الَّذینَ یُقیمونَ الصَّلاةَ وَمِمّا رَزَقناهُم یُنفِقونَ ترجمهٔ روان فارسی: کسانی که نماز را برپا میدارند و از آنچه به آنان روزی دادهایم، انفاق میکنند.
جملهٔ ۱: الَّذینَ یُقیمونَ الصَّلاةَ - ترجمه: کسانی که نماز را برپا میدارند.
- نقشهای گرامری و ریشه و معانی واژهها:
- الَّذینَ
- نقش: اسم موصول (جمع مذکّر عاقل)
- معنا: کسانی که
- ریشه: —
- نکته: آغازگر جملهٔ موصولی؛ مرجعش معمولاً «المتقین» در سیاق آیات قبل است.
- یُقیمونَ
- نقش: فعل مضارع مرفوع، فاعلش واو جمع (آنها)
- ریشه: ق-و-م
- باب/وزن: أقامَ یُقیمُ (افعال)
- معنا: برپا میدارند، برپا میکنند، اقامه میکنند
- نکته: مضارع با دلالت بر استمرار و عادت.
- الصَّلاةَ
- نقش: مفعولٌبه منصوب با فتحهٔ ظاهری
- ریشه: ص-ل-و/ی
- معنا: نماز، دعا
- نکته: معرفه با «ال»، مراد در اصطلاح شرعی: عبادتِ مقرّرِ پنجگانه.
جملهٔ ۲: وَمِمّا رَزَقناهُم یُنفِقونَ - ترجمه: و از آنچه به آنان روزی دادهایم، انفاق میکنند.
- نقشهای گرامری و ریشه و معانی واژهها:
- وَ
- مِمّا
- نقش: «مِن» حرف جر + «ما» اسم موصول/موصوله (آنچه)
- معنا: از آنچه/از چیزی که
- نکته: «من» تبعیضیه؛ دلالت بر بخشی از روزی (نه همهٔ آن).
- رَزَقناهُم
- نقش: فعل ماضی + ضمیرها
- رَزَقْنا: فعل ماضی (ما روزی دادیم)، فاعل: نا (ما)
- هُم: ضمیر متصل، مفعولٌبه (به ایشان)
- ریشه: ر-ز-ق
- معنا: روزی دادیم به آنان
- نکته: فاعلِ حقیقی خداوند است («نا» در لسان قرآن).
- یُنفِقونَ
- نقش: فعل مضارع مرفوع، فاعل: واو جمع (آنها)
- ریشه: ن-ف-ق
- باب/وزن: أنفَقَ یُنفِقُ (افعال)
- معنا: انفاق میکنند، خرج میکنند در راه خدا
- نکته: مضارع برای استمرار و تداوم عملِ بخشش.
| 