003-028-095-آل عمران

لا يَتَّخِذِ المُؤمِنونَ الكافِرينَ أَولِياءَ مِن دونِ المُؤمِنينَ ۖ وَمَن يَفعَل ذٰلِكَ فَلَيسَ مِنَ اللَّهِ في شَيءٍ إِلّا أَن تَتَّقوا مِنهُم تُقاةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفسَهُ ۗ وَإِلَى اللَّهِ المَصيرُ

• لا يَتَّخِذِ المؤمنونَ الكافِرينَ أولياءَ من دونِ المؤمنينَ
  • ترجمه: مؤمنان کافران را، جز مؤمنان، به‌عنوان دوستان و سرپرستان نگیرند.
  • تحلیل واژه‌ها:
    • لا: نوع واژه: حرف نفی. معنا: نه/نفی. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • يَتَّخِذِ: نوع واژه: فعل مضارع مجزوم. معنا: اتخاذ می‌کند/برمی‌گیرد. ریشه: أخذ. وزن: يَتَفَعَّل (از باب افتعال). باب: افتعال.
    • المؤمنونَ: نوع واژه: اسم جمع مذكر سالم مرفوع. معنا: مؤمنان. ریشه: أمن. وزن: مُفْعِل (مُؤمِن مفرد). باب: إفعال (اسم فاعل از أَمن: آمَنَ).
    • الكافِرينَ: نوع واژه: اسم جمع مذكر سالم منصوب. معنا: کافران. ریشه: كفر. وزن: فاعِل (کافِر مفرد). باب: فَعَلَ (اسم فاعل).
    • أولياءَ: نوع واژه: اسم جمع. معنا: دوستان/سرپرستان. ریشه: وَلِيَ. وزن: أَفْعِلاء (جمع وَلِيّ). باب: فعِل (ولِيَ).
    • من: نوع واژه: حرف جر. معنا: از. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • دونِ: نوع واژه: اسم/ظرف با جر. معنا: جز/غیر از/به‌جای. ریشه: دون. وزن: فُعْل. باب: ندارد.
    • المؤمنينَ: نوع واژه: اسم جمع مذكر سالم مجرور. معنا: مؤمنان. ریشه: أمن. وزن: مُفْعِل (مؤمن مفرد). باب: إفعال (اسم فاعل).
• وَمَن يَفعَلْ ذٰلِكَ فَلَيسَ مِنَ اللَّهِ في شَيءٍ
  • ترجمه: و هر کس این کار را انجام دهد، هیچ پیوندی با خدا ندارد.
  • تحلیل واژه‌ها:
    • وَ: نوع واژه: حرف عطف. معنا: و. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • مَن: نوع واژه: اسم شرط. معنا: هر کس. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • يَفعَلْ: نوع واژه: فعل مضارع مجزوم. معنا: انجام دهد. ریشه: فعل. وزن: يَفْعَل. باب: فَعَلَ.
    • ذٰلِكَ: نوع واژه: اسم اشاره. معنا: آن (امر مذکور). ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • فَ: نوع واژه: حرف تفریع/فصیحة. معنا: پس/بنابراین. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • لَيسَ: نوع واژه: فعل ناقص جامد. معنا: نیست/نمی‌باشد. ریشه: ليس. وزن: ليس. باب: جامد.
    • مِنَ: نوع واژه: حرف جر. معنا: از/از سوی. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • اللَّهِ: نوع واژه: اسم جلاله مجرور. معنا: خدا. ریشه: إله (با لام تعریف). وزن: فُعّال تقدیری. باب: ندارد.
    • في: نوع واژه: حرف جر. معنا: در. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • شَيءٍ: نوع واژه: اسم نکره مجرور. معنا: چیزی/هیچ چیز. ریشه: شيءَ. وزن: فَعْل. باب: ندارد.
• إِلّا أَن تَتَّقوا مِنهُم تُقاةً
  • ترجمه: مگر این‌که از ایشان پرهیز امنیتی کنید.
  • تحلیل واژه‌ها:
    • إِلّا: نوع واژه: أداة استثناء. معنا: مگر/جز. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • أَن: نوع واژه: حرف نصب. معنا: که. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • تَتَّقوا: نوع واژه: فعل مضارع منصوب. معنا: پرهیز کنید/تقوا پیشه کنید (در این سیاق: تقیّه کنید). ریشه: وقى. وزن: تَتَّفَعَل (از باب افتعال اتّقى). باب: افتعال (اتّقى).
    • منهم: نوع واژه: ضمیر و حرف جر مرکب. معنا: از ایشان. ریشه: هم (ضمیر جمع). وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • تُقاةً: نوع واژه: مصدر منصوب. معنا: تقیّه/حفاظت. ریشه: وقى. وزن: فُعالَة/تُقاة. باب: مصدر غیر قیاسی از اتّقى.
• وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفسَهُ
  • ترجمه: و خدا شما را از ذاتِ خود هشدار می‌دهد (از خشم و عقاب خود برحذر می‌دارد).
  • تحلیل واژه‌ها:
    • وَ: نوع واژه: حرف عطف. معنا: و. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • يُحَذِّرُكُمُ: نوع واژه: فعل مضارع مرفوع + ضمیر مفعول. معنا: هشدار می‌دهد شما را. ریشه: حذر. وزن: يُفَعِّل (باب تفعیل). باب: تفعیل.
    • اللَّهُ: نوع واژه: اسم جلاله فاعل مرفوع. معنا: خدا. ریشه: إله. وزن: —. باب: —.
    • نَفسَهُ: نوع واژه: اسم منصوب + ضمیر مضافٌ‌إلیه. معنا: نفسِ خود/ذاتِ خود. ریشه: نفس. وزن: فَعْل. باب: ندارد.
• وَإِلَى اللَّهِ المَصيرُ
  • ترجمه: و بازگشت نهایی به‌سوی خداست.
  • تحلیل واژه‌ها:
    • وَ: نوع واژه: حرف عطف/استئناف. معنا: و. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • إِلَى: نوع واژه: حرف جر. معنا: به سوی. ریشه: ندارد. وزن: ندارد. باب: ندارد.
    • اللَّهِ: نوع واژه: اسم جلاله مجرور. معنا: خدا. ریشه: إله. وزن: —. باب: —.
    • المَصيرُ: نوع واژه: اسم مصدر/اسم مكان مرفوع. معنا: فرجام/بازگشت/سرانجام. ریشه: صير. وزن: مَفْعِل. باب: فَعَلَ (صارَ يَصيرُ).

ترجمه کل آیه: مؤمنان کافران را، جز مؤمنان، به‌عنوان دوستان و سرپرستان نگیرند؛ و هر کس چنین کند، هیچ پیوندی با خدا ندارد، مگر آن‌که از آنان دوری کنید؛ و خدا شما را از ذات خود برحذر می‌دارد؛ و فرجام، به‌سوی خداست.