- شَهِدَ اللَّهُ
- ترجمه: خدا گواهی داد
- نوع واژه:
- شَهِدَ: فعل ماضی، ثلاثی مجرد
- معنا: گواهی داد، شهادت داد
- ریشه: ش ه د
- وزن: فَعَلَ
- باب: باب فَعَلَ (باب اول)
- اللَّهُ: اسم خاص (علم)
- معنا: خدا
- ریشه: ا ل ه
- وزن: فَعّال/ترکیب اسمی خاص
- باب: — (اسم)
- أَنَّهُ لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ
- ترجمه: اینکه هیچ معبودِ [بهحق]ی جز او نیست
- نوع واژه:
- أَنَّ: حرف مشبه بالفعل
- معنا: اینکه/بهراستی
- ریشه: — (حرف)
- وزن/باب: —
- هُ: ضمیر متصل (برای هو)
- معنا: او
- ریشه/وزن/باب: — (ضمیر)
- لا: حرف نفی جنس
- معنا: هیچ… نیست
- ریشه/وزن/باب: —
- إِلٰهَ: اسم، منصوب به «لا» (اسمِ لا)
- معنا: معبود، اله
- ریشه: ا ل ه
- وزن: فِعال (به معنای اسم جنس)
- باب: — (اسم)
- إِلّا: حرف استثناء
- معنا: مگر/جز
- ریشه/وزن/باب: —
- هُوَ: ضمیر منفصل
- وَالمَلائِكَةُ
- ترجمه: و فرشتگان
- نوع واژه:
- وَ: حرف عطف
- المَلائِكَةُ: اسم جمع
- معنا: فرشتگان
- ریشه: م ل ك (از «مَلَك»)
- وزن: مَفاعِلَة (جمع «مَلَك» بر وزن فَعَل)
- باب: — (اسم)
- وَأُولُو العِلمِ
- ترجمه: و صاحبانِ دانش
- نوع واژه:
- وَ: حرف عطف
- أُولُو: اسم جمع ملحق به جمع، «صاحبان»
- معنا: دارندگان/صاحبان
- ریشه: — (اسم سماعی)
- وزن: — (ملحق به جمع)
- باب: —
- العِلمِ: اسم، مضافٌالیه
- معنا: دانش
- ریشه: ع ل م
- وزن: فِعل (مصدر)
- باب: — (اسم)
- قائِمًا بِالقِسطِ
- ترجمه: در حالیکه به عدالت برپا است
- نوع واژه:
- قائِمًا: حال منصوب (اسم فاعل)
- معنا: ایستاده/برپا/پایدار
- ریشه: ق و م
- وزن: فاعِل (اسم فاعل از قامَ)
- باب: قامَ یقومُ (باب نصر)
- بِالقِسطِ: جار و مجرور
- معنا: به عدالت/بر پایه داد
- ریشه: ق س ط
- وزن: فِعل (مصدر)
- باب: — (اسم)
- لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ
- ترجمه: هیچ معبودِ [بهحق]ی جز او نیست
- نوع واژه:
- لا: حرف نفی جنس
- إِلٰهَ: اسم، منصوب به «لا»
- معنا: معبود
- ریشه: ا ل ه
- وزن: فِعال
- —
- إِلّا: حرف استثناء
- هُوَ: ضمیر منفصل
- العَزيزُ الحَكيمُ
- ترجمه: شکستناپذیرِ سنجیدهکار
- نوع واژه:
- العَزيزُ: اسم صفت، خبر مرفوع
- معنا: عزیز، توانای غالب
- ریشه: ع ز ز
- وزن: فعیل
- باب: — (صفت)
- الحَكيمُ: اسم صفت، خبر مرفوع
- معنا: حکیم، دانا و سنجیدهکار
- ریشه: ح ك م
- وزن: فعیل
- باب: — (صفت)
ترجمه کل آیه: خدا گواهی داده است که جز او هیچ معبودِ [بهحق]ی نیست، و فرشتگان و صاحبانِ دانش نیز [گواهی میدهند]؛ در حالیکه او به عدالت برپا است. جز او هیچ معبودِ [بهحق]ی نیست؛ او عزیزِ حکیم است. |
