008-013-094-أنفال

« Back to Glossary Index
این کارها از آن رو شد که آنان با الله و پیغمبرش در افتادند و هر کس با الله و پیغمبرش درافتد، الله نسبت به او مجازات کننده سخت میباشد (۱۳)

ذٰلِكَ بِأَنَّهُم شاقُّوا اللَّهَ وَرَسولَهُ ۚ وَمَن يُشاقِقِ اللَّهَ وَرَسولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَديدُ العِقابِ

ترجمهٔ: این به سبب آن است که آنان با خدا و فرستاده‌اش دشمنی و مخالفت کردند، و هر کس با خدا و فرستاده‌اش ستیز کند، یقیناً خدا سخت‌کیفر است.


جملهٔ ۱: ذٰلِكَ بِأَنَّهُم شاقُّوا اللَّهَ وَرَسولَهُ

  • ترجمه: این به سبب آن است که آنان با خدا و فرستاده‌اش ستیز کردند.
  • تحلیل واژگان و نقش‌ها:
    • ذٰلِكَ: اسم اشاره، مبتدا؛ معنی: آن/این (اشاره به حکم یا نتیجهٔ پیش‌گفته).
    • بِـ: حرف جر؛ معنی: به/به سببِ.
    • أَنَّ: حرف ناسخ مشبه بالفعل؛ معنی: که/همانا.
    • هُم: ضمیر منفصل، اسم أَنَّ (منصوب محلاً)؛ معنی: آنان.
    • شاقُّوا: فعل ماضی، صیغهٔ جمع مذکر غایب؛ ریشه: ش ق ق (شاقَّ یُشاقُّ)؛ باب: مفاعلة؛ معنی: مخالفت/دشمنی و ستیز کردند.
    • اللَّهَ: اسم جلاله، مفعولٌ‌به اول برای «شاقّوا» (منصوب)؛ معنی: خدا.
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و.
    • رَسولَهُ: «رسول» مفعولٌ‌به دومِ «شاقّوا» (منصوب) + ضمیر «هُ» مضافٌ‌الیهِ به خدا؛ معنی: فرستاده‌اش (فرستادهٔ خدا).
  • نکتهٔ نحوی:
    • جار و مجرور «بِأَنَّهُم…» خبرِ «ذٰلِكَ» است؛ تقدیر: ذٰلِكَ ثابتٌ بسبب أنّهم…

جملهٔ ۲: وَمَن يُشاقِقِ اللَّهَ وَرَسولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَديدُ العِقابِ

  • ترجمه: و هر کس با خدا و فرستاده‌اش مخالفت و دشمنی ورزد، پس به‌راستی خدا سخت‌کیفر است.
  • تحلیل واژگان و نقش‌ها:
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و.
    • مَن: اسم شرط جازم، عام برای عاقل؛ معنی: هر کس.
    • يُشاقِقْ: فعل مضارع مجزوم به سبب «مَن» شرطیه؛ ریشه: ش ق ق (شاقَّ یُشاقِقُ)؛ باب: مفاعلة؛ معنی: ستیز کند/به مخالفت برخیزد. علامت جزم: سکون بر آخر (حذف حرکت).
    • اللَّهَ: مفعولٌ‌به اول (منصوب) برای «يُشاقِق».
    • وَ: حرف عطف.
    • رَسولَهُ: مفعولٌ‌به دوم (منصوب) + ضمیر «هُ» مضافٌ‌الیهِ؛ معنی: فرستاده‌اش.
    • فَ: فای جوابِ شرط؛ معنی: پس/در نتیجه.
    • إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ معنی: به‌راستی/قطعاً.
    • اللَّهَ: اسم «إنَّ» (منصوب).
    • شَديدُ: خبر «إنَّ» مرفوع؛ معنی: سخت/شدید.
    • العِقابِ: مضافٌ‌الیهِ (مجروح) به «شديد»؛ ترکیب اضافی: «شدیدِ عقاب»؛ معنی: سخت‌کیفر/سخت در کیفر.
  • نکتهٔ نحوی:
    • جملهٔ اسمیه «إِنَّ اللَّهَ شَديدُ العِقابِ» در محلّ جوابِ شرط است و با فای رابِطه وارد شده است.

یادداشت‌های معنایی و صرفی تکمیلی:

  • ریشهٔ «شاقّ» از «شِقاق» است و دلالت بر دوپاره کردن و در صف مقابل قرار گرفتن دارد؛ ازاین‌رو در فارسی «ستیزیدن/مخالفت سخت» ترجمه می‌شود.
  • ترکیب «شَديدُ العِقاب» صفت مشبّه + مضافٌ‌الیهِ است و مفهوم دوام و ثباتِ وصف شدّت در کیفر را می‌رساند.
Nach oben scrollen