002-028-091-بقرة

« Back to Glossary Index
شما کفران کنندگانِ پیغامهای الله چگونه راهنمائیهای او را کفران میکنید با اینکه مرده ای بودید و او شما را زنده کرد (هم انسانهای زنده امروز که از ترکیب جسم و روح درست شده اند و آثار زندگی نشان میدهند قبل از پیدایش شان در شکم مادر بصورت غیر زنده و جامد و تجزیه جسم و روحشان وجود داشتند و هم تمام انسانها و حیوانات قبل از پیدایش اولین موجود زنده در روی زمین بصورت اجزاء مرده ای بر روی زمین بودند و اراده و قدرتی از الله بود که بصورت روح جهش هائی را بوجود آورد و از جمادات و نباتات و حیوانات انسانها را زنده نمود) و پس از مدتی که زنده باشید شما را میمیراند (همه افراد پس از مدتی زندگی بوسیله قوانینی از الله میمیرند یعنی اجزاء آنان به روح و جسم تجزیه میگردد و حالت زندگی قبل از ایشان محو میشود و هم تمام انسانها و موجودات زنده در آخر عمر زمین، زندگی را از دست خواهند داد) و پس از مدتی باز شما را زنده میکند (اشاره به زندگی انسانها به طرز مخصوص در عالم برزخ است که روح آنان با جسم دیگری ترکیب می شود و زندگی مخصوص را در عالم برزخ پدید می آورد و اگر بد کار باشند دوباره در آخر دنیا میمیرند و روح ایشان بسوی زمین آخرت برده میشود و در آنجا باز زنده میشوند و اگر نیکو کار باشند مرگ دوباره را ندارند و پس از مرگ به سرعت بسوی زمین آخرت و بهشت برده میشوند تا زندگی دوباره بدکاران در آخرت فرا رسد) پس از این زندگی دوباره همه بسوى الله برمیگردید (یعنی همه چه نیکوکار و چه بدکار در زمین آخرت برای محاکمه به پیشگاه الله یا بعبارت دیگر به جائی که بتوانند قدرت مرکزی الله را ملاقات کنند خواهند رسید و آنجا معلوم میشود که چه کسی کفران کرده و باید دچار زندگی پر رنجی در دوزخ شود و چه کسی از بدیها پرهیز نموده و بنام مؤمن نجات یافته، باید به بهشت برای ریاست کردن بر دیگران برود) (۲۸)
متنِ عربی (آیه 28، سوره بقره): «كَيفَ تَكفُرونَ بِاللَّهِ وَكُنتُم أَمواتًا فَأَحياكُم ۖ ثُمَّ يُميتُكُم ثُمَّ يُحييكُم ثُمَّ إِلَيهِ تُرجَعونَ»

ترجمه‌ی لفظ‌به‌لفظ فارسی: چگونه به خدا کفر می‌ورزید، در حالی که مردگانی بودید، پس شما را زنده کرد، سپس شما را می‌میراند، سپس شما را زنده می‌کند، سپس به سوی او بازگردانده می‌شوید.

تحلیل واژه‌به‌واژه و ریشه‌ها:

  • كَيفَ: چگونه؛ اسم استفهامِ حال/کیفیت. نقش: قید پرسشی.
  • تَكفُرونَ: شما کفر می‌ورزید/انکار می‌کنید؛ فعل مضارع مرفوع، صیغه‌ی دوم جمع مذکر. ریشه: ک-ف-ر (کَفَرَ: پوشاندن/انکار کردن). باب: ثلاثی مجرد. علامت رفع: ضمه. نون جمع: نون ثبوت.
  • بِاللَّهِ: به خدا؛ جار و مجرور. حرف جر «بِ» + «اللَّهِ» (اسم جلاله، مجرور به کسره). ریشه «اللّه» خاص است و ریشه‌برداری صرفی معمول ندارد.
  • وَ: و؛ حرف عطف.
  • كُنتُم: بودید؛ فعل ماضی ناقص از «کان»، صیغه‌ی دوم جمع. ریشه: ک-و-ن (کانَ: بودن). ضمیر متصل «تم» = شما.
  • أَمواتًا: مردگانی/مرده‌ها؛ جمع «مَیِّت/مَیْت» یا «مَیْتة». منصوب (خبرِ کانَ منصوب). ریشه: م-و-ت (ماتَ: مردن). وزن: أَفعَال (جمع تَکسیر).
  • فَ: پس؛ فاء تفریع/سببیت/تعقیب.
  • أَحياكُم: شما را زنده کرد؛ فعل ماضی، باب افعال «أحیا»، ریشه: ح-ی-ی (حَیِیَ/حَیا: زنده بودن). «کم» ضمیر مفعولی = شما. معنای تعدیه: زنده گردانیدن.
  • ثُمَّ: سپس؛ حرف عطف برای ترتیب با تراخی (فاصله زمانی).
  • يُميتُكُم: شما را می‌میراند؛ فعل مضارع مرفوع، باب افعال «أماتَ یُمیتُ». ریشه: م-و-ت. «کم» ضمیر مفعولی.
  • ثُمَّ: سپس.
  • يُحييكُم: شما را زنده می‌کند؛ فعل مضارع مرفوع، باب افعال «أحیا یُحیی». ریشه: ح-ی-ی. «کم» ضمیر مفعولی.
  • ثُمَّ: سپس.
  • إِلَيهِ: به سوی او؛ جار و مجرور. «إلی» حرف جر + «هِ» ضمیر متصل (او= خدا).
  • تُرجَعونَ: بازگردانده می‌شوید/برگردانده می‌شوید؛ فعل مضارع مجهول (تُفْعَلون)، صیغه‌ی دوم جمع. ریشه: ر-ج-ع (رَجَعَ: بازگشتن). علامت رفع: نون ثبوت. ساختار مجهول: تُرْجَعونَ.

ساختار و نکات نحوی:

  • جمله با «كيف» پرسش انکاری-تعجبی آغاز می‌شود: استفهام برای نکوهش و بیدارسازی.
  • «تَكفُرونَ بِاللَّهِ» جمله‌ی اصلی (فعل و فاعل مستتر تقدیره «أنتم»). «بِاللَّهِ» جار و مجرور متعلق به «تکفرون».
  • «وَ كُنتُم أَمواتًا»: جمله‌ی حالیه، در حالِ «کفر می‌ورزید»؛ «کان» ناقصه + اسمش «أنتم» (ضمیر مستتر/متصل در صیغه) + خبر منصوب «أمواتًا».
  • توالی افعال با «فَ» و «ثُمَّ»: «فأحیاکم» تعقیب نزدیک پس از حالِ مرگ؛ سپس «ثم یمیتکم»، «ثم یحییکم»، «ثم إلیه تُرجَعون» ترتیب مراحل هستی و معاد را نشان می‌دهد.
  • «تُرجَعون» مجهول آمده تا تأکید بر «بازگردانده شدن به قدرت الهی» باشد.

نوع جمله و معنای کلی:

  • نوع: استفهام انکاری همراه با بیان توالی افعال الهی (خلق، اماته، احیا، رجوع). ساختار خطابی-استدلالی.
  • معنا: آیه با شگفتی و ملامت می‌پرسد چگونه کفر می‌ورزید، در حالی که ابتدا بی‌جان بودید و خدا شما را زنده کرد؛ سپس شما را می‌میراند و دوباره زنده می‌کند، و سرانجام همه به سوی او بازگردانده می‌شوید. این ترتیب، بر توحید، قدرت خدا بر آغاز و بازآغاز آفرینش، و حتمیت معاد تأکید دارد.
Nach oben scrollen