یُسقَونَ مِن رَحيقٍ مَختومٍ ترجمهٔ روان: به ایشان از شرابیِ نابِ مُهرشده نوشانیده میشود. تحلیل واژهبهواژه با معنا و نقش دستوری (هر واژه با یک خط جدا شده): - يُسقَونَ
- معنا: نوشانیده میشوند؛ به آنان مینوشانند
- ریشه: س ق ي
- ساخت: فعل مضارع مجهول، صیغه جمع مذکر غایب (همراه با نون جمع)
- نقش دستوری: فعل جمله (مجهول)
- نکته صرفی: اصلِ معلوم «يَسقونَ» (مینوشانند)، صورت مجهول با کسره بر یاء و فتحه بر قاف «يُسقونَ»
- مِن
- معنا: از، از میانِ
- نوع: حرف جر (حرف اضافه)
- نقش دستوری: متعلقساز (جردهنده)، حرف اضافهای که اسم بعد را مجرور میکند
- نکته: بیان منشأ یا مبدأِ چیزی (اینجا: منشأ نوشاندن)
- رَحيقٍ
- معنا: شرابِ ناب، خالصترین شراب؛ نوشیدنیِ صاف و بیغلوغش
- نوع: اسم
- نقش دستوری: اسم مجرور به «مِن» (علامت جر: تنوین کسر)
- نکته معنایی: در ادبیات قرآنی به شراب پاکِ بهشتی اشاره دارد
- مَختومٍ
- معنا: مُهرشده، سربکرده
- ریشه: خ ت م
- نوع: صفت (اسم صفت)
- نقش دستوری: صفتِ «رحيقٍ» و به تبع آن مجرور (تنوین کسر)
- نکته صرفی: اسم مفعول از فعل «خَتَمَ» (مُهر کرد) در وزن «مَفعول» (مَختوم)؛ تطابق اعراب با موصوف مجرور
ترجمهٔ تحتاللفظی (واژهبهواژه): يُسقَونَ = نوشانیده میشوند مِن = از رَحيقٍ = شرابیِ نابِ مَختومٍ = مُهرشدهٔ ترکیب نحوی: - «يُسقَونَ» فعل مضارع مجهول و نون جمع، فاعلِ نحوی در مجهول ذکر نمیشود؛ ضمیر مستتر یا مفهوم جمع مخاطَب/غایب در فعل مستتر است.
- «مِن رَحيقٍ» جار و مجرور، متعلق به فعل «يُسقَونَ» (بیان منشأ و ماهیت نوشاندنی).
- «مَختومٍ» صفت برای «رَحيقٍ» و به جهت صفتبودن، در اعراب (جر) با موصوف هماهنگ است.
جمعبندی معنایی: مضمون آیه: به اهل بهشت نوشاندنیِ ناب و خالصی داده میشود که مُهر شده است، یعنی پاک، محفوظ و ممتاز. | 