002-119-091-بقرة

« Back to Glossary Index
تو را ما روی سزاواری به عنوان یک بشارت دهنده و اعلام خطر کننده برای اوضاعِ پس از مرگ فرستاده ایم و از تو سؤالی درباره دوزخيان نمی کنیم (یعنی تو که پیغمبر و بزرگترین شخصیت دینی مردم هستی مورد سؤال ما نسبت به گناهکاران قرار نمی گیرى و لذا از کسی وساطت نخواهی کرد و پرونده خوب خودشان وسیله رستگاری ایشان خواهد بود) (۱۱۹)
متن عربی (آیه): إِنّا أَرسَلناكَ بِالحَقِّ بَشيرًا وَنَذيرًا ۖ وَلا تُسأَلُ عَن أَصحابِ الجَحيمِ

  • إِنّا: بی‌گمان ما
  • أَرسَلناكَ: فرستادیمِت (ما تو را فرستادیم)
  • بِالحَقِّ: به‌حق / با حقیقت
  • بَشيرًا: مژده‌رسانی
  • وَنَذيرًا: و بیم‌دهنده‌ای
  • وَلا: و نه / و نباید
  • تُسأَلُ: تو مورد پرسش قرار گیری / از تو سؤال شود
  • عَن: دربارهٔ / از
  • أَصحابِ: یارانِ / اهلِ
  • الجَحيمِ: دوزخ

ترجمهٔ روان نزدیک به متن: ما بی‌گمان تو را به حق، مژده‌رسان و بیم‌دهنده فرستادیم، و دربارهٔ یاران دوزخ از تو پرسش نخواهد شد.

تحلیل صرفی-نحوی و ریشه‌شناسی واژگان:

  • إِنّا
    • نوع: حرف تأکید و نصب (إنَّ) + ضمیر متصل «نا» (ما)
    • کارکرد: تأکید بر فاعل «ما»
  • أَرسَلناكَ
    • ریشه: ر-س-ل (ارسال، فرستادن)
    • باب/وزن: أَفْعَلَ (فعل ماضی مزید)
    • صرف: فعل ماضی (ما) + ضمیر مفعولی «کَ» (تو)
    • معنا: ما تو را فرستادیم
  • بِالحَقِّ
    • «بِـ»: حرف جر
    • «الْحَقِّ»: اسم مجرور به «بـ»، ریشه: ح-ق-ق (حق/حقیقت)
    • ترکیب: جار و مجرور متعلق به «أرسلناک» (حال/حالیّت: در حال حق بودن یا به‌حق)
  • بَشيرًا
    • ریشه: ب-ش-ر (بِشارة/مژده)
    • ساخت: اسم فاعل بر وزن فعیل با معنای مبالغه در موضع حال/تمییز
    • اعراب: منصوب (حال از «کَ» یعنی حالِ رسول: در حالی که مژده‌رسانی)
  • وَنَذيرًا
    • ریشه: ن-ذ-ر (انذار/بیم‌دادن)
    • ساخت: اسم فاعل بر وزن فعیل
    • اعراب: منصوب (حال دوم از «کَ»: در حالی که بیم‌دهنده‌ای)
  • وَلا
    • «وَ»: عطف
    • «لا»: لا ناهی/نفی (در اینجا نفی خبری در سیاق وعده/تسلی)
  • تُسأَلُ
    • ریشه: س-أ-ل (پرسیدن)
    • باب: مجرد ثلاثی
    • صیغه: مضارع مجهول مرفوع، مخاطب مفرد مذکر (أنتَ)
    • معنا: مورد سؤال قرار می‌گیری (سؤال شود از تو)
  • عَن
    • حرف جر: دربارهٔ/از
  • أَصحابِ
    • ریشه: ص-ح-ب (همراهی/یار)
    • جمع: جمع «صاحب»
    • اعراب: اسم مجرور به «عن» و مضاف
  • الجَحيمِ
    • ریشه: ج-ح-م (شدت حرارت)
    • اعراب: مضافٌ‌إلیه مجرور با «الـ» تعریف
    • معنا: آتش دوزخ/جحیم

ساختار جمله و نوع آن:

  • آیه شامل دو بخش است که با «واو» عطف شده‌اند:
    1. جمله خبری تأکیدی: «إِنّا أرسلناك بالحق بشيرًا ونذيرًا»
      • نوع: خبری با تأکید (إنّ)
      • اجزای اصلی: مبتدا محذوف تقدیری (نحو «إنّنا») + خبر جملهٔ فعلیه «أرسلناك…»
      • «بشيرًا ونذيرًا» احوال برای ضمیر «کَ» (پیامبر) و بیان نقش رسالت
    2. جمله خبری نفی/تسلی: «ولا تُسأَلُ عن أصحاب الجحيم»
      • نوع: خبری منفی (در قالب وعده/تسلی: مسئولیتِ حسابرسیِ اهل دوزخ بر عهدهٔ تو نیست)
      • فعل مضارع مجهول برای بیان عدم مورد پرسش قرار گرفتن

معنای کلی و نکتهٔ تفسیری به فارسی:

  • خداوند با تأکید می‌فرماید: مأموریت تو حق است و نقش تو دوگانه است: بشارت برای پذیرندگان حق و انذار برای روی‌گردانان. دربارهٔ سرنوشت اهل دوزخ از تو پرسش نمی‌شود؛ یعنی مسئولیت تو رساندن پیام است، نه حسابرسی و ضمانت پذیرش دیگران. این جمله تسلیت و رفع نگرانی از پیامبر است و حدّ وظیفهٔ رسالت را تعیین می‌کند.
Nach oben scrollen