترجمه: در حالی که تصدیقکنندهی کلمهای از جانب خداست
- تحلیل واژهها:
- مُصَدِّقًا: اسم فاعل منصوب (حال)، ریشه: ص د ق (راست دانستن/تأیید کردن)، وزن: مُفَعِّل، باب: تفعیل
- بِ: حرف جر
- كَلِمَةٍ: اسم نکره مجرور، ریشه: ك ل م (سخن/گفتار)، وزن: فَعِلَة
- مِنَ: حرف جر؛ معنا: از
- اللَّهِ: اسم جلاله مجرور
- وَسَيِّدًا
- ترجمه: و سروری [شخصی سرور و پیشوا]
- تحلیل واژه:
- وَ: حرف عطف
- سَيِّدًا: اسم مبالغه/صفت مشبّه منصوب (حال یا معطوف بر حال)، ریشه: س و د (آقا/سروری)، وزن: فَعِّل (سیِّد)
- وَحَصورًا
- ترجمه: و خویشتندار [مَحصور از شهوت]
- تحلیل واژه:
- وَ: حرف عطف
- حَصورًا: صیغه مبالغه/صفت، ریشه: ح ص ر (بازداشتن/منع)، وزن: فَعول، معنا: بسیار خویشتندار
- وَنَبِيًّا مِنَ الصّالِحينَ
- ترجمه: و پیامبری از شایستگان
- تحلیل واژهها:
- وَ: حرف عطف
- نَبِيًّا: اسم (پیامبر) منصوب، ریشه: ن ب أ (خبر/بلندمرتبه)، وزن: فَعيل (نَبِيّ)
- مِنَ: حرف جر
- الصّالِحينَ: جمع سالم مذکر، ریشه: ص ل ح (شایسته/صلاح)، وزن مفرد: صالِح (فاعِل)، معنا: شایستگان
ترجمه کل آیه: پس فرشتگان او را ندا دادند، در حالی که ایستاده در محراب نماز میگزارد: «خدا تو را به [آمدنِ] یحیی مژده میدهد؛ تصدیقکنندهی کلمهای از جانب خدا، و سرور، و بسیار خویشتندار، و پیامبری از زمرهی شایستگان.» | 