| پس وقتی اعمال حج خود را انجام دادید الله را آنطور، بیاد آورید که پدران خود را بیاد می آورید و بلکه از آن کنجکاوانه تر (این دستورات اشاره به این است که پس از خواندن نماز صبح در مزدلفه و حرکت از مشعر الحرام بسوی بیابان منا، در منا باید ۳ کار انجام شود: اول زدن هفت سنگ کوچک به ستونی که بنام شیطان بزرگ معروف است تا به خود تلقین کرده باشید که حاضرید در هر یک از هفت روز هفته های سال اقلا با شیطنت کاریهای بزرگ مخالفت و مبارزه نمائید و از کارهای بد بزرگ دوری جوئيد. دوم: آنچه را میخواهید از گوسفند یا گاو یا شتر که قربانی کنید در جای مخصوصش قربانی میکنید تا بخود تلقین کنید که حاضرید برای پیشرفت حقیقت و تربیت خود و جامعه از مال و جان خود صرفنظر نمائید. سوم: تراشیدن و کوتاه کردن موی سر است که پس از این سه کار حاجیان از لباس احرام نیز خارج میشوند و خود را میشویند و لباس تمیزی می پوشند و برای رفتن بسوی خانه کعبه و طواف بر دور آن که آن نیز هفت دور است آماده میگردند. معنای هفت بار گشتن به دور کعبه این است که تعهد می سپارند که هر روز هفته فدائی دستورات دین الله که در متن پیغام الله است میباشند، سنگ سیاهی که در دیوار خانه کعبه نصب شده برای این است که حاجیان با نظم خاصی طواف را از آنجا شروع و به آنجا ختم کنند و بوسیدن و احترام سنگ سیاه حرام است و اگر روایاتی خلاف این حرمت میباشد ساخته کسانی است که خواسته اند مسلمانان نیز سنگ پرست و بت پرست شوند و لذا در نزدیکترین فرقه مذهبی اسلام به عصر پیغمبر که فرقه مالکی باشد اینکار حرام اعلام شده، پس از طواف خانه کعبه حاجیان به سعی و کوشش از صفا به مروه و بازگشت آن میروند که آن بصورت دور گشتن نیست بلکه بیاد ما می آورد که چگونه هاجر مادر اسماعیل برای بدست آوردن آب چند بار از کوههای کوتاهی مانند صفا و مروه که در بیابان بئرشبع در راه میان کنعان و مصر بود رفت و آمد کرد تا معجزه ای از الله چشمه بئرشبع را پدید آورد و باعث سکونت آن دو و ابراهیم در آنجا شد و از آنجا به بیابان لم يزرع مکه رفتند و در مکه زمزم پیدا شد و این معجزه ها باعث آبادی مکه گردید) از حج کنندگان بعضی ها میگویند ای پروردگار ما در دنیا هر چه بیشتر به ما ببخش و برای اینان در آخرت بهره ای نخواهد بود (از این عبارت پیداست که چنین نیست که هر کس به حج رود گناهش بخشیده میشود بلکه دنیا خواهان که حتی حج را برای منافع خصوصی دنیائی خود انجام میدهند در آخرت بد بخت خواهند شد) (۲۰۰) |
بقره، آیه 200 : «فَإِذا قَضَيتُم مَناسِكَكُم فَاذكُرُوا اللَّهَ كَذِكرِكُم آباءَكُم أَو أَشَدَّ ذِكرًا ۗ فَمِنَ النّاسِ مَن يَقولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنيا وَما لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن خَلاقٍ» — — — — —
— — — — —
— — — — —
— — — — —
— — — — —
— — — — —
— — — — — ترجمهٔ تحتاللفظی کل آیه: پس چون مناسک خود را بهجا آوردید، پس خدا را یاد کنید همانگونه که پدرانتان را یاد میکنید یا یادکردنی شدیدتر. پس از مردم کسی هست که میگوید: «پروردگارا، به ما در دنیا بده» و او را در آخرت هیچ بهرهای نیست. |