| الف، لام، راء (این سه حرفِ رمز مانند، یکی از آیات 29 گانه متشابهات در قرآن است که جز اینها متشابهی در قرآن نیست، یعنی چیزی نیست که محکم نباشد و قانون زبان عرب فهم آنرا تضمین نکرده باشد، برای توضیح بیشتر به تفسیر آیه اول از سوره های مریم و یاسین و قاف و آل عمران و کتاب کشتی نجات بشریت مراجعه شود) مطالب قرآن کتابی میباشد (یعنی مطالبی است محکم و لازم الاجرا و صد در صد درست) که آن را ما (ماموران وحی) بسوی تو فرود آوردیم، تا تو مردم را به اجازه پروردگارشان از تاریکی های مختلف، بسوی آن یگانه نور خارج سازی و به راه آن پرقدرتِ پرستایش ببری (1) | الر ۚ كِتابٌ أَنزَلناهُ إِلَيكَ لِتُخرِجَ النّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النّورِ بِإِذنِ رَبِّهِم إِلىٰ صِراطِ العَزيزِ الحَميدِ | 14:1 |
| بسوى آن یگانه صاحب اختیاری که (یگانه خدایی که) هر چه در آسمانها و آنچه در زمین است، در اختیار اوست و وای بر کفران کنندگانِ چنین راهی و وای از عذاب شدیدی که به آنان خواهید رسید (2) | اللَّهِ الَّذي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرضِ ۗ وَوَيلٌ لِلكافِرينَ مِن عَذابٍ شَديدٍ | 14:2 |
| کفران کنندگان کسانی هستند که زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح میدهند و مردم را از راه الله باز میدارند و جویای راه کج هستند، اینگونه اشخاص در سرگردانی بس دوری میباشند (3) | الَّذينَ يَستَحِبّونَ الحَياةَ الدُّنيا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدّونَ عَن سَبيلِ اللَّهِ وَيَبغونَها عِوَجًا ۚ أُولٰئِكَ في ضَلالٍ بَعيدٍ | 14:3 |
| و ما هیچ پیغمبری را جز به زبان مردمش نفرستاده ایم، تا بتواند پیغامهای ما را برای مردم روشن بیان کند، پس الله هر کس را بخواهد گمراه میکند و هر که را بخواهد راهنمایی میکند و او آن پرقدرت با حکمت میباشد (پیغمبران الله همه با زبان ساده ی مردم، مردم را به الله هدایت کرده اند، تا باعث بیداری و تربیت مردم شوند، ولی پیغمبران دروغی و پیشوایان سوءاستفاده چی مذاهب، همه غیر روشن و به زبانی که کسی درست نمی فهمد، سخن دینی میگویند، تا مردم روز به روز نادانتر بار آیند و قلمبه گوئیهای پیشوایان خود را که محتوی بد آموزیها و پرگوئیهاست، دلیل علم و سواد آنان بدانند و افسوس که فرقه های اسلام نیز دچار چنین پیشوایانی شده اند و این راههای گمراهی و یا هدایت صحیح، همه چون از قوانین الله میباشند، خواست خود او هستند، خواستی که نه دلیل جبر است و نه سلبِ مسئولیت از کسی میکند) (4) | وَما أَرسَلنا مِن رَسولٍ إِلّا بِلِسانِ قَومِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُم ۖ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَن يَشاءُ وَيَهدي مَن يَشاءُ ۚ وَهُوَ العَزيزُ الحَكيمُ | 14:4 |
| و موسی را نیز با نشانه های روشن خودمان، ما فرستادیم و به او گفتیم، بوسیله این مطالب روشن قوم خودت را از تاریکیها بسوی آن یگانه نور، آور و به ایشان شرح زمان هایی را که پس از مرگ، الله برای ایشان مقرر کرده، بگو و در طرز پیغام رسانی موسی نشانه هائی است برای هر صبر کننده شکر گزاری (یعنی پیغمبر اسلام و پیروانش باید متوجه اذیتهائی که موسی و هارون و بنی اسرائیل از ماموریت موسی دیدند، بشوند و یقین کنند که اگر صبر نمایند و شکر گزار الله باشند، بر کافران زمان خود پیروز خواهند شد) (5) | وَلَقَد أَرسَلنا موسىٰ بِآياتِنا أَن أَخرِج قَومَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النّورِ وَذَكِّرهُم بِأَيّامِ اللَّهِ ۚ إِنَّ في ذٰلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبّارٍ شَكورٍ | 14:5 |
| و زمانی را یاد آورید که موسی برای قومش گفت، نعمتهای الله را بر خود یاد آورید، زمانی را یاد آورید که شما را از فرعونيان نجات داد، از کسی نجات داد که شما را دچار آن عذاب بد کرده بوند و فرزندان ذکور شما را میکشتند و زن های شما را زنده نگه می داشتند و در این برای شما یک آزمایش بزرگ از پروردگارتان بود (تا پیروزی شما بر فرعونیان که معجزه آسا بود، مفت به شما نرسیده باشد و وقتی پیروز شدید، به آسانی آن را روی بی ایمانی از دست ندهید) (6) | وَإِذ قالَ موسىٰ لِقَومِهِ اذكُروا نِعمَةَ اللَّهِ عَلَيكُم إِذ أَنجاكُم مِن آلِ فِرعَونَ يَسومونَكُم سوءَ العَذابِ وَيُذَبِّحونَ أَبناءَكُم وَيَستَحيونَ نِساءَكُم ۚ وَفي ذٰلِكُم بَلاءٌ مِن رَبِّكُم عَظيمٌ | 14:6 |
| آری، زمانی را به یاد آورید که پروردگار شما اعلان کرد، اگر شکر گزار بودید، بر فراوانی های شما میافزایم ولی اگر کفران کردید، عذاب سختی بر شما می آورم (7) | وَإِذ تَأَذَّنَ رَبُّكُم لَئِن شَكَرتُم لَأَزيدَنَّكُم ۖ وَلَئِن كَفَرتُم إِنَّ عَذابي لَشَديدٌ | 14:7 |
| در آن زمان موسی گفت، اگر شما بنی اسرائیل و تمام مردم روی زمین کفران نمائيد، الله بی نیازی پرستایش خواهد بود (در این تذکرات اشاره به زمانی است که موسی بنی اسرائیل را در ماه یازدهم از سال چهلم ایشان پس از خروج ایشان از مصر در زمین موآب جمع کرد و کتاب پنجم تورات را که به نام سفر تثنیه است برای ایشان بیان نمود و این تذکرات مختصر خلاصه ایست از کتاب مذکور که در حدود 60 صفحه و محتوی 34 باب است و آن را حضرت موسی قبل از مرگش با تذکر به اینکه خواهد مُرد، به بنی اسرائیل توصیه نموده است) (8) | وَقالَ موسىٰ إِن تَكفُروا أَنتُم وَمَن فِي الأَرضِ جَميعًا فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَميدٌ | 14:8 |
| آیا خبر کسانی که پیش از شما بودند به شما نرسیده؟ خبر قوم نوح و عاد و ثمود و اقوامی که بعد از ایشان آمدند را میگویم، جز الله خبر صحيح آنها را کسی نمیداند، آری پیغمبران ایشان با آن دلایل روشن نزد ایشان آمدند، پس آنان دستهای خود را در دهان خود باز گرداندند (یعنی پی در پی دست خود به دهان میزدند، تا صدای پیغمبر تحت الشعاع صدای دهان ایشان قرار گیرد و درست شنیده نشود و معلوم گردد، نمیخواهند بشنوند) و گفتند ما مخالف چیزی هستیم که شما مامور آن هستید و از آنچه شما، ما را به سوی آن میخوانید، در شک میباشیم، در شکی که خود آن پدید آورنده شک های دیگر است (پیغمبران مردم را به صاحب اختیاری و خدائی منحصر به فرد خالق عالم میخواندند و آنان شک داشتند که فقط خالق عالم صاحب اختیار و خدای ایشان باشد) (9) | أَلَم يَأتِكُم نَبَأُ الَّذينَ مِن قَبلِكُم قَومِ نوحٍ وَعادٍ وَثَمودَ ۛ وَالَّذينَ مِن بَعدِهِم ۛ لا يَعلَمُهُم إِلَّا اللَّهُ ۚ جاءَتهُم رُسُلُهُم بِالبَيِّناتِ فَرَدّوا أَيدِيَهُم في أَفواهِهِم وَقالوا إِنّا كَفَرنا بِما أُرسِلتُم بِهِ وَإِنّا لَفي شَكٍّ مِمّا تَدعونَنا إِلَيهِ مُريبٍ | 14:9 |
| پیغمبران ایشان گفتند، آیا شک دارید که صاحب اختیار مورد نظر ما، پدید آورنده آسمانها و زمین میباشد؟ ( آنان به مانند تمام بت پرستان قبول داشتند، که بزرگترین صاحب اختیار ایشان، خالق آسمانها و زمین است، ولی چیزهای کوچکتری را هم صاحب اختیار و خدای خود میدانستند و در منحصر بودن صاحب اختیار به خالق شک داشتند و با اینحال به صاحب اختیاران خیالی خود توجه بیشتری داشتند، همانطور که امروزه نیز مسیحیان به عیسی و مریم و صلیب برای حاجت گرفتن توجه بیشتری دارند و بسیاری از فرقه های اسلام نیز برای پروردگار خود شریک و وزیر و کارگشا و کارگزار میسازند) او بوسیله من و پیغامش شما را می خواند که اگر فقط او را صاحب اختیار خود بدانید، مقداری از گناهان شما را چشم میپوشد و اجل شما را بسوی مرگ طبیعی عقب می اندازد، جواب دادند که شما جز انسانی به مانند ما نیستید و با این سخنان میخواهید ما را از آنچه پدرانمان بندگی میکردند بازدارید، فقط به شرطی سخن شما را می پذیریم که یک قدرت و سلطه آشکاری به ما بیاورید (یعنی تا زوری نبینیم به دلخواه خود ایمان نمی آوریم و این زور اعم است از قدرت نمائی بوسیله عذاب آسمانی یا بوسیله تطمیع به منفعت هائی مادی) (10) | قالَت رُسُلُهُم أَفِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَالأَرضِ ۖ يَدعوكُم لِيَغفِرَ لَكُم مِن ذُنوبِكُم وَيُؤَخِّرَكُم إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۚ قالوا إِن أَنتُم إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا تُريدونَ أَن تَصُدّونا عَمّا كانَ يَعبُدُ آباؤُنا فَأتونا بِسُلطانٍ مُبينٍ | 14:10 |
| پیغمبران ایشان برای ایشان گفتند، آری، ما جز انسانی به مانند شما نیستیم، ولی الله بر هر کس از بندگانش بخواهد، منّت پیغمبری میگذارد و ما پیغمبران سزاوار نیست که قدرت و سلطه ای برای شما آوریم، مگر به اجازه الله و هر کس ایمان به راهنمائی های الله آورد، فقط بر الله توکل میکند (وای بر آنان که خود را زباناً مؤمن به قرآن میدانند و به واسطه و پارتی هائی توکل میکنند) (11) | قالَت لَهُم رُسُلُهُم إِن نَحنُ إِلّا بَشَرٌ مِثلُكُم وَلٰكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلىٰ مَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ ۖ وَما كانَ لَنا أَن نَأتِيَكُم بِسُلطانٍ إِلّا بِإِذنِ اللَّهِ ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَليَتَوَكَّلِ المُؤمِنونَ | 14:11 |
| و ما که میبینیم الله ما را به راههایمان راهنمایی کرده (هم بوسیله پیغامهای دینی خودش و هم بوسیله بیدار کردن ما به قوانین طبیعی و اجتماعیش از طریق عقلی که به ما داده) چرا نباید بر آن یگانه خدا توکل کنیم؟ (خدا یعنی صاحب اختیار نه خالق) و ما بر اذیتهائی که از شما خواهیم دید، صبر خواهیم کرد و هر کس بخواهد که بر وکیل قابل اعتمادی توکل کند، باید فقط بر الله توکل نماید (12) | وَما لَنا أَلّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَقَد هَدانا سُبُلَنا ۚ وَلَنَصبِرَنَّ عَلىٰ ما آذَيتُمونا ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَليَتَوَكَّلِ المُتَوَكِّلونَ | 14:12 |
| و کسانی که کفران کردند، به پیغمبران خود گفتند، ما شما را از زمین خود اخراج خواهیم کرد مگر آنکه به عقیده مردم ما برگردید، در این زمان بود که پرورنده ایشان به پیغمبری، ایشان را وحی نمود که این ستمکاران را هلاک خواهیم کرد (13) | وَقالَ الَّذينَ كَفَروا لِرُسُلِهِم لَنُخرِجَنَّكُم مِن أَرضِنا أَو لَتَعودُنَّ في مِلَّتِنا ۖ فَأَوحىٰ إِلَيهِم رَبُّهُم لَنُهلِكَنَّ الظّالِمينَ | 14:13 |
| و از پس ایشان، زمین ایشان را به سکونت شما خواهیم آورد و اینکار را به نفع کسانی میکنیم که از مقام من میترسیدند و از تهدیدهای من به هراس افتادند (14) | وَلَنُسكِنَنَّكُمُ الأَرضَ مِن بَعدِهِم ۚ ذٰلِكَ لِمَن خافَ مَقامي وَخافَ وَعيدِ | 14:14 |
| باری، پیغمبران روی سختگیری کافران، سخت آن پیروزی را از الله خواستند و هر زورگوی دشمنی کننده ای ضرر دید (15) | وَاستَفتَحوا وَخابَ كُلُّ جَبّارٍ عَنيدٍ | 14:15 |
| و پس از ضرری که در دنیا دید، نصيبش دوزخ خواهد بود که او را از آبی متعفن مینوشانند که از بدن دوزخیان میچکد (16) | مِن وَرائِهِ جَهَنَّمُ وَيُسقىٰ مِن ماءٍ صَديدٍ | 14:16 |
| او با اینکه نمی خواهد آن را بنوشد، به زور فرو میدهد و از هر طرف مرگ، به نزدیک او میآید، ولی او نمی میرد و از پس آن عذابی است بسیار سخت (اشاره به عذابهای دیگریست که در سوره غاشیه شرح داده شده است) (17) | يَتَجَرَّعُهُ وَلا يَكادُ يُسيغُهُ وَيَأتيهِ المَوتُ مِن كُلِّ مَكانٍ وَما هُوَ بِمَيِّتٍ ۖ وَمِن وَرائِهِ عَذابٌ غَليظٌ | 14:17 |
| چگونگی کسانی که نسبت به مربی خود (نسبت به الله که خواسته است به تربیت عالی دینی آنان را تربیت کند) کفران کردند، کارهای به ظاهر خوبشان، همچون خاکستری است که در روزی پرباد، دچار باد شدید میشود، اینگونه اشخاص چیزی از کارهای خود را بدست نخواهند آورد (زیرا باد کفران، آن اعمال را پوچ کرده) آن گمراهی بس دور از چنین کفرانهائی پدید می آید (18) | مَثَلُ الَّذينَ كَفَروا بِرَبِّهِم ۖ أَعمالُهُم كَرَمادٍ اشتَدَّت بِهِ الرّيحُ في يَومٍ عاصِفٍ ۖ لا يَقدِرونَ مِمّا كَسَبوا عَلىٰ شَيءٍ ۚ ذٰلِكَ هُوَ الضَّلالُ البَعيدُ | 14:18 |
| آیا ندیده ای که الله آسمانها و زمین را روی آن هدف و نقشه سزاوار آفرید؟ هر زمان بخواهد شما بشرها را میبرد و خلقت جدیدی پدید خواهد آورد (19) | أَلَم تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرضَ بِالحَقِّ ۚ إِن يَشَأ يُذهِبكُم وَيَأتِ بِخَلقٍ جَديدٍ | 14:19 |
| و این بر الله مشکل نیست (20) | وَما ذٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزيزٍ | 14:20 |
| در آن خلقت جدید که آخرت باشد، تمامی انسانها در اختيار الله باطنشان ظاهر میشود، در آن زمان مریدانی که خود را ناتوان معرفی میکردند، به کسانی که خود را بزرگ ایشان میدانستند گویند، ما در دنیا پیروان شما بودیم، آیا شما حاضرید که چیزی از عذاب الله را از ما بردارید؟ آنان پاسخ دهند، اگر الله بوسیله کتابش ما را هدایت کرده بود، ما نیز شما را هدایت میکردیم و حال برای خود ما فرق نمیکند، که در عذابی که هستیم، التماس کنیم، یا صبر نمائیم و برای خود ما گریزی نیست (21) | وَبَرَزوا لِلَّهِ جَميعًا فَقالَ الضُّعَفاءُ لِلَّذينَ استَكبَروا إِنّا كُنّا لَكُم تَبَعًا فَهَل أَنتُم مُغنونَ عَنّا مِن عَذابِ اللَّهِ مِن شَيءٍ ۚ قالوا لَو هَدانَا اللَّهُ لَهَدَيناكُم ۖ سَواءٌ عَلَينا أَجَزِعنا أَم صَبَرنا ما لَنا مِن مَحيصٍ | 14:21 |
| و در آن زمان، آن شیطنت کار بزرگی که سر رشته ی کارِ تمام شیطنت کاران بدست اوست، پس از گذشت تمام شیطنت کاریها خواهد گفت، الله به شما وعده ها داد و همه راست آمد و من به شما وعده هائی دروغ دادم که عمل نکردم و با اینکه من قدرتی بر شما نداشتم، شما هر چه را گفتم، پذیرفتید و پیغام های الله را نپذیرفتید، پس مرا ملامت نکنید، بلکه خودتان را ملامت کنید، نه من میتوانم به فریاد شما برسم، نه شما به فریاد من میرسید و تازه خود من آنچه را شما در دنیا شریک الله قرار میدادید، قبول نداشتم (شیطنت کاران مذهبی که خود از شیطنت کاران بزرگتری از جن و انس رشته گرفته اند، خودشان بدانچه برای فریب مردم میگویند، نه عقیده دارند و نه عمل میکنند و حتی مریدان آنها نیز این دوروئی آنان را می بینند و با اینحال به تبعیت و ارادت نسبت به آنها افتخار میکنند، چرا که خود نیز میخواهند، بنام آن شیطنت کاران و کلاه سازی هائی که آنان میکنند، به مردم دیگر ظلم کنند و مثلاً بنام بیعِ شرط، بدتر از هر رباخواری، ربا بخورند و خود را حرام خوار ندانند) حقیقت اینست که برای هر ستمکاری (چه مرید باشد و چه مراد) عذاب دردناکی خواهد بود (22) | وَقالَ الشَّيطانُ لَمّا قُضِيَ الأَمرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُم وَعدَ الحَقِّ وَوَعَدتُكُم فَأَخلَفتُكُم ۖ وَما كانَ لِيَ عَلَيكُم مِن سُلطانٍ إِلّا أَن دَعَوتُكُم فَاستَجَبتُم لي ۖ فَلا تَلوموني وَلوموا أَنفُسَكُم ۖ ما أَنا بِمُصرِخِكُم وَما أَنتُم بِمُصرِخِيَّ ۖ إِنّي كَفَرتُ بِما أَشرَكتُمونِ مِن قَبلُ ۗ إِنَّ الظّالِمينَ لَهُم عَذابٌ أَليمٌ | 14:22 |
| و آنان که ایمان آوردند و کارهای شایسته دین الله را عمل کردند، داخل باغهائی میشوند که از پای آنها جویبارها روان است و در آن به دستور پروردگارشان برای همیشه خواهند ماند و در آنجا همه به ایشان شادباش میگویند (23) | وَأُدخِلَ الَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ جَنّاتٍ تَجري مِن تَحتِهَا الأَنهارُ خالِدينَ فيها بِإِذنِ رَبِّهِم ۖ تَحِيَّتُهُم فيها سَلامٌ | 14:23 |
| آیا ندیدى الله چه مثلی زده؟ گفته است، سخن پاک و صحيح، چون درخت خوش میوه است که ریشه اش را در زمین ثابت نگه میدارند و شاخ و برگ آن در آسمان اضافه میگردد (24) | أَلَم تَرَ كَيفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصلُها ثابِتٌ وَفَرعُها فِي السَّماءِ | 14:24 |
| و به اجازه پروردگارش میوه خود را هر زمان میدهد و الله اینگونه مثل ها را برای مردم برای این میزند که آنان متوجه مقصود آن بشوند (25) | تُؤتي أُكُلَها كُلَّ حينٍ بِإِذنِ رَبِّها ۗ وَيَضرِبُ اللَّهُ الأَمثالَ لِلنّاسِ لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ | 14:25 |
| و سخن ناپاک، چون درخت بد میوه است که آن را پس از دیدن بدی آن (با اینکه ریشه و شاخه هایش از درخت میوه خوب بیشتر است) از روی زمین ریشه کن میکنند و برای آن قراری نیست (این دو مثل در ابتدا در انجیل حضرت عیسی از جانب الله زده شده و آن در باب هفتم از انجیل متی میباشد که از آن انحرافات و کفر مسیحیان فعلی و کشیشان ایشان که عیسی را خدا و صاحب اختیار خود میدانند، به روشنی معلوم میشود و آن یگانه بابی از انجیل است که تحریف نشده است و اساس این مثل بر این است که دین حق میوه تربیتی خوبی دارد و لذا هر چه زمان بر آن میگذرد، با ارزشتر جلوه میکند و دین و مذهب باطل، اگر روی ظاهرسازیهائی ریشه و شاخ و برگ فراوانی بدهد، وقتی دیده شد که میوه ای جز خرافات ندارد، کم کم ریشه کن میشود، مانند مذهب مانی و مزدک و مذاهب خرافی دیگر) (26) | وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبيثَةٍ اجتُثَّت مِن فَوقِ الأَرضِ ما لَها مِن قَرارٍ | 14:26 |
| الله ایمان آورندگان به پیغامش را در زندگی دنیا و هم در آخرت، بوسیله آن گفتار ثابت پایدار نگه میدارد و ستمکاران را سرگردان میسازد و او هر چه بخواهد میکند (27) | يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذينَ آمَنوا بِالقَولِ الثّابِتِ فِي الحَياةِ الدُّنيا وَفِي الآخِرَةِ ۖ وَيُضِلُّ اللَّهُ الظّالِمينَ ۚ وَيَفعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ | 14:27 |
| آیا کسانی را که نعمت هدایت الله را به کفران تبدیل کردند، ندیده ای؟ آنان مردم خود را به آن خانه پر مهلکه بردند (28) | أَلَم تَرَ إِلَى الَّذينَ بَدَّلوا نِعمَتَ اللَّهِ كُفرًا وَأَحَلّوا قَومَهُم دارَ البَوارِ | 14:28 |
| به دوزخ که در آن خواهند سوخت و آن آرامگاه بدی میباشد (29) | جَهَنَّمَ يَصلَونَها ۖ وَبِئسَ القَرارُ | 14:29 |
| آری، اینانند که برای الله شریکانی قرار دادند، تا مردم را از راه الله گم کنند ( آیا پیشوایان مذهبی ای که بجای متن پیغام الله اسرائیلیات و جعلیات و روایات دروغ منسوب به امام و پیغمبر را بر مردم تحمیل کرده اند، برای الله بدترین شریک قرار نداده اند و بنام این شریکهای خیالی، جامعه بشری را گمراه نکرده اند؟ چه خوب است آنانکه روی نادانی به این راه کشیده شده اند، از این پس بر گردند و توبه نمایند و به مبارزه صحیح بر علیه خرافات برخیزند و راه قرآن را به مردم تبلیغ کنند) بگو شما که برای زندگی بهتر در دنیا مردم را به فریبهای دینی فریب میدهید، اندک مدتی از دنیا بهره های نامشروع بگیرید و بدانید که بسوی آن آتش سوزان برده خواهید شد (30) | وَجَعَلوا لِلَّهِ أَندادًا لِيُضِلّوا عَن سَبيلِهِ ۗ قُل تَمَتَّعوا فَإِنَّ مَصيرَكُم إِلَى النّارِ | 14:30 |
| به بندگان من که به پیغامهای من ایمان آوردند بگو، به ادامه نماز مقرره کوشش نمایند (با در نظر گرفتن معنای نماز که خلاصه مکتب پیغمبرانست و میزانی است برای تمیز گمراهی ها از هدایت صحیح و انسان را از هر فریبی باز میدارد) و در پنهان و آشکار از آنچه روزی ایشان کرده ایم، در راه پیشرفت جامعه و دين الله خرج کنند (کسی که فعال نباشد و در امور اجتماعی دست به جیب نداشته باشد، مؤمن حقیقی نیست) پیش از آنکه زمانی برسد که در آن نه خرید و فروش خواهد بود و نه رفاقتی فایده دارد (در زمان آخرت نه میتوان برای خریدن بهشت پول و مالی داد و نه روی رفاقت با کسی از شفاعت استفاده نمود) (31) | قُل لِعِبادِيَ الَّذينَ آمَنوا يُقيمُوا الصَّلاةَ وَيُنفِقوا مِمّا رَزَقناهُم سِرًّا وَعَلانِيَةً مِن قَبلِ أَن يَأتِيَ يَومٌ لا بَيعٌ فيهِ وَلا خِلالٌ | 14:31 |
| آن یگانه صاحب اختیار (آن یگانه خدا) کسی است که آسمانها و زمین را آفرید و از آسمان آبی فرو فرستاد (آسمان در اصطلاح قرآن و زبان عرب به فضای بالای موجود زنده میگویند و در قرآن هفت فضای دارای موجود زنده، بنام آسمانهای هفتگانه مشخص شده است که عبارتند از هفت سیاره ماه دار منظومه شمسی و این دلیل نیست که صدها آسمان و زمین دیگر که مربوط به ما نیست، در خارج منظومه شمسی ما نباشد) پس بوسیله آن آب، از زمین میوه هائی بیرون آورد، تا برای شما انسانها روزی ای باشد و کشتی ها را نیز به نفع شما اسير قوانینی کرد، تا در دریاها به فرمان الله حرکت کنید و رودخانه ها را نیز به نفع شما اسير قوانینی نمود (32) | اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرضَ وَأَنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزقًا لَكُم ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ الفُلكَ لِتَجرِيَ فِي البَحرِ بِأَمرِهِ ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ الأَنهارَ | 14:32 |
| و خورشید و ماه را نیز مانند دو جنبنده بی اختیار، به نفع شما اسیر قوانینی کرد، همچنین شب و روز را در اختیار شما آورد (33) | وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمسَ وَالقَمَرَ دائِبَينِ ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيلَ وَالنَّهارَ | 14:33 |
| و از هر چه برای رفع احتياجات خود از او خواسته اید، به شما از پیش داده (یعنی در زمین و طبیعت نهاده) و شما اگر نعمت های الله را بخواهید شماره کنید، نمی توانید به شمارش در آورید، لیکن اکثر انسانها ستمکار و کفران کننده میباشند (34) | وَآتاكُم مِن كُلِّ ما سَأَلتُموهُ ۚ وَإِن تَعُدّوا نِعمَتَ اللَّهِ لا تُحصوها ۗ إِنَّ الإِنسانَ لَظَلومٌ كَفّارٌ | 14:34 |
| و بیاد آور، زمانی را که ابراهیم گفت: ای پروردگار من، این شهر را در امنیتی قرار ده و من و فرزندانم را از بندگی بتان دور گردان (35) | وَإِذ قالَ إِبراهيمُ رَبِّ اجعَل هٰذَا البَلَدَ آمِنًا وَاجنُبني وَبَنِيَّ أَن نَعبُدَ الأَصنامَ | 14:35 |
| ای پروردگار من، بتها بسیاری از مردم را به گمراهی افکندند (هر انسان یا ساختمان مذهبی که بر اساس فلسفه ای موهوم و عوام فریب، اکثر مردم را بسوی خود جلب کند، بت محسوب میشود و باعث انواع گمراهی ها میگردد زیرا مردم حتی معجزات و کراماتی هم که منشاءهای اسرار آمیز دارد، در آنها میبینند) پس هر کس از من پیروی کرد، او از من است و هر که مرا نافرمانی نمود، تو چشم پوش و مهربان ميباشی (ابراهیم برخلاف نوح که میگفت، خدایا تمام کفران کنندگان را نابود ساز، روی احساس لطیفی که داشت مایل نبود که کفران کنندگان که نافرمانی پیغام های الله را میکردند، مورد خشم الله قرار گیرند و خالق عالم نه روش اخلاقی نوح را می پسندید و نه روش اخلاقی ابراهیم را و این تذکرات برای این است که پیغمبر اسلام تعليم بگیرد و راه وسط میان این دو را انتخاب کند و پی در پی از الله نخواهد که چرا زودتر عذاب آسمانی وعده داده شده بر کافران مکه نمیآید) (36) | رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضلَلنَ كَثيرًا مِنَ النّاسِ ۖ فَمَن تَبِعَني فَإِنَّهُ مِنّي ۖ وَمَن عَصاني فَإِنَّكَ غَفورٌ رَحيمٌ | 14:36 |
| ای پروردگار ما، من بعضی از فرزندان خود را در زمینِ رودخانه ای غیرِ قابل کشتی، نزد آن خانه تو که محترمش داشته ای، سکونت دادم (ابراهیم پسر اول خود اسماعیل را در ظاهر، روی حسادت زنش ساره، که صاحب فرزندی بنام اسحق شده بود و نمیخواست فرزند کنیز خود هاجر را در ردیف فرزند خود ببیند، با مادرش هاجر که اهل مصر بود، به جاده فلسطین به مصر آورد و رها کرد و هاجر با پسرش چون به دشت فاران رسید، آبی که همراه داشت تمام شده بود، لذا اسماعیل را زیر سایه بوته ای گذاشت و به دو کوه کوتاهی که مانند کوه صفا و مروه بود، بالا رفت تا نشانی از آب ببیند، چون مایوس شد نزد پسر آمد، ولی دید چشمه ای پدید آمده و لذا آنجا ماندند و صاحب چشمه شدند و ابراهیم هم به آنان سر میزد، تا بعد از جانب الله مامور شد اسماعیل و مادرش را از آنجا به بیابان مکه ببرد و در آنجا که چشمه زمزم بود، خانه کعبه را به کمک اسماعیل برای عبادتگاه خالق عالم بسازد، تا یادگار این معجزه بماند، از سکونت اولاد اسماعیل و هم سکونت بعضی از کاروانان آنجا آباد شد و خانه کعبه فعلی و مکه به وجود آمد که مورد احترام مردم تمام شهرهای اطراف شد) پروردگارا چنین کردم، تا مردم در آنجا نماز خواندن برای تو را ادامه دهند، پس تو نیز دلهائی از مردم را بسوی آنان که در آنجا سکونت گرفته اند، متمایل ساز و بدین وسیله آنان را از میوه های اطراف روزی کن، تا شکر گزارت باشند (37) | رَبَّنا إِنّي أَسكَنتُ مِن ذُرِّيَّتي بِوادٍ غَيرِ ذي زَرعٍ عِندَ بَيتِكَ المُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقيمُوا الصَّلاةَ فَاجعَل أَفئِدَةً مِنَ النّاسِ تَهوي إِلَيهِم وَارزُقهُم مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُم يَشكُرونَ | 14:37 |
| پروردگارا، تو آنچه را پنهان میداریم، یا آشکار میکنیم، میدانی و بر آن یگانه خدا و صاحب اختیار، چیزی نه در زمین پوشیده است و نه در آسمان (38) | رَبَّنا إِنَّكَ تَعلَمُ ما نُخفي وَما نُعلِنُ ۗ وَما يَخفىٰ عَلَى اللَّهِ مِن شَيءٍ فِي الأَرضِ وَلا فِي السَّماءِ | 14:38 |
| و برای خدائی که در پیری به من اسمعیل و اسحق را بخشیده، چنان مدح و ثنائی باد (مدح و ثنائی که مخصوص الله است، یعنی صاحب اختیار و پروردگار جهانیان بودن و رحمان و رحیم بودن و مالک یوم الدین بودن و دارا بودن تمام صفات خالق عالم که کسی دیگر آن صفات را ندارد) به يقين پروردگار من خواندن هر کس که او را بخواند میشنود (39) | الحَمدُ لِلَّهِ الَّذي وَهَبَ لي عَلَى الكِبَرِ إِسماعيلَ وَإِسحاقَ ۚ إِنَّ رَبّي لَسَميعُ الدُّعاءِ | 14:39 |
| پروردگارا هم من و هم بعضی از نسل مرا ادامه دهنده نمازِ صحیح قرار ده، ای پروردگار ما، تقاضاهای ما را بپذیر (40) | رَبِّ اجعَلني مُقيمَ الصَّلاةِ وَمِن ذُرِّيَّتي ۚ رَبَّنا وَتَقَبَّل دُعاءِ | 14:40 |
| و ای پروردگارِ ما، در زمانی که آن حساب بر پا میشود، گناه من و پدر و مادرم و گناه تمام ایمان آورندگان به پیغامت را ببخش (41) | رَبَّنَا اغفِر لي وَلِوالِدَيَّ وَلِلمُؤمِنينَ يَومَ يَقومُ الحِسابُ | 14:41 |
| و تو ای محمد، گمان نکن که الله از کارهای ستمکاران غافل است و اگر می بینی کاری به ستمکاری های ایشان ندارد، برای این است که آنان را برای زمانی مهلت میدهد که در آنزمان چشم های ایشان بسوی او خیره میگردد (42) | وَلا تَحسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمّا يَعمَلُ الظّالِمونَ ۚ إِنَّما يُؤَخِّرُهُم لِيَومٍ تَشخَصُ فيهِ الأَبصارُ | 14:42 |
| و همه بسوی او میشتابند، در حالی که سرهاشان بالاست و جرئت چشم بر هم زدن ندارند و روح های درک کننده ایشان، از هر علاقه ای تھی میباشد (درک چگونگی این حالتِ روح انسان در هنگام زنده شدنِ دوباره در آخرت که زمان ملاقات الله و داوری اوست، برای ما بسیار مشکل است و چون الله فرموده، باید یقین کنیم که چنین است، اگر چه تا نرویم و نبینیم، نمیدانیم چگونه است، ولی آنچه مسلم است، انسان در آنزمان اگر از نیکوکاران باشد، قدرت مرکزی ای از الله را خواهد دید، همانطور که ما خورشید و ماه را از فاصله دور می بینیم) (43) | مُهطِعينَ مُقنِعي رُءوسِهِم لا يَرتَدُّ إِلَيهِم طَرفُهُم ۖ وَأَفئِدَتُهُم هَواءٌ | 14:43 |
| و تو مردم را از زمانی اعلام خطر کن که آن عذاب بس سخت برایشان می آید، در آنزمان کسانی که ستم کردند خواهند گفت: ای پروردگار ما، کارِ هلاکت ما را اندک مدتی عقب انداز و ما را به دنیا باز گردان، تا پیغامهای تو را بپذیریم و از پیغمبرانت پیروی کنیم، به ایشان گفته خواهد شد، آیا شما همانهائی نبودید که قبلا با تاکید هر چه بیشتر میگفتید که برای شما پس از مرگ تغییر وضع و زندگی دیگری نیست؟ (44) | وَأَنذِرِ النّاسَ يَومَ يَأتيهِمُ العَذابُ فَيَقولُ الَّذينَ ظَلَموا رَبَّنا أَخِّرنا إِلىٰ أَجَلٍ قَريبٍ نُجِب دَعوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ ۗ أَوَلَم تَكونوا أَقسَمتُم مِن قَبلُ ما لَكُم مِن زَوالٍ | 14:44 |
| مگر شما در محل سکونت کسانی که به خود ستم کرده بودند، پس از مردن ایشان سکونت اختیار نکردید و برای شما واضح نشد که به ایشان چه کردیم؟ (انسانها با اینکه میبینند تمام ستمکاران پر قدرت دنیا با بدبختی زندگی خود را به پایان رساندند، برای آینده خود چنان بدبختی را تصور نمی کنند و گوئی بدبختی فقط برای دیگران است) آری ما برای شما اینهمه مثلها زدیم (45) | وَسَكَنتُم في مَساكِنِ الَّذينَ ظَلَموا أَنفُسَهُم وَتَبَيَّنَ لَكُم كَيفَ فَعَلنا بِهِم وَضَرَبنا لَكُمُ الأَمثالَ | 14:45 |
| و حیله بازانِ ستمکار، هر حیله ای که توانستند زدند و نمی دانند که اگر از حیله ایشان کوهها محو گردد، حیله های ایشان همه نزد الله است (یعنی چون الله به حیله های ایشان آگاه است، نمیگذارد حیله های ایشان اثر عمیقی در اراده هایش داشته باشد) (46) | وَقَد مَكَروا مَكرَهُم وَعِندَ اللَّهِ مَكرُهُم وَإِن كانَ مَكرُهُم لِتَزولَ مِنهُ الجِبالُ | 14:46 |
| پس تو مبادا گمان کنی که الله وعده ای را که برای پیروزی تو و پیروانت در دنیا و عذاب سخت آخرت برای کافران داده، خلاف کند و بدان که الله پرقدرتی است، انتقامگیر (47) | فَلا تَحسَبَنَّ اللَّهَ مُخلِفَ وَعدِهِ رُسُلَهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ ذُو انتِقامٍ | 14:47 |
| و این، در زمانی خواهد بود که زمینِ دنیای شما تبدیل به زمینی مشابه این زمین، ولی غیر از این زمین میگردد و آسمانهای آن زمین نیز غیر از آسمانهای این زمین خواهد بود (از این عبارت پیداست که آسمانهای جهان همه یکجور نیستند و منحصر به هفت آسمان زمین دنیا نیست و آسمانهای زیادی در خلقت هست که هر یک زمینی در درون خود دارد و موجودات زنده شبه بشر نیز در آن میباشد، زیرا لفظ آسمان، یعنی فضای بالاسرِ موجودِ متعقلِ بشری و زمین یعنی زیر پای چنین موجودی) و در آن زمان، تمام مردم دنیا برای آن یگانه خدای سختگیر ظاهر میشوند (تا حکومتی، برای نفراتش امتحانی سخت قرار ندهد و در اجرای قوانین حکومتی سخت نگیرد، نمیتواند نفرات تربیت شده ای، برای هر کار آن حکومت بوجود آورد و فقط تنبل های فسادکار و هوسران هستند که از حکومت خود آزمایش های آسان میخواهند و با سخت گیری خالق نیز مخالفند) (48) | يَومَ تُبَدَّلُ الأَرضُ غَيرَ الأَرضِ وَالسَّماواتُ ۖ وَبَرَزوا لِلَّهِ الواحِدِ القَهّارِ | 14:48 |
| و در آنزمان گناهکاران را خواهید دید که نزدیک به هم، با زنجیرهائی بسته شده، زندگی می نمایند (اشاره به آیه دیگری از قرآن است که در آن گفته شده هر دوزخی در محوطه ای که هفتاد ذراع زنجير، آن محوطه را محدود کرده، محبوس اند، یعنی در یک اطاق 9 ذرع در 4 ذرع و در آنجا به کارهای شاقه ای که به درد آن حکومت میخورد، مشغولند و دچار انواع عذابهای دوزخ اند) (49) | وَتَرَى المُجرِمينَ يَومَئِذٍ مُقَرَّنينَ فِي الأَصفادِ | 14:49 |
| پیراهن های دوزخيان از قطران بخصوصی خواهد بود (امروزه که می بینیم علم بشر از قطران یعنی نفت سیاه، اجناس بسیار پلاستیکی بوجود آورده، حس میکنیم که معنای این آیه قرآن چیست و میرساند که پیراهن دوزخیان طوریست که از آتش دوزخ، آتش میگیرد و بدن دوزخیان را میسوزاند بدون آنکه خود بسوزد) و شعله های آتش صورت دوزخیان را می پوشاند (50) | سَرابيلُهُم مِن قَطِرانٍ وَتَغشىٰ وُجوهَهُمُ النّارُ | 14:50 |
| و اینها همه برای اینست که الله هر کس را مطابق آنچه از اعمال خود بدست آورده، پاداش دهد، به يقين الله تند حساب است (یعنی تصور نکنید که در آخرت تعیین حساب کارهای اینهمه مردم زیاد طول میکشد) (51) | لِيَجزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفسٍ ما كَسَبَت ۚ إِنَّ اللَّهَ سَريعُ الحِسابِ | 14:51 |
| این مطالب اطلاعاتی است که لازم است به مردم برسد، تا آنان بدان اعلام خطر شوند و بدانند که الله صاحب اختیاری است یگانه و تمام این مطالب برای این است که هر کس خردمند است، آنرا به خاطر سپارد و از آن نتیجه ای تربیتی بگیرد (52) | هٰذا بَلاغٌ لِلنّاسِ وَلِيُنذَروا بِهِ وَلِيَعلَموا أَنَّما هُوَ إِلٰهٌ واحِدٌ وَلِيَذَّكَّرَ أُولُو الأَلبابِ | 14:52 |
