002-187-091-بقرة

« Back to Glossary Index
برای شما در شبی که روز آنرا روزه داشتید کار مخصوصی که با زنان خود میکنید حلال شد (چون روزه یهودیان یک ماه نبود بلکه یکی دو روز در بعضی ماهها بود عیبی نداشت که در شب روزه از زن خود کناره گیرند ولی برای یک ماه رمضان این حکم صحیح نبود و لذا نسخ گردید) زیرا زنان شما چون لباسی برای شما هستند و شما نیز لباسی برای آنها هستید (یعنی این نزدیکی شما ایجاب میکند که نتوانید یک ماه از هم کناره گیرید) و حتى الله دانست که شما مردمی بودید که در این مورد به خود خیانت میکردید (اشاره به یهودیان مسلمان شده ایست که قبلا در گرفتن روزهِ یهود به قانون غير آسان یهود در مورد کناره گرفتن یکی دو روز از زن خیانت میکردند و ممکن است قبل از وجوب روزه ماه رمضان بر مسلمانان پیغمبر اسلام و مسلمین بخصوص در زمانی که بعد از هجرت به مدینه آمدند از روزه یهود تبعیت میکردند و گاهی در مورد زنان خود قانون کناره گیری را مراعات نمی نمودند) پس هم آن خیانت را که شما در دنبال آن توبه کردید توبه شما را پذیرفت و هم آن کار سخت را از روزه اسلامی شما در ماه رمضان صرفنظر کرد پس حال که روزه شما یک ماهه شد با زنان خود در شب ماه رمضان نزدیکی نمائید و چیزیرا بجوئید که الله برای شما مقرر کرده (از جلو) و میتوانید بخورید و بیاشامید تا هنگامیکه آن خط سفید از آن نخ سیاه برای شما در ابتدای صبح آشکار گردد (چون سفیدی صبح صادق در بعضی ها که کمتر دقیق هستند، دیرتر آشکار میشود عیبی نیست که در بعضی اشخاص یکی دو دقیقه دست کشیدن از غذا عقب و جلو افتد) پس از آن روزه را تا شب تمام کنید (از این جمله پیداست که مسلمانان صدر اسلام در غروب، اول نماز مغرب را میخواندند و نماز جماعت را طول نمیدادند تا دستور عجله در افطار انجام شود و این دستور پیغمبر اسلام برای عجله در افطار دلیل بر آن نیست که قبل از نماز افطار کنند مگر آنکه مجبور باشند نماز مغرب خود را که زمانش از غروب تا تقریبا یکساعت و نیم بعد از غروب است به بعد از افطار اندازند) و اگر شما خواستید برای سرگرم شدن به بزرگداشت الله و تعليم هدایتهای قرآن در شبهای ماه رمضان در مسجدها بیدار باشید در اینگونه شبها، با زنان خود نزدیکی نکنید اینها مرزهای دستورات الله است که شما نباید نزدیک آنها شوید (یعنی نباید مرز دستورات الله را بشکنید و از حد آن تجاوز کنید) به اینگونه الله دستورات روشن خودش را برای مردم واضح جلوه میدهد شاید آنان پرهیزکار شوند (۱۸۷)

آیه: البقرة 187

  1. أُحِلَّ لَكُم لَيلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلىٰ نِسائِكُم
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: حلال شد برای شما در شبِ روزه، آمیزش به سوی همسرانتان.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • أُحِلَّ: فعل ماضی مجهول، باب إفعال، ریشه: ح-ل-ل؛ نایب فاعل بعداً می‌آید (الرَّفَثُ).
    • لَكُم: جار و مجرور (لِـ + کم)، متعلق به أُحِلَّ (بیان نفع: برای شما).
    • لَيلَةَ: ظرف زمان منصوب؛ مضاف به “الصّيام” و متعلق به أُحِلَّ.
    • الصِّيامِ: مضاف‌الیه مجرور، ریشه: ص-و-م.
    • الرَّفَثُ: نایب فاعل مرفوع برای فعل مجهول أُحِلَّ؛ ریشه: ر-ف-ث (کنایه از آمیزش و سخن جنسی).
    • إِلىٰ: حرف جر.
    • نِسائِكُم: اسم مجرور به إِلىٰ، ریشه: ن-س-و/ن-س-ء؛ مضاف + ضمیر کم (مضاف‌الیه).
  • نوع جمله و نکته: خبری تشریعی (بیان حکم شرعی). نکته: برداشته‌شدن منعِ قبلی در شب‌های رمضان.
  1. هُنَّ لِباسٌ لَكُم وَأَنتُم لِباسٌ لَهُنَّ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: آنان پوششی برای شما هستند و شما پوششی برای آنان هستید.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • هُنَّ: ضمیر منفصل مبتدا (برای جمع مؤنث).
    • لِباسٌ: خبر مرفوع نکره (تمثیل/کنایه از نزدیکی و حمایت). ریشه: ل-ب-س.
    • لَكُم: جار و مجرور، متعلق به خبر (لباسٌ).
    • وَ: عطف.
    • أَنتُم: ضمیر منفصل مبتدا (جمع مذکر).
    • لِباسٌ: خبر مرفوع.
    • لَهُنَّ: جار و مجرور، متعلق به خبر دوم.
  • نوع جمله و نکته: خبری بیانی. نکته: تشبیه متقابلِ همسران به لباس؛ دلالت بر صمیمیت، پوشانندگی و مجاز بودن نزدیکی شبانه.
  1. عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُم كُنتُم تَختانونَ أَنفُسَكُم
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: دانست خدا که شما بودید [که] به خودتان خیانت می‌کردید.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • عَلِمَ: فعل ماضی، ریشه: ع-ل-م.
    • اللَّهُ: فاعل مرفوع.
    • أَنَّ: حرف مشبه بالفعل، ناسخ.
    • كُم: ضمیر اسم “إنّ” (اسم أنَّ = أنَّكم).
    • كُنتُم: کانَ ماضی + ضمیر جمع؛ کان ناقصه با اسم مستتر/ضمیر متصل (أنتم) و خبر آن جملهٔ فعلیه بعدی (تختانون).
    • تَختانونَ: مضارع مرفوع/منصوب؟ اینجا خبر کان در محل نصب ولی صیغه مضارع مرفوع ظاهر دارد؛ باب افتعال (اختان)، ریشه: خ-و-ن؛ معنای استمرار “خیانت می‌کردید/می‌نمودید”.
    • أَنفُسَكُم: مفعولٌ‌به منصوب برای تختانون، ریشه: ن-ف-س؛ مضاف + ضمیر کم.
  • نوع جمله و نکته: خبری توبیخی. نکته: اشاره به رفتار پنهانی برخی با همسران پس از خوابیدن، پیش از حکمِ اباحه.
  1. فَتابَ عَلَيكُم وَعَفا عَنكُم
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: پس بر شما بازگشت [به رحمت] و از شما درگذشت.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • فَ: فاءِ تفریع.
    • تابَ: فعل ماضی، ریشه: ت-و-ب.
    • عَلَيكُم: جار و مجرور، متعلق به تابَ (تفضّل/رحمت).
    • وَ: عطف.
    • عَفا: فعل ماضی، ریشه: ع-ف-و.
    • عَنكُم: جار و مجرور، متعلق به عفا.
  • نوع جمله و نکته: خبری رحمانی. نکته: اعلامِ گذشت الهی از لغزشِ پیشین.
  1. فَالآنَ باشِروهُنَّ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: پس اکنون با آنان نزدیکی کنید.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • فَالآنَ: فاءِ تفریع + الآنَ ظرف زمان مبنی.
    • باشِروا: فعل امر جمع مذکر، ریشه: ب-ش-ر (مباشرت).
    • هُنَّ: ضمیر مفعولی (مفعول‌به).
  • نوع جمله و نکته: امر اباحه. نکته: جواز آمیزش در شب‌های رمضان تا فجر.
  1. وَابتَغوا ما كَتَبَ اللَّهُ لَكُم
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: و بجویید آنچه خدا برای شما مقرر کرده است.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • وَ: عطف.
    • ابتَغوا: فعل امر جمع، باب افتعال، ریشه: ب-غ-ي (طلب).
    • ما: اسم موصول/مصدر مؤوّل؛ مفعول‌به برای ابتغوا.
    • كَتَبَ: فعل ماضی، ریشه: ك-ت-ب (نوشتن/تقدیر).
    • اللَّهُ: فاعل كَتَبَ.
    • لَكُم: جار و مجرور، متعلق به كَتَبَ (به سود شما/برای شما).
  • نوع جمله و نکته: امر ارشادی/اباحه. نکته: شامل طلبِ نسل (فرزند) و دیگر خیرهای مشروع.
  1. وَكُلوا وَاشرَبوا حَتّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الخَيطُ الأَبيَضُ مِنَ الخَيطِ الأَسوَدِ مِنَ الفَجرِ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: و بخورید و بیاشامید تا روشن شود برای شما نخِ سفید از نخِ سیاه، از فجر.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • وَكُلوا: واو عطف + کلوا (امر جمع)، ریشه: أ-ك-ل.
    • وَاشرَبوا: واو عطف + اشربوا (امر جمع)، ریشه: ش-ر-ب.
    • حَتّىٰ: حرف غایت/انتها؛ داخل‌کنندهٔ فعل مضارع به نصب.
    • يَتَبَيَّنَ: مضارع منصوب به حتی، باب تفعّل، ریشه: ب-ي-ن (آشکار شدن).
    • لَكُم: جار و مجرور، متعلق به یتبیّن.
    • الخَيطُ الأَبيَضُ: فاعل یتبیّن (فاعلِ معنویِ آشکار شدن: امرِ آشکارشونده). الخيطُ مبتداگونه/فاعل، الأبیض صفت.
    • مِنَ الخَيطِ الأَسوَدِ: جار و مجرور بیان ممیِّز/مقابله؛ “از نخِ سیاه”.
    • مِنَ الفَجرِ: مِن بیانیه/ابتدائیه؛ بیان منشأ این تباین: از جهت فجر. ریشه فجر: ف-ج-ر (شکافتن صبح).
  • نوع جمله و نکته: امر اباحه تا غایت. نکته: مجاز مشهور “خَيط سفید و سیاه” کنایه از روشنی خط افق صبح صادق.
  1. ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيلِ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: سپس روزه را تا شب کامل کنید.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • ثُمَّ: حرف عطف تراخی.
    • أَتِمُّوا: امر جمع، ریشه: ت-م-م (کامل کردن).
    • الصِّيامَ: مفعول‌به منصوب.
    • إِلَى: حرف جر غایت.
    • اللَّيلِ: اسم مجرور، ریشه: ل-ي-ل.
  • نوع جمله و نکته: امر الزامی (حکم وجوب اتمام روزه). نکته: پایان امساک با دخول شب (غروب کامل).
  1. وَلا تُباشِروهُنَّ وَأَنتُم عاكِفونَ فِي المَساجِدِ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: و نزدیکشان نشوید در حالی که شما معتکف در مسجدها هستید.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • وَلا: واو عطف + لا ناهیّه.
    • تُباشِروهُنَّ: مضارع مجزوم به لا نهیّه (نهی)، ریشه: ب-ش-ر؛ هُنَّ مفعول‌به.
    • وَأَنتُم: واو حالیه + أنتم ضمیر مبتدا در جملهٔ حالیه.
    • عاكِفونَ: خبر أنتم، اسم فاعل جمع، ریشه: ع-ك-ف (اقامت بر عبادت).
    • فِي: حرف جر.
    • المَساجِدِ: اسم مجرور، جمع مسجد؛ محل اعتکاف.
  • نوع جمله و نکته: نهی تعبدی. نکته: در اعتکاف، آمیزش ممنوع است.
  1. تِلكَ حُدودُ اللَّهِ فَلا تَقرَبوها
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: آنها مرزهای خداست، پس به آنها نزدیک نشوید.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • تِلكَ: اسم اشاره للبعید مبتدا.
    • حُدودُ: خبر مرفوع، جمع حدّ؛ مضاف.
    • اللَّهِ: مضاف‌الیه مجرور.
    • فَلا: فاءِ نتیجه + لا ناهیّه.
    • تَقرَبوها: مضارع مجزوم (نهی)، ریشه: ق-ر-ب؛ ها ضمیر مفعول (به این حدود).
  • نوع جمله و نکته: خبری + نهی. نکته: مرزگذاری احکام؛ منع از نزدیک‌شدن (نه فقط تعدّی) برای پیشگیری.
  1. كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنّاسِ لَعَلَّهُم يَتَّقونَ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: این‌گونه خدا نشانه‌هایش را برای مردم روشن می‌کند، شاید آنان پرهیزگار شوند.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • كَذٰلِكَ: اسم اشاره/حرف تشبیه، در محل حال/خبر مقدم.
    • يُبَيِّنُ: مضارع مرفوع، باب تفعیل، ریشه: ب-ي-ن؛ فعل جمله.
    • اللَّهُ: فاعل مرفوع.
    • آياتِهِ: مفعول‌به اول + مضاف‌الیه ضمیری (هِ).
    • لِلنّاسِ: جار و مجرور، متعلق به یبین.
    • لَعَلَّهُم: لعلّ حرف ترجی + ضمیر هم اسم لعلّ.
    • يَتَّقونَ: خبر لعلّ، مضارع مرفوع، باب افتعال (اتّقى)، ریشه: و-ق-ي.
  • نوع جمله و نکته: خبری تعلیلی. نکته: هدف تبیین احکام، رسیدن به تقواست.

ترجمهٔ تحت‌اللفظی کل آیه:
حلال شد برای شما در شبِ روزه، آمیزش با همسرانتان؛ آنان پوششی برای شما هستند و شما پوششی برای آنان. خدا دانست که شما به خودتان خیانت می‌کردید، پس بر شما بازگشت و از شما درگذشت. پس اکنون با آنان نزدیکی کنید و بجویید آنچه خدا برای شما مقرر کرده است. و بخورید و بیاشامید تا برای شما آشکار شود نخِ سفید از نخِ سیاه از [جهت] فجر، سپس روزه را تا شب کامل کنید. و در حالی که معتکف در مسجدها هستید با آنان نزدیکی نکنید. اینها مرزهای خداست، پس به آنها نزدیک نشوید. این‌گونه خدا آیاتش را برای مردم روشن می‌کند، باشد که پرهیزگار شوند.

Nach oben scrollen