- نَزَّلَ عَلَيكَ الكِتابَ بِالحَقِّ
- ترجمه: «کتاب [قرآن] را به حق بر تو نازل کرد.»
- واژهها:
- نَزَّلَ: فعل ماضی، معنی: «فرود آورد/نازل کرد»، ریشه: ن-ز-ل، وزن: فَعَّلَ، باب: تفعیل
- عَلَيكَ: جار و مجرور (حرف جر + ضمیر مخاطب مفرد مذکر)، معنی: «بر تو»، ریشه: ـ، وزن: ـ، باب: ـ
- الكِتابَ: اسم، معنی: «کتاب (قرآن)»، ریشه: ك-ت-ب، وزن: فِعال (اسم جنس)، باب: ـ
- بِالحَقِّ: جار و مجرور (باء + الحق)، معنی: «به حق/با حقیقت»، ریشه: ح-ق-ق، وزن: فَعْل (اسم مصدر)، باب: ـ
- مُصَدِّقًا لِما بَينَ يَدَيهِ
- ترجمه: «در حالی که تصدیقکننده آن چیزی است که پیشِ روی آن است.»
- واژهها:
- مُصَدِّقًا: اسم فاعل منصوب (حال)، معنی: «تصدیقکننده»، ریشه: ص-د-ق، وزن: مُفَعِّل، باب: تفعیل
- لِما: حرف جر «لِـ» + اسم موصول «ما»، معنی: «برای/نسبت به آنچه»، ریشه: ـ، وزن: ـ، باب: ـ
- بَينَ: ظرف مکان، معنی: «میان/بین»، ریشه: ب-ي-ن، وزن: فَعْل (اسم ظرف)، باب: ـ
- يَدَيهِ: اسم مثنای مضافالیه با ضمیر، معنی: «دو دستِ او/پیشِ روی او»، ریشه: ي-د-ي، وزن: يَد (اسم)، باب: ـ
- وَأَنزَلَ التَّوراةَ وَالإِنجيلَ
- ترجمه: «و تورات و انجیل را نازل کرد.»
- واژهها:
- وَ: حرف عطف، معنی: «و»، ریشه: ـ، وزن: ـ، باب: ـ
- أَنزَلَ: فعل ماضی، معنی: «نازل کرد/فرود آورد»، ریشه: ن-ز-ل، وزن: أَفْعَلَ، باب: إفعال
- التَّوراةَ: اسم علم (کتاب آسمانی)، معنی: «تورات»، ریشه: (غالباً عبری؛ در عربی ریشهی عربی ندارد)، وزن: ـ، باب: ـ
- وَالإِنجيلَ: اسم علم (کتاب آسمانی)، معنی: «انجیل»، ریشه: (احتمالاً یونانی/سریانی؛ در عربی ریشهی عربی ندارد)، وزن: ـ، باب: ـ
ترجمه کل آیه: «[او] کتاب را به حق بر تو نازل کرد، در حالی که تصدیقکننده آن چیزی است که پیشِ روی آن است، و تورات و انجیل را نازل کرد.» |
